Psalm 76

¹In finem, pro Idithun. Psalmus Asaph.

²Voce mea ad Dominum clamavi;

voce mea ad Deum, et intendit mihi.

³In die tribulationis meæ Deum exquisivi;

manibus meis nocte contra eum, et non sum deceptus.

Renuit consolari anima mea;

⁴memor fui Dei, et delectatus sum,

et exercitatus sum, et defecit spiritus meus.

⁵Anticipaverunt vigilias oculi mei;

turbatus sum, et non sum locutus.

⁶Cogitavi dies antiquos,

et annos æternos in mente habui.

⁷Et meditatus sum nocte cum corde meo,

et exercitabar, et scopebam spiritum meum.

⁸Numquid in æternum projiciet Deus?

aut non apponet ut complacitior sit adhuc?

⁹aut in finem misericordiam suam abscindet,

a generatione in generationem?

¹⁰aut obliviscetur misereri Deus?

aut continebit in ira sua misericordias suas?

¹¹Et dixi: Nunc cœpi;

hæc mutatio dexteræ Excelsi.

¹²Memor fui operum Domini,

quia memor ero ab initio mirabilium tuorum:

¹³et meditabor in omnibus operibus tuis,

et in adinventionibus tuis exercebor.

¹⁴Deus, in sancto via tua:

quis deus magnus sicut Deus noster?

¹⁵Tu es Deus qui facis mirabilia:

notam fecisti in populis virtutem tuam.

¹⁶Redemisti in brachio tuo populum tuum,

filios Jacob et Joseph.

¹⁷Viderunt te aquæ, Deus;

viderunt te aquæ, et timuerunt:

et turbatæ sunt abyssi.

¹⁸Multitudo sonitus aquarum;

vocem dederunt nubes.

Etenim sagittæ tuæ transeunt;

¹⁹vox tonitrui tui in rota.

Illuxerunt coruscationes tuæ orbi terræ;

commota est, et contremuit terra.

²⁰In mari via tua, et semitæ tuæ in aquis multis,

et vestigia tua non cognoscentur.

²¹Deduxisti sicut oves populum tuum,

in manu Moysi et Aaron.