Job 22–24

22¹Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:

²Numquid Deo potest comparari homo,

etiam cum perfectæ fuerit scientiæ?

³Quid prodest Deo, si justus fueris?

aut quid ei confers, si immaculata fuerit via tua?

⁴Numquid timens arguet te,

et veniet tecum in judicium,

⁵et non propter malitiam tuam plurimam,

et infinitas iniquitates tuas?

⁶Abstulisti enim pignus fratrum tuorum sine causa,

et nudos spoliasti vestibus.

⁷Aquam lasso non dedisti,

et esurienti subtraxisti panem.

⁸In fortitudine brachii tui possidebas terram,

et potentissimus obtinebas eam.

⁹Viduas dimisisti vacuas,

et lacertos pupillorum comminuisti.

¹⁰Propterea circumdatus es laqueis,

et conturbat te formido subita.

¹¹Et putabas te tenebras non visurum,

et impetu aquarum inundantium non oppressum iri?

¹²an non cogitas quod Deus excelsior cælo sit,

et super stellarum verticem sublimetur?

¹³Et dicis: Quid enim novit Deus?

et quasi per caliginem judicat.

¹⁴Nubes latibulum ejus, nec nostra considerat,

et circa cardines cæli perambulat.

¹⁵Numquid semitam sæculorum custodire cupis,

quam calcaverunt viri iniqui,

¹⁶qui sublati sunt ante tempus suum,

et fluvius subvertit fundamentum eorum?

¹⁷Qui dicebant Deo: Recede a nobis:

et quasi nihil posset facere Omnipotens, æstimabant eum,

¹⁸cum ille implesset domos eorum bonis:

quorum sententia procul sit a me.

¹⁹Videbunt justi, et lætabuntur,

et innocens subsannabit eos:

²⁰nonne succisa est erectio eorum?

et reliquias eorum devoravit ignis?

²¹Acquiesce igitur ei, et habeto pacem,

et per hæc habebis fructus optimos.

²²Suscipe ex ore illius legem,

et pone sermones ejus in corde tuo.

²³Si reversus fueris ad Omnipotentem, ædificaberis,

et longe facies iniquitatem a tabernaculo tuo.

²⁴Dabit pro terra silicem,

et pro silice torrentes aureos.

²⁵Eritque Omnipotens contra hostes tuos,

et argentum coacervabitur tibi.

²⁶Tunc super Omnipotentem deliciis afflues,

et elevabis ad Deum faciem tuam.

²⁷Rogabis eum, et exaudiet te,

et vota tua reddes.

²⁸Decernes rem, et veniet tibi,

et in viis tuis splendebit lumen.

²⁹Qui enim humiliatus fuerit, erit in gloria,

et qui inclinaverit oculos, ipse salvabitur.

³⁰Salvabitur innocens:

salvabitur autem in munditia manuum suarum.

23¹Respondens autem Job, ait:

²Nunc quoque in amaritudine est sermo meus,

et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.

³Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum,

et veniam usque ad solium ejus?

⁴Ponam coram eo judicium,

et os meum replebo increpationibus:

⁵ut sciam verba quæ mihi respondeat,

et intelligam quid loquatur mihi.

⁶Nolo multa fortitudine contendat mecum,

nec magnitudinis suæ mole me premat.

⁷Proponat æquitatem contra me,

et perveniat ad victoriam judicium meum.

⁸Si ad orientem iero, non apparet;

si ad occidentem, non intelligam eum.

⁹Si ad sinistram, quid agam? non apprehendam eum;

si me vertam ad dexteram, non videbo illum.

¹⁰Ipse vero scit viam meam,

et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.

¹¹Vestigia ejus secutus est pes meus:

viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.

¹²A mandatis labiorum ejus non recessi,

et in sinu meo abscondi verba oris ejus.

¹³Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus:

et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.

¹⁴Cum expleverit in me voluntatem suam,

et alia multa similia præsto sunt ei.

¹⁵Et idcirco a facie ejus turbatus sum,

et considerans eum, timore sollicitor.

¹⁶Deus mollivit cor meum,

et Omnipotens conturbavit me.

¹⁷Non enim perii propter imminentes tenebras,

nec faciem meam operuit caligo.

24¹Ab Omnipotente non sunt abscondita tempora:

qui autem noverunt eum,

ignorant dies illius.

²Alii terminos transtulerunt;

diripuerunt greges, et paverunt eos.

³Asinum pupillorum abegerunt,

et abstulerunt pro pignore bovem viduæ.

⁴Subverterunt pauperum viam,

et oppresserunt pariter mansuetos terræ.

⁵Alii quasi onagri in deserto egrediuntur ad opus suum:

vigilantes ad prædam, præparant panem liberis.

⁶Agrum non suum demetunt,

et vineam ejus, quem vi oppresserint, vindemiant.

⁷Nudos dimittunt homines, indumenta tollentes,

quibus non est operimentum in frigore:

⁸quos imbres montium rigant,

et non habentes velamen, amplexantur lapides.

⁹Vim fecerunt deprædantes pupillos,

et vulgum pauperem spoliaverunt.

¹⁰Nudis et incedentibus absque vestitu,

et esurientibus tulerunt spicas.

¹¹Inter acervos eorum meridiati sunt,

qui calcatis torcularibus sitiunt.

¹²De civitatibus fecerunt viros gemere,

et anima vulneratorum clamavit:

et Deus inultum abire non patitur.

¹³Ipsi fuerunt rebelles lumini:

nescierunt vias ejus,

nec reversi sunt per semitas ejus.

¹⁴Mane primo consurgit homicida;

interficit egenum et pauperem:

per noctem vero erit quasi fur.

¹⁵Oculus adulteri observat caliginem,

dicens: Non me videbit oculus:

et operiet vultum suum.

¹⁶Perfodit in tenebris domos,

sicut in die condixerant sibi,

et ignoraverunt lucem.

¹⁷Si subito apparuerit aurora, arbitrantur umbram mortis:

et sic in tenebris quasi in luce ambulant.

¹⁸Levis est super faciem aquæ:

maledicta sit pars ejus in terra,

nec ambulet per viam vinearum.

¹⁹Ad nimium calorem transeat ab aquis nivium,

et usque ad inferos peccatum illius.

²⁰Obliviscatur ejus misericordia; dulcedo illius vermes:

non sit in recordatione,

sed conteratur quasi lignum infructuosum.

²¹Pavit enim sterilem quæ non parit,

et viduæ bene non fecit.

²²Detraxit fortes in fortitudine sua,

et cum steterit, non credet vitæ suæ.

²³Dedit ei Deus locum pœnitentiæ,

et ille abutitur eo in superbiam:

oculi autem ejus sunt in viis illius.

²⁴Elevati sunt ad modicum, et non subsistent:

et humiliabuntur sicut omnia, et auferentur,

et sicut summitates spicarum conterentur.

²⁵Quod si non est ita, quis me potest arguere esse mentitum,

et ponere ante Deum verba mea?