Psalm 21:2–19

²Deus, Deus meus, respice in me: quare me dereliquisti?

longe a salute mea verba delictorum meorum.

³Deus meus, clamabo per diem, et non exaudies;

et nocte, et non ad insipientiam mihi.

⁴Tu autem in sancto habitas, laus Israël.

⁵In te speraverunt patres nostri;

speraverunt, et liberasti eos.

⁶Ad te clamaverunt, et salvi facti sunt;

in te speraverunt, et non sunt confusi.

⁷Ego autem sum vermis, et non homo;

opprobrium hominum, et abjectio plebis.

⁸Omnes videntes me deriserunt me;

locuti sunt labiis, et moverunt caput.

⁹Speravit in Domino, eripiat eum:

salvum faciat eum, quoniam vult eum.

¹⁰Quoniam tu es qui extraxisti me de ventre,

spes mea ab uberibus matris meæ.

¹¹In te projectus sum ex utero;

de ventre matris meæ Deus meus es tu:

¹²ne discesseris a me,

quoniam tribulatio proxima est,

quoniam non est qui adjuvet.

¹³Circumdederunt me vituli multi;

tauri pingues obsederunt me.

¹⁴Aperuerunt super me os suum,

sicut leo rapiens et rugiens.

¹⁵Sicut aqua effusus sum,

et dispersa sunt omnia ossa mea:

factum est cor meum tamquam cera liquescens in medio ventris mei.

¹⁶Aruit tamquam testa virtus mea,

et lingua mea adhæsit faucibus meis:

et in pulverem mortis deduxisti me.

¹⁷Quoniam circumdederunt me canes multi;

concilium malignantium obsedit me.

Foderunt manus meas et pedes meos;

¹⁸dinumeraverunt omnia ossa mea.

Ipsi vero consideraverunt et inspexerunt me.

¹⁹Diviserunt sibi vestimenta mea,

et super vestem meam miserunt sortem.