Psalm 70–71

¹Psalmus David, filiorum Jonadab, et priorum captivorum.

In te, Domine, speravi; non confundar in æternum.

²In justitia tua libera me, et eripe me:

inclina ad me aurem tuam, et salva me.

³Esto mihi in Deum protectorem,

et in locum munitum, ut salvum me facias:

quoniam firmamentum meum et refugium meum es tu.

⁴Deus meus, eripe me de manu peccatoris,

et de manu contra legem agentis, et iniqui:

⁵quoniam tu es patientia mea, Domine;

Domine, spes mea a juventute mea.

⁶In te confirmatus sum ex utero;

de ventre matris meæ tu es protector meus;

in te cantatio mea semper.

⁷Tamquam prodigium factus sum multis;

et tu adjutor fortis.

⁸Repleatur os meum laude,

ut cantem gloriam tuam,

tota die magnitudinem tuam.

⁹Ne projicias me in tempore senectutis;

cum defecerit virtus mea, ne derelinquas me.

¹⁰Quia dixerunt inimici mei mihi,

et qui custodiebant animam meam consilium fecerunt in unum,

¹¹dicentes: Deus dereliquit eum:

persequimini et comprehendite eum,

quia non est qui eripiat.

¹²Deus, ne elongeris a me;

Deus meus, in auxilium meum respice.

¹³Confundantur et deficiant detrahentes animæ meæ;

operiantur confusione et pudore qui quærunt mala mihi.

¹⁴Ego autem semper sperabo,

et adjiciam super omnem laudem tuam.

¹⁵Os meum annuntiabit justitiam tuam,

tota die salutare tuum.

Quoniam non cognovi litteraturam,

¹⁶introibo in potentias Domini;

Domine, memorabor justitiæ tuæ solius.

¹⁷Deus, docuisti me a juventute mea;

et usque nunc pronuntiabo mirabilia tua.

¹⁸Et usque in senectam et senium,

Deus, ne derelinquas me,

donec annuntiem brachium tuum generationi omni quæ ventura est,

potentiam tuam, ¹⁹et justitiam tuam, Deus, usque in altissima;

quæ fecisti magnalia, Deus: quis similis tibi?

²⁰Quantas ostendisti mihi tribulationes multas et malas!

et conversus vivificasti me,

et de abyssis terræ iterum reduxisti me.

²¹Multiplicasti magnificentiam tuam;

et conversus consolatus es me.

²²Nam et ego confitebor tibi in vasis psalmi veritatem tuam, Deus;

psallam tibi in cithara, sanctus Israël.

²³Exsultabunt labia mea cum cantavero tibi;

et anima mea quam redemisti.

²⁴Sed et lingua mea tota die meditabitur justitiam tuam,

cum confusi et reveriti fuerint qui quærunt mala mihi.

¹Psalmus, in Salomonem.

²Deus, judicium tuum regi da,

et justitiam tuam filio regis;

judicare populum tuum in justitia,

et pauperes tuos in judicio.

³Suscipiant montes pacem populo,

et colles justitiam.

⁴Judicabit pauperes populi,

et salvos faciet filios pauperum,

et humiliabit calumniatorem.

⁵Et permanebit cum sole, et ante lunam,

in generatione et generationem.

⁶Descendet sicut pluvia in vellus,

et sicut stillicidia stillantia super terram.

⁷Orietur in diebus ejus justitia, et abundantia pacis,

donec auferatur luna.

⁸Et dominabitur a mari usque ad mare,

et a flumine usque ad terminos orbis terrarum.

⁹Coram illo procident Æthiopes,

et inimici ejus terram lingent.

¹⁰Reges Tharsis et insulæ munera offerent;

reges Arabum et Saba dona adducent:

¹¹et adorabunt eum omnes reges terræ;

omnes gentes servient ei.

¹²Quia liberabit pauperem a potente,

et pauperem cui non erat adjutor.

¹³Parcet pauperi et inopi,

et animas pauperum salvas faciet.

¹⁴Ex usuris et iniquitate redimet animas eorum,

et honorabile nomen eorum coram illo.

¹⁵Et vivet, et dabitur ei de auro Arabiæ;

et adorabunt de ipso semper,

tota die benedicent ei.

¹⁶Et erit firmamentum in terra in summis montium;

superextolletur super Libanum fructus ejus,

et florebunt de civitate sicut fœnum terræ.

¹⁷Sit nomen ejus benedictum in sæcula;

ante solem permanet nomen ejus.

Et benedicentur in ipso omnes tribus terræ;

omnes gentes magnificabunt eum.

¹⁸Benedictus Dominus Deus Israël,

qui facit mirabilia solus.

¹⁹Et benedictum nomen majestatis ejus in æternum,

et replebitur majestate ejus omnis terra. Fiat, fiat.

²⁰Defecerunt laudes David, filii Jesse.