Psalm 79–83

¹In finem, pro iis qui commutabuntur. Testimonium Asaph, psalmus.

²Qui regis Israël, intende;

qui deducis velut ovem Joseph.

Qui sedes super cherubim, manifestare

³coram Ephraim, Benjamin, et Manasse.

Excita potentiam tuam, et veni,

ut salvos facias nos.

⁴Deus, converte nos, et ostende faciem tuam,

et salvi erimus.

⁵Domine Deus virtutum,

quousque irasceris super orationem servi tui?

⁶cibabis nos pane lacrimarum,

et potum dabis nobis in lacrimis in mensura?

⁷Posuisti nos in contradictionem vicinis nostris,

et inimici nostri subsannaverunt nos.

⁸Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam,

et salvi erimus.

⁹Vineam de Ægypto transtulisti:

ejecisti gentes, et plantasti eam.

¹⁰Dux itineris fuisti in conspectu ejus;

plantasti radices ejus, et implevit terram.

¹¹Operuit montes umbra ejus,

et arbusta ejus cedros Dei.

¹²Extendit palmites suos usque ad mare,

et usque ad flumen propagines ejus.

¹³Ut quid destruxisti maceriam ejus,

et vindemiant eam omnes qui prætergrediuntur viam?

¹⁴Exterminavit eam aper de silva,

et singularis ferus depastus est eam.

¹⁵Deus virtutum, convertere,

respice de cælo, et vide,

et visita vineam istam:

¹⁶et perfice eam quam plantavit dextera tua,

et super filium hominis quem confirmasti tibi.

¹⁷Incensa igni et suffossa,

ab increpatione vultus tui peribunt.

¹⁸Fiat manus tua super virum dexteræ tuæ,

et super filium hominis quem confirmasti tibi.

¹⁹Et non discedimus a te:

vivificabis nos, et nomen tuum invocabimus.

²⁰Domine Deus virtutum, converte nos, et ostende faciem tuam,

et salvi erimus.

¹In finem, pro torcularibus. Psalmus ipsi Asaph.

²Exsultate Deo adjutori nostro;

jubilate Deo Jacob.

³Sumite psalmum, et date tympanum;

psalterium jucundum cum cithara.

⁴Buccinate in neomenia tuba,

in insigni die solemnitatis vestræ:

⁵quia præceptum in Israël est,

et judicium Deo Jacob.

⁶Testimonium in Joseph posuit illud,

cum exiret de terra Ægypti;

linguam quam non noverat, audivit.

⁷Divertit ab oneribus dorsum ejus;

manus ejus in cophino servierunt.

⁸In tribulatione invocasti me, et liberavi te.

Exaudivi te in abscondito tempestatis;

probavi te apud aquam contradictionis.

⁹Audi, populus meus, et contestabor te.

Israël, si audieris me,

¹⁰non erit in te deus recens,

neque adorabis deum alienum.

¹¹Ego enim sum Dominus Deus tuus,

qui eduxi te de terra Ægypti.

Dilata os tuum, et implebo illud.

¹²Et non audivit populus meus vocem meam,

et Israël non intendit mihi.

¹³Et dimisi eos secundum desideria cordis eorum;

ibunt in adinventionibus suis.

¹⁴Si populus meus audisset me,

Israël si in viis meis ambulasset,

¹⁵pro nihilo forsitan inimicos eorum humiliassem,

et super tribulantes eos misissem manum meam.

¹⁶Inimici Domini mentiti sunt ei,

et erit tempus eorum in sæcula.

¹⁷Et cibavit eos ex adipe frumenti,

et de petra melle saturavit eos.

¹Psalmus Asaph.

Deus stetit in synagoga deorum;

in medio autem deos dijudicat.

²Usquequo judicatis iniquitatem,

et facies peccatorum sumitis?

³Judicate egeno et pupillo;

humilem et pauperem justificate.

⁴Eripite pauperem,

et egenum de manu peccatoris liberate.

⁵Nescierunt, neque intellexerunt;

in tenebris ambulant:

movebuntur omnia fundamenta terræ.

⁶Ego dixi: Dii estis,

et filii Excelsi omnes.

⁷Vos autem sicut homines moriemini,

et sicut unus de principibus cadetis.

⁸Surge, Deus, judica terram,

quoniam tu hæreditabis in omnibus gentibus.

¹Canticum Psalmi Asaph.

²Deus, quis similis erit tibi?

ne taceas, neque compescaris, Deus:

³quoniam ecce inimici tui sonuerunt,

et qui oderunt te extulerunt caput.

⁴Super populum tuum malignaverunt consilium,

et cogitaverunt adversus sanctos tuos.

⁵Dixerunt: Venite, et disperdamus eos de gente,

et non memoretur nomen Israël ultra.

⁶Quoniam cogitaverunt unanimiter;

simul adversum te testamentum disposuerunt:

⁷tabernacula Idumæorum et Ismahelitæ,

Moab et Agareni,

⁸Gebal, et Ammon, et Amalec;

alienigenæ cum habitantibus Tyrum.

⁹Etenim Assur venit cum illis:

facti sunt in adjutorium filiis Lot.

¹⁰Fac illis sicut Madian et Sisaræ,

sicut Jabin in torrente Cisson.

¹¹Disperierunt in Endor;

facti sunt ut stercus terræ.

¹²Pone principes eorum sicut Oreb,

et Zeb, et Zebee, et Salmana:

omnes principes eorum,

¹³qui dixerunt: Hæreditate possideamus sanctuarium Dei.

¹⁴Deus meus, pone illos ut rotam,

et sicut stipulam ante faciem venti.

¹⁵Sicut ignis qui comburit silvam,

et sicut flamma comburens montes,

¹⁶ita persequeris illos in tempestate tua,

et in ira tua turbabis eos.

¹⁷Imple facies eorum ignominia,

et quærent nomen tuum, Domine.

¹⁸Erubescant, et conturbentur in sæculum sæculi,

et confundantur, et pereant.

¹⁹Et cognoscant quia nomen tibi Dominus:

tu solus Altissimus in omni terra.

¹In finem, pro torcularibus filiis Core. Psalmus.

²Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum!

³Concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini;

cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.

⁴Etenim passer invenit sibi domum,

et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos:

altaria tua, Domine virtutum,

rex meus, et Deus meus.

⁵Beati qui habitant in domo tua, Domine;

in sæcula sæculorum laudabunt te.

⁶Beatus vir cujus est auxilium abs te:

ascensiones in corde suo disposuit,

⁷in valle lacrimarum, in loco quem posuit.

⁸Etenim benedictionem dabit legislator;

ibunt de virtute in virtutem:

videbitur Deus deorum in Sion.

⁹Domine Deus virtutum, exaudi orationem meam;

auribus percipe, Deus Jacob.

¹⁰Protector noster, aspice, Deus,

et respice in faciem christi tui.

¹¹Quia melior est dies una in atriis tuis super millia;

elegi abjectus esse in domo Dei mei

magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.

¹²Quia misericordiam et veritatem diligit Deus:

gratiam et gloriam dabit Dominus.

¹³Non privabit bonis eos qui ambulant in innocentia:

Domine virtutum, beatus homo qui sperat in te.