Nahum 1–2

1¹Onus Ninive. Liber visionis Nahum Elcesæi.

²Deus æmulator, et ulciscens Dominus:

ulciscens Dominus, et habens furorem:

ulciscens Dominus in hostes suos,

et irascens ipse inimicis suis.

³Dominus patiens, et magnus fortitudine,

et mundans non faciet innocentem.

Dominus in tempestate et turbine viæ ejus,

et nebulæ pulvis pedum ejus.

⁴Increpans mare, et exsiccans illud,

et omnia flumina ad desertum deducens.

Infirmatus est Basan et Carmelus,

et flos Libani elanguit.

⁵Montes commoti sunt ab eo,

et colles desolati sunt:

et contremuit terra a facie ejus,

et orbis, et omnes habitantes in eo.

⁶Ante faciem indignationis ejus quis stabit?

et quis resistet in ira furoris ejus?

Indignatio ejus effusa est ut ignis,

et petræ dissolutæ sunt ab eo.

⁷Bonus Dominus,

et confortans in die tribulationis,

et sciens sperantes in se.

⁸Et in diluvio prætereunte consummationem faciet loci ejus,

et inimicos ejus persequentur tenebræ.

⁹Quid cogitatis contra Dominum?

Consummationem ipse faciet:

non consurget duplex tribulatio,

¹⁰quia sicut spinæ se invicem complectuntur,

sic convivium eorum pariter potantium;

consumentur quasi stipula ariditate plena.

¹¹Ex te exibit cogitans contra Dominum malitiam,

mente pertractans prævaricationem.

¹²Hæc dicit Dominus:

Si perfecti fuerint, et ita plures,

sic quoque attondentur, et pertransibit:

afflixi te, et non affligam te ultra.

¹³Et nunc conteram virgam ejus de dorso tuo,

et vincula tua disrumpam.

¹⁴Et præcipiet super te Dominus;

non seminabitur ex nomine tuo amplius:

de domo Dei tui interficiam sculptile, et conflatile;

ponam sepulchrum tuum, quia inhonoratus es.

¹⁵Ecce super montes pedes evangelizantis,

et annuntiantis pacem.

Celebra, Juda, festivitates tuas,

et redde vota tua,

quia non adjiciet ultra ut pertranseat in te Belial:

universus interiit.

2¹Ascendit qui dispergat coram te,

qui custodiat obsidionem:

contemplare viam, conforta lumbos,

robora virtutem valde.

²Quia reddidit Dominus superbiam Jacob,

sicut superbiam Israël;

quia vastatores dissipaverunt eos,

et propagines eorum corruperunt.

³Clypeus fortium ejus ignitus,

viri exercitus in coccineis;

igneæ habenæ currus in die præparationis ejus,

et agitatores consopiti sunt.

⁴In itineribus conturbati sunt;

quadrigæ collisæ sunt in plateis:

aspectus eorum quasi lampades,

quasi fulgura discurrentia.

⁵Recordabitur fortium suorum;

ruent in itineribus suis:

velociter ascendent muros ejus,

et præparabitur umbraculum.

⁶Portæ fluviorum apertæ sunt,

et templum ad solum dirutum.

⁷Et miles captivus abductus est,

et ancillæ ejus minabantur gementes ut columbæ,

murmurantes in cordibus suis.

⁸Et Ninive quasi piscina aquarum aquæ ejus;

ipsi vero fugerunt. State, state!

et non est qui revertatur.

⁹Diripite argentum, diripite aurum:

et non est finis divitiarum ex omnibus vasis desiderabilibus.

¹⁰Dissipata est, et scissa, et dilacerata;

et cor tabescens, et dissolutio geniculorum,

et defectio in cunctis renibus,

et facies omnium eorum sicut nigredo ollæ.

¹¹Ubi est habitaculum leonum,

et pascua catulorum leonum,

ad quam ivit leo ut ingrederetur illuc catulus leonis,

et non est qui exterreat?

¹²Leo cepit sufficienter catulis suis,

et necavit leænis suis,

et implevit præda speluncas suas,

et cubile suum rapina.

¹³Ecce ego ad te, dicit Dominus exercituum,

et succendam usque ad fumum quadrigas tuas,

et leunculos tuos comedet gladius,

et exterminabo de terra prædam tuam,

et non audietur ultra vox nuntiorum tuorum.