Job 20–21

20¹Respondens autem Sophar Naamathites, dixit:

²Idcirco cogitationes meæ variæ succedunt sibi,

et mens in diversa rapitur.

³Doctrinam qua me arguis audiam,

et spiritus intelligentiæ meæ respondebit mihi.

⁴Hoc scio a principio,

ex quo positus est homo super terram,

⁵quod laus impiorum brevis sit,

et gaudium hypocritæ ad instar puncti.

⁶Si ascenderit usque ad cælum superbia ejus,

et caput ejus nubes tetigerit,

⁷quasi sterquilinium in fine perdetur,

et qui eum viderant, dicent: Ubi est?

⁸Velut somnium avolans non invenietur:

transiet sicut visio nocturna.

⁹Oculus qui eum viderat non videbit,

neque ultra intuebitur eum locus suus.

¹⁰Filii ejus atterentur egestate,

et manus illius reddent ei dolorem suum.

¹¹Ossa ejus implebuntur vitiis adolescentiæ ejus,

et cum eo in pulvere dormient.

¹²Cum enim dulce fuerit in ore ejus malum,

abscondet illud sub lingua sua.

¹³Parcet illi, et non derelinquet illud,

et celabit in gutture suo.

¹⁴Panis ejus in utero illius

vertetur in fel aspidum intrinsecus.

¹⁵Divitias quas devoravit evomet,

et de ventre illius extrahet eas Deus.

¹⁶Caput aspidum suget,

et occidet eum lingua viperæ.

¹⁷(Non videat rivulos fluminis,

torrentes mellis et butyri.)

¹⁸Luet quæ fecit omnia, nec tamen consumetur:

juxta multitudinem adinventionum suarum, sic et sustinebit.

¹⁹Quoniam confringens nudavit pauperes:

domum rapuit, et non ædificavit eam.

²⁰Nec est satiatus venter ejus:

et cum habuerit quæ concupierat, possidere non poterit.

²¹Non remansit de cibo ejus,

et propterea nihil permanebit de bonis ejus.

²²Cum satiatus fuerit, arctabitur:

æstuabit, et omnis dolor irruet super eum.

²³Utinam impleatur venter ejus,

ut emittat in eum iram furoris sui,

et pluat super illum bellum suum.

²⁴Fugiet arma ferrea,

et irruet in arcum æreum.

²⁵Eductus, et egrediens de vagina sua,

et fulgurans in amaritudine sua:

vadent et venient super eum horribiles.

²⁶Omnes tenebræ absconditæ sunt in occultis ejus;

devorabit eum ignis qui non succenditur:

affligetur relictus in tabernaculo suo.

²⁷Revelabunt cæli iniquitatem ejus,

et terra consurget adversus eum.

²⁸Apertum erit germen domus illius:

detrahetur in die furoris Dei.

²⁹Hæc est pars hominis impii a Deo,

et hæreditas verborum ejus a Domino.

21¹Respondens autem Job, dixit:

²Audite, quæso, sermones meos,

et agite pœnitentiam.

³Sustinete me, et ego loquar:

et post mea, si videbitur, verba, ridete.

⁴Numquid contra hominem disputatio mea est,

ut merito non debeam contristari?

⁵Attendite me et obstupescite,

et superponite digitum ori vestro.

⁶Et ego, quando recordatus fuero, pertimesco,

et concutit carnem meam tremor.

⁷Quare ergo impii vivunt,

sublevati sunt, confortatique divitiis?

⁸Semen eorum permanet coram eis:

propinquorum turba et nepotum in conspectu eorum.

⁹Domus eorum securæ sunt et pacatæ,

et non est virga Dei super illos.

¹⁰Bos eorum concepit, et non abortivit:

vacca peperit, et non est privata fœtu suo.

¹¹Egrediuntur quasi greges parvuli eorum,

et infantes eorum exultant lusibus.

¹²Tenent tympanum et citharam,

et gaudent ad sonitum organi.

¹³Ducunt in bonis dies suos,

et in puncto ad inferna descendunt.

¹⁴Qui dixerunt Deo: Recede a nobis,

et scientiam viarum tuarum nolumus.

¹⁵Quis est Omnipotens, ut serviamus ei?

et quid nobis prodest si oraverimus illum?

¹⁶Verumtamen quia non sunt in manu eorum bona sua,

consilium impiorum longe sit a me.

¹⁷Quoties lucerna impiorum extinguetur,

et superveniet eis inundatio,

et dolores dividet furoris sui?

¹⁸Erunt sicut paleæ ante faciem venti,

et sicut favilla quam turbo dispergit.

¹⁹Deus servabit filiis illius dolorem patris,

et cum reddiderit, tunc sciet.

²⁰Videbunt oculi ejus interfectionem suam,

et de furore Omnipotentis bibet.

²¹Quid enim ad eum pertinet de domo sua post se,

et si numerus mensium ejus dimidietur?

²²Numquid Deum docebit quispiam scientiam,

qui excelsos judicat?

²³Iste moritur robustus et sanus,

dives et felix:

²⁴viscera ejus plena sunt adipe,

et medullis ossa illius irrigantur:

²⁵alius vero moritur in amaritudine animæ

absque ullis opibus:

²⁶et tamen simul in pulvere dormient,

et vermes operient eos.

²⁷Certe novi cogitationes vestras,

et sententias contra me iniquas.

²⁸Dicitis enim: Ubi est domus principis?

et ubi tabernacula impiorum?

²⁹Interrogate quemlibet de viatoribus,

et hæc eadem illum intelligere cognoscetis:

³⁰quia in diem perditionis servatur malus,

et ad diem furoris ducetur.

³¹Quis arguet coram eo viam ejus?

et quæ fecit, quis reddet illi?

³²Ipse ad sepulchra ducetur,

et in congerie mortuorum vigilabit.

³³Dulcis fuit glareis Cocyti,

et post se omnem hominem trahet,

et ante se innumerabiles.

³⁴Quomodo igitur consolamini me frustra,

cum responsio vestra repugnare ostensa sit veritati?