Isaiah 43–44

43¹Et nunc hæc dicit Dominus

creans te, Jacob,

et formans te, Israël:

Noli timere, quia redemi te,

et vocavi te nomine tuo: meus es tu.

²Cum transieris per aquas, tecum ero,

et flumina non operient te;

cum ambulaveris in igne, non combureris, et flamma non ardebit in te.

³Quia ego Dominus Deus tuus,

Sanctus Israël, salvator tuus,

dedi propitiationem tuam Ægyptum,

Æthiopiam, et Saba, pro te.

⁴Ex quo honorabilis factus es in oculis meis,

et gloriosus, ego dilexi te,

et dabo homines pro te,

et populos pro anima tua.

⁵Noli timere, quia ego tecum sum;

ab oriente adducam semen tuum,

et ab occidente congregabo te.

⁶Dicam aquiloni: Da;

et austro: Noli prohibere:

affer filios meos de longinquo,

et filias meas ab extremis terræ.

⁷Et omnem qui invocat nomen meum,

in gloriam meam creavi eum, formavi eum, et feci eum.

⁸Educ foras populum cæcum, et oculos habentem;

surdum, et aures ei sunt.

⁹Omnes gentes congregatæ sunt simul,

et collectæ sunt tribus.

Quis in vobis annuntiet istud,

et quæ prima sunt audire nos faciet?

Dent testes eorum, justificentur,

et audiant, et dicant: Vere.

¹⁰Vos testes mei, dicit Dominus,

et servus meus quem elegi:

ut sciatis, et credatis mihi,

et intelligatis quia ego ipse sum;

ante me non est formatus Deus,

et post me non erit.

¹¹Ego sum, ego sum Dominus,

et non est absque me salvator.

¹²Ego annuntiavi, et salvavi; auditum feci,

et non fuit in vobis alienus:

vos testes mei, dicit Dominus,

et ego Deus.

¹³Et ab initio ego ipse,

et non est qui de manu mea eruat.

Operabor, et quis avertet illud?

¹⁴Hæc dicit Dominus, redemptor vester,

Sanctus Israël:

Propter vos misi in Babylonem,

et detraxi vectes universos,

et Chaldæos in navibus suis gloriantes.

¹⁵Ego Dominus, Sanctus vester,

creans Israël, rex vester.

¹⁶Hæc dicit Dominus,

qui dedit in mari viam,

et in aquis torrentibus semitam;

¹⁷qui eduxit quadrigam et equum,

agmen et robustum:

simul obdormierunt, nec resurgent;

contriti sunt quasi linum, et extincti sunt.

¹⁸Ne memineritis priorum,

et antiqua ne intueamini.

¹⁹Ecce ego facio nova,

et nunc orientur, utique cognoscetis ea:

ponam in deserto viam,

et in invio flumina.

²⁰Glorificabit me bestia agri,

dracones, et struthiones:

quia dedi in deserto aquas,

flumina in invio,

ut darem potum populo meo, electo meo.

²¹Populum istum formavi mihi:

laudem meam narrabit.

²²Non me invocasti, Jacob,

nec laborasti in me, Israël.

²³Non obtulisti mihi arietem holocausti tui,

et victimis tuis non glorificasti me;

non te servire feci in oblatione,

nec laborem tibi præbui in thure.

²⁴Non emisti mihi argento calamum,

et adipe victimarum tuarum non inebriasti me:

verumtamen servire me fecisti in peccatis tuis;

præbuisti mihi laborem in iniquitatibus tuis.

²⁵Ego sum, ego sum ipse qui deleo iniquitates tuas propter me,

et peccatorum tuorum non recordabor.

²⁶Reduc me in memoriam, et judicemur simul:

narra si quid habes ut justificeris.

²⁷Pater tuus primus peccavit,

et interpretes tui prævaricati sunt in me:

²⁸et contaminavi principes sanctos;

dedi ad internecionem Jacob,

et Israël in blasphemiam.

44¹Et nunc audi, Jacob, serve meus,

et Israël, quem elegi.

²Hæc dicit Dominus faciens et formans te,

ab utero auxiliator tuus:

Noli timere, serve meus Jacob,

et rectissime, quem elegi.

³Effundam enim aquas super sitientem,

et fluenta super aridam;

effundam spiritum meum super semen tuum,

et benedictionem meam super stirpem tuam:

⁴et germinabunt inter herbas,

quasi salices juxta præterfluentes aquas.

