Psalm 88:31–53

³¹Si autem dereliquerint filii ejus legem meam,

et in judiciis meis non ambulaverint;

³²si justitias meas profanaverint,

et mandata mea non custodierint:

³³visitabo in virga iniquitates eorum,

et in verberibus peccata eorum;

³⁴misericordiam autem meam non dispergam ab eo,

neque nocebo in veritate mea,

³⁵neque profanabo testamentum meum:

et quæ procedunt de labiis meis non faciam irrita.

³⁶Semel juravi in sancto meo, si David mentiar:

³⁷semen ejus in æternum manebit.

Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo,

³⁸et sicut luna perfecta in æternum,

et testis in cælo fidelis.

³⁹Tu vero repulisti et despexisti;

distulisti christum tuum.

⁴⁰Evertisti testamentum servi tui;

profanasti in terra sanctuarium ejus.

⁴¹Destruxisti omnes sepes ejus;

posuisti firmamentum ejus formidinem.

⁴²Diripuerunt eum omnes transeuntes viam;

factus est opprobrium vicinis suis.

⁴³Exaltasti dexteram deprimentium eum;

lætificasti omnes inimicos ejus.

⁴⁴Avertisti adjutorium gladii ejus,

et non es auxiliatus ei in bello.

⁴⁵Destruxisti eum ab emundatione,

et sedem ejus in terram collisisti.

⁴⁶Minorasti dies temporis ejus;

perfudisti eum confusione.

⁴⁷Usquequo, Domine, avertis in finem?

exardescet sicut ignis ira tua?

⁴⁸Memorare quæ mea substantia:

numquid enim vane constituisti omnes filios hominum?

⁴⁹Quis est homo qui vivet et non videbit mortem?

eruet animam suam de manu inferi?

⁵⁰Ubi sunt misericordiæ tuæ antiquæ, Domine,

sicut jurasti David in veritate tua?

⁵¹Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum,

quod continui in sinu meo, multarum gentium:

⁵²quod exprobraverunt inimici tui, Domine;

quod exprobraverunt commutationem christi tui.

⁵³Benedictus Dominus in æternum. Fiat, fiat.