Psalm 73–75

¹Intellectus Asaph.

Ut quid, Deus, repulisti in finem,

iratus est furor tuus super oves pascuæ tuæ?

²Memor esto congregationis tuæ,

quam possedisti ab initio.

Redemisti virgam hæreditatis tuæ,

mons Sion, in quo habitasti in eo.

³Leva manus tuas in superbias eorum in finem:

quanta malignatus est inimicus in sancto!

⁴Et gloriati sunt qui oderunt te in medio solemnitatis tuæ;

posuerunt signa sua, signa:

⁵et non cognoverunt sicut in exitu super summum.

Quasi in silva lignorum securibus

⁶exciderunt januas ejus in idipsum;

in securi et ascia dejecerunt eam.

⁷Incenderunt igni sanctuarium tuum;

in terra polluerunt tabernaculum nominis tui.

⁸Dixerunt in corde suo cognatio eorum simul:

Quiescere faciamus omnes dies festos Dei a terra.

⁹Signa nostra non vidimus;

jam non est propheta;

et nos non cognoscet amplius.

¹⁰Usquequo, Deus, improperabit inimicus?

irritat adversarius nomen tuum in finem?

¹¹Ut quid avertis manum tuam,

et dexteram tuam de medio sinu tuo in finem?

¹²Deus autem rex noster ante sæcula:

operatus est salutem in medio terræ.

¹³Tu confirmasti in virtute tua mare;

contribulasti capita draconum in aquis.

¹⁴Tu confregisti capita draconis;

dedisti eum escam populis Æthiopum.

¹⁵Tu dirupisti fontes et torrentes;

tu siccasti fluvios Ethan.

¹⁶Tuus est dies, et tua est nox;

tu fabricatus es auroram et solem.

¹⁷Tu fecisti omnes terminos terræ;

æstatem et ver tu plasmasti ea.

¹⁸Memor esto hujus: inimicus improperavit Domino,

et populus insipiens incitavit nomen tuum.

¹⁹Ne tradas bestiis animas confitentes tibi,

et animas pauperum tuorum ne obliviscaris in finem.

²⁰Respice in testamentum tuum,

quia repleti sunt qui obscurati sunt terræ domibus iniquitatum.

²¹Ne avertatur humilis factus confusus;

pauper et inops laudabunt nomen tuum.

²²Exsurge, Deus, judica causam tuam;

memor esto improperiorum tuorum,

eorum quæ ab insipiente sunt tota die.

²³Ne obliviscaris voces inimicorum tuorum:

superbia eorum qui te oderunt ascendit semper.

¹In finem, ne corrumpas. Psalmus cantici Asaph.

²Confitebimur tibi, Deus, confitebimur,

et invocabimus nomen tuum;

narrabimus mirabilia tua.

³Cum accepero tempus,

ego justitias judicabo.

⁴Liquefacta est terra et omnes qui habitant in ea:

ego confirmavi columnas ejus.

⁵Dixi iniquis: Nolite inique agere:

et delinquentibus: Nolite exaltare cornu:

⁶nolite extollere in altum cornu vestrum;

nolite loqui adversus Deum iniquitatem.

⁷Quia neque ab oriente, neque ab occidente,

neque a desertis montibus:

⁸quoniam Deus judex est.

Hunc humiliat, et hunc exaltat:

⁹quia calix in manu Domini vini meri, plenus misto.

Et inclinavit ex hoc in hoc;

verumtamen fæx ejus non est exinanita:

bibent omnes peccatores terræ.

¹⁰Ego autem annuntiabo in sæculum;

cantabo Deo Jacob:

¹¹et omnia cornua peccatorum confringam,

et exaltabuntur cornua justi.

¹In finem, in laudibus. Psalmus Asaph, canticum ad Assyrios.

²Notus in Judæa Deus;

in Israël magnum nomen ejus.

³Et factus est in pace locus ejus,

et habitatio ejus in Sion.

⁴Ibi confregit potentias arcuum,

scutum, gladium, et bellum.

⁵Illuminans tu mirabiliter a montibus æternis;

⁶turbati sunt omnes insipientes corde.

Dormierunt somnum suum,

et nihil invenerunt omnes viri divitiarum in manibus suis.

⁷Ab increpatione tua, Deus Jacob,

dormitaverunt qui ascenderunt equos.

⁸Tu terribilis es; et quis resistet tibi?

ex tunc ira tua.

⁹De cælo auditum fecisti judicium:

terra tremuit et quievit ¹⁰cum exsurgeret in judicium Deus,

ut salvos faceret omnes mansuetos terræ.

¹¹Quoniam cogitatio hominis confitebitur tibi,

et reliquiæ cogitationis diem festum agent tibi.

¹²Vovete et reddite Domino Deo vestro,

omnes qui in circuitu ejus affertis munera:

terribili, ¹³et ei qui aufert spiritum principum:

terribili apud reges terræ.