⁵Iste dicet: Domini ego sum;

et ille vocabit in nomine Jacob;

et hic scribet manu sua: Domino,

et in nomine Israël assimilabitur.

⁶Hæc dicit Dominus, rex Israël,

et redemptor ejus, Dominus exercituum:

Ego primus, et ego novissimus,

et absque me non est deus.

⁷Quis similis mei? vocet,

et annuntiet: et ordinem exponat mihi,

ex quo constitui populum antiquum;

ventura et quæ futura sunt annuntient eis.

⁸Nolite timere, neque conturbemini:

ex tunc audire te feci,

et annuntiavi; vos estis testes mei.

Numquid est Deus absque me,

et formator quem ego non noverim?

⁹Plastæ idoli omnes nihil sunt,

et amantissima eorum non proderunt eis.

Ipsi sunt testes eorum, quia non vident,

neque intelligunt, ut confundantur.

¹⁰Quis formavit deum,

et sculptile conflavit ad nihil utile?

¹¹Ecce omnes participes ejus confundentur,

fabri enim sunt ex hominibus;

convenient omnes, stabunt

et pavebunt, et confundentur simul.

¹²Faber ferrarius lima operatus est,

in prunis et in malleis formavit illud,

et operatus est in brachio fortitudinis suæ;

esuriet et deficiet,

non bibet aquam et lassescet.

¹³Artifex lignarius extendit normam,

formavit illud in runcina,

fecit illud in angularibus,

et in circino tornavit illud,

et fecit imaginem viri

quasi speciosum hominem

habitantem in domo;

¹⁴succidit cedros,

tulit ilicem, et quercum,

quæ steterat inter ligna saltus;

plantavit pinum, quam pluvia nutrivit:

¹⁵et facta est hominibus in focum;

sumpsit ex eis, et calefactus est;

et succendit et coxit panes;

de reliquo autem operatus est deum et adoravit;

fecit sculptile, et curvatus est ante illud.

¹⁶Medium ejus combussit igni,

et de medio ejus carnes comedit;

coxit pulmentum, et saturatus est,

et calefactus est, et dixit: Vah!

calefactus sum, vidi focum;

¹⁷reliquum autem ejus deum fecit et sculptile sibi;

curvatur ante illud, et adorat illud,

et obsecrat, dicens:

Libera me, quia deus meus es tu!

¹⁸Nescierunt, neque intellexerunt;

obliti enim sunt ne videant oculi eorum,

et ne intelligant corde suo.

¹⁹Non recogitant in mente sua,

neque cognoscunt, neque sentiunt, ut dicant:

Medietatem ejus combussi igni,

et coxi super carbones ejus panes;

coxi carnes et comedi,

et de reliquo ejus idolum faciam?

ante truncum ligni procidam?

²⁰Pars ejus cinis est;

cor insipiens adoravit illud,

et non liberabit animam suam:

neque dicet: Forte mendacium est in dextera mea.

²¹Memento horum Jacob,

et Israël, quoniam servus meus es tu.

Formavi te; servus meus es tu,

Israël, ne obliviscaris mei.

²²Delevi ut nubem iniquitates tuas,

et quasi nebulam peccata tua:

revertere ad me, quoniam redemi te.

²³Laudate, cæli, quoniam misericordiam fecit Dominus;

jubilate, extrema terræ;

resonate, montes, laudationem,

saltus et omne lignum ejus,

quoniam redemit Dominus Jacob,

et Israël gloriabitur.

²⁴Hæc dicit Dominus, redemptor tuus,

et formator tuus ex utero:

Ego sum Dominus, faciens omnia,

extendens cælos solus,

stabiliens terram, et nullus mecum;

²⁵irrita faciens signa divinorum,

et ariolos in furorem vertens;

convertens sapientes retrorsum,

et scientiam eorum stultam faciens;

²⁶suscitans verbum servi sui,

et consilium nuntiorum suorum complens;

qui dico Jerusalem: Habitaberis,

et civitatibus Juda: Ædificabimini,

et deserta ejus suscitabo;

²⁷qui dico profundo: Desolare,

et flumina tua arefaciam;

²⁸qui dico Cyro: Pastor meus es,

et omnem voluntatem meam complebis;

qui dico Jerusalem: Ædificaberis,

et templo: Fundaberis.