Hebrews 1–2

1¹Multifariam, multisque modis olim Deus loquens patribus in prophetis: ²novissime, diebus istis locutus est nobis in Filio, quem constituit hæredem universorum, per quem fecit et sæcula: ³qui cum sit splendor gloriæ, et figura substantiæ ejus, portansque omnia verbo virtutis suæ, purgationem peccatorum faciens, sedet ad dexteram majestatis in excelsis: ⁴tanto melior angelis effectus, quanto differentius præ illis nomen hæreditavit. ⁵Cui enim dixit aliquando angelorum: Filius meus es tu, ego hodie genui te? Et rursum: Ego ero illi in patrem, et ipse erit mihi in filium? ⁶Et cum iterum introducit primogenitum in orbem terræ, dicit: Et adorent eum omnes angeli Dei. ⁷Et ad angelos quidem dicit: Qui facit angelos suos spiritus, et ministros suos flammam ignis. ⁸Ad Filium autem: Thronus tuus Deus in sæculum sæculi: virga æquitatis, virga regni tui. ⁹Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem: propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo exultationis præ participibus tuis. ¹⁰Et: Tu in principio, Domine, terram fundasti: et opera manuum tuarum sunt cæli. ¹¹Ipsi peribunt, tu autem permanebis, et omnes ut vestimentum veterascent: ¹²et velut amictum mutabis eos, et mutabuntur: tu autem idem ipse es, et anni tui non deficient. ¹³Ad quem autem angelorum dixit aliquando: Sede a dextris meis, quoadusque ponam inimicos tuos scabellum pedum tuorum? ¹⁴Nonne omnes sunt administratorii spiritus, in ministerium missi propter eos, qui hæreditatem capient salutis?

2¹Propterea abundantius oportet observare nos ea quæ audivimus, ne forte pereffluamus. ²Si enim qui per angelos dictus est sermo, factus est firmus, et omnis prævaricatio, et inobedientia accepit justam mercedis retributionem: ³quomodo nos effugiemus si tantam neglexerimus salutem? quæ cum initium accepisset enarrari per Dominum ab eis, qui audierunt, in nos confirmata est, ⁴contestante Deo signis et portentis, et variis virtutibus, et Spiritus Sancti distributionibus secundum suam voluntatem. ⁵Non enim angelis subjecit Deus orbem terræ futurum, de quo loquimur. ⁶Testatus est autem in quodam loco quis, dicens: Quid est homo quod memor es ejus, aut filius hominis quoniam visitas eum? ⁷Minuisti eum paulo minus ab angelis: gloria et honore coronasti eum: et constituisti eum super opera manuum tuarum. ⁸Omnia subjecisti sub pedibus ejus. In eo enim quod omnia ei subjecit, nihil dimisit non subjectum ei. Nunc autem necdum videmus omnia subjecta ei. ⁹Eum autem, qui modico quam angeli minoratus est, videmus Jesum propter passionem mortis, gloria et honore coronatum: ut, gratia Dei, pro omnibus gustaret mortem.

¹⁰Decebat enim eum, propter quem omnia, et per quem omnia, qui multos filios in gloriam adduxerat, auctorem salutis eorum per passionem consummare. ¹¹Qui enim sanctificat, et qui sanctificantur, ex uno omnes. Propter quam causam non confunditur fratres eos vocare, dicens: ¹²Nuntiabo nomen tuum fratribus meis: in medio ecclesiæ laudabo te. ¹³Et iterum: Ego ero fidens in eum. Et iterum: Ecce ego, et pueri mei, quos dedit mihi Deus. ¹⁴Quia ergo pueri communicaverunt carni, et sanguini, et ipse similiter participavit eisdem: ut per mortem destrueret eum qui habebat mortis imperium, id est, diabolum: ¹⁵et liberaret eos qui timore mortis per totam vitam obnoxii erant servituti. ¹⁶Nusquam enim angelos apprehendit, sed semen Abrahæ apprehendit. ¹⁷Unde debuit per omnia fratribus similari, ut misericors fieret, et fidelis pontifex ad Deum, ut repropitiaret delicta populi. ¹⁸In eo enim, in quo passus est ipse et tentatus, potens est et eis, qui tentantur, auxiliari.