Amos 3–4

3¹Audite verbum quod locutus est Dominus super vos, filii Israël,

super omnem cognationem quam eduxi de terra Ægypti, dicens:

²Tantummodo vos cognovi ex omnibus cognationibus terræ;

idcirco visitabo super vos omnes iniquitates vestras.

³Numquid ambulabunt duo pariter,

nisi convenerit eis?

⁴numquid rugiet leo in saltu,

nisi habuerit prædam?

numquid dabit catulus leonis vocem de cubili suo,

nisi aliquid apprehenderit?

⁵numquid cadet avis in laqueum terræ

absque aucupe?

numquid auferetur laqueus de terra

antequam quid ceperit?

⁶si clanget tuba in civitate,

et populus non expavescet?

si erit malum in civitate,

quod Dominus non fecerit?

⁷Quia non facit Dominus Deus verbum,

nisi revelaverit secretum suum ad servos suos prophetas.

⁸Leo rugiet, quis non timebit?

Dominus Deus locutus est, quis non prophetabit?

⁹Auditum facite in ædibus Azoti,

et in ædibus terræ Ægypti,

et dicite: Congregamini super montes Samariæ,

et videte insanias multas in medio ejus,

et calumniam patientes in penetralibus ejus.

¹⁰Et nescierunt facere rectum, dicit Dominus,

thesaurizantes iniquitatem et rapinas in ædibus suis.

¹¹Propterea hæc dicit Dominus Deus:

Tribulabitur et circuietur terra:

et detrahetur ex te fortitudo tua,

et diripientur ædes tuæ.

¹²Hæc dicit Dominus:

Quomodo si eruat pastor de ore leonis

duo crura, aut extremum auriculæ,

sic eruentur filii Israël, qui habitant in Samaria

in plaga lectuli, et in Damasci grabato.

¹³Audite, et contestamini in domo Jacob,

dicit Dominus Deus exercituum;

¹⁴quia in die cum visitare cœpero prævaricationes Israël,

super eum visitabo, et super altaria Bethel;

et amputabuntur cornua altaris, et cadent in terram.

¹⁵Et percutiam domum hiemalem cum domo æstiva,

et peribunt domus eburneæ,

et dissipabuntur ædes multæ,

dicit Dominus.

4¹Audite verbum hoc, vaccæ pingues,

quæ estis in monte Samariæ,

quæ calumniam facitis egenis

et confringitis pauperes;

quæ dicitis dominis vestris: Afferte, et bibemus.

²Juravit Dominus Deus in sancto suo,

quia ecce dies venient super vos,

et levabunt vos in contis,

et reliquias vestras in ollis ferventibus.

³Et per aperturas exibitis altera contra alteram,

et projiciemini in Armon,

dicit Dominus.

⁴Venite ad Bethel, et impie agite;

ad Galgalam, et multiplicate prævaricationem:

et afferte mane victimas vestras,

tribus diebus decimas vestras.

⁵Et sacrificate de fermentato laudem,

et vocate voluntarias oblationes, et annuntiate;

sic enim voluistis, filii Israël,

dicit Dominus Deus.

⁶Unde et ego dedi vobis stuporem dentium in cunctis urbibus vestris,

et indigentiam panum in omnibus locis vestris;

et non estis reversi ad me,

dicit Dominus.

⁷Ego quoque prohibui a vobis imbrem,

cum adhuc tres menses superessent usque ad messem:

et plui super unam civitatem,

et super alteram civitatem non plui;

pars una compluta est,

et pars super quam non plui, aruit.

⁸Et venerunt duæ et tres civitates ad unam civitatem

ut biberent aquam, et non sunt satiatæ;

et non redistis ad me,

dicit Dominus.

⁹Percussi vos in vento urente, et in aurugine:

multitudinem hortorum vestrorum et vinearum vestrarum,

oliveta vestra et ficeta vestra comedit eruca:

et non redistis ad me,

dicit Dominus.

¹⁰Misi in vos mortem in via Ægypti;

percussi in gladio juvenes vestros,

usque ad captivitatem equorum vestrorum,

et ascendere feci putredinem castrorum vestrorum in nares vestras:

et non redistis ad me,

dicit Dominus.

¹¹Subverti vos sicut subvertit Deus Sodomam et Gomorrham,

et facti estis quasi torris raptus ab incendio:

et non redistis ad me,

dicit Dominus.

¹²Quapropter hæc faciam tibi, Israël:

postquam autem hæc fecero tibi,

præparare in occursum Dei tui, Israël.

¹³Quia ecce formans montes,

et creans ventum,

et annuntians homini eloquium suum,

faciens matutinam nebulam,

et gradiens super excelsa terræ:

Dominus Deus exercituum nomen ejus.