Job 19

19¹Respondens autem Job, dixit:

²Usquequo affligitis animam meam,

et atteritis me sermonibus?

³En decies confunditis me,

et non erubescitis opprimentes me.

⁴Nempe etsi ignoravi,

mecum erit ignorantia mea.

⁵At vos contra me erigimini,

et arguitis me opprobriis meis.

⁶Saltem nunc intelligite quia Deus non æquo judicio afflixerit me,

et flagellis suis me cinxerit.

⁷Ecce clamabo, vim patiens, et nemo audiet;

vociferabor, et non est qui judicet.

⁸Semitam meam circumsepsit, et transire non possum:

et in calle meo tenebras posuit.

⁹Spoliavit me gloria mea,

et abstulit coronam de capite meo.

¹⁰Destruxit me undique, et pereo:

et quasi evulsæ arbori abstulit spem meam.

¹¹Iratus est contra me furor ejus,

et sic me habuit quasi hostem suum.

¹²Simul venerunt latrones ejus,

et fecerunt sibi viam per me,

et obsederunt in gyro tabernaculum meum.

¹³Fratres meos longe fecit a me,

et noti mei quasi alieni recesserunt a me.

¹⁴Dereliquerunt me propinqui mei,

et qui me noverant obliti sunt mei.

¹⁵Inquilini domus meæ et ancillæ meæ sicut alienum habuerunt me,

et quasi peregrinus fui in oculis eorum.

¹⁶Servum meum vocavi, et non respondit:

ore proprio deprecabar illum.

¹⁷Halitum meum exhorruit uxor mea,

et orabam filios uteri mei.

¹⁸Stulti quoque despiciebant me:

et cum ab eis recessissem, detrahebant mihi.

¹⁹Abominati sunt me quondam consiliarii mei,

et quem maxime diligebam, aversatus est me.

²⁰Pelli meæ, consumptis carnibus, adhæsit os meum,

et derelicta sunt tantummodo labia circa dentes meos.

²¹Miseremini mei, miseremini mei saltem vos, amici mei,

quia manus Domini tetigit me.

²²Quare persequimini me sicut Deus,

et carnibus meis saturamini?

²³Quis mihi tribuat ut scribantur sermones mei?

quis mihi det ut exarentur in libro

²⁴stylo ferreo et plumbi lamina,

vel celte sculpantur in silice?

²⁵Scio enim quod redemptor meus vivit,

et in novissimo die de terra surrecturus sum:

²⁶et rursum circumdabor pelle mea,

et in carne mea videbo Deum meum:

²⁷quem visurus sum ego ipse,

et oculi mei conspecturi sunt, et non alius:

reposita est hæc spes mea in sinu meo.

²⁸Quare ergo nunc dicitis: Persequamur eum,

et radicem verbi inveniamus contra eum?

²⁹Fugite ergo a facie gladii,

quoniam ultor iniquitatum gladius est:

et scitote esse judicium.