Galatians 2–3

2¹Deinde post annos quatuordecim, iterum ascendi Jerosolymam cum Barnaba, assumpto et Tito. ²Ascendi autem secundum revelationem: et contuli cum illis Evangelium, quod prædico in gentibus, seorsum autem iis qui videbantur aliquid esse: ne forte in vacuum currerem, aut cucurrissem. ³Sed neque Titus, qui mecum erat, cum esset gentilis, compulsus est circumcidi: ⁴sed propter subintroductos falsos fratres, qui subintroierunt explorare libertatem nostram, quam habemus in Christo Jesu, ut nos in servitutem redigerent. ⁵Quibus neque ad horam cessimus subjectione, ut veritas Evangelii permaneat apud vos: ⁶ab iis autem, qui videbantur esse aliquid (quales aliquando fuerint, nihil mea interest: Deus personam hominis non accipit): mihi enim qui videbantur esse aliquid, nihil contulerunt. ⁷Sed e contra cum vidissent quod creditum est mihi Evangelium præputii, sicut et Petro circumcisionis ⁸(qui enim operatus est Petro in apostolatum circumcisionis, operatus est et mihi inter gentes): ⁹et cum cognovissent gratiam, quæ data est mihi, Jacobus, et Cephas, et Joannes, qui videbantur columnæ esse, dextras dederunt mihi, et Barnabæ societatis: ut nos in gentes, ipsi autem in circumcisionem: ¹⁰tantum ut pauperum memores essemus, quod etiam sollicitus fui hoc ipsum facere.

¹¹Cum autem venisset Cephas Antiochiam, in faciem ei restiti, quia reprehensibilis erat. ¹²Prius enim quam venirent quidam a Jacobo, cum gentibus edebat: cum autem venissent, subtrahebat, et segregabat se, timens eos qui ex circumcisione erant. ¹³Et simulationi ejus consenserunt ceteri Judæi, ita ut et Barnabas duceretur ab eis in illam simulationem. ¹⁴Sed cum vidissem quod non recte ambularent ad veritatem Evangelii, dixi Cephæ coram omnibus: Si tu, cum Judæus sis, gentiliter vivis, et non judaice: quomodo gentes cogis judaizare?

¹⁵Nos natura Judæi, et non ex gentibus peccatores. ¹⁶Scientes autem quod non justificatur homo ex operibus legis, nisi per fidem Jesu Christi: et nos in Christo Jesu credimus, ut justificemur ex fide Christi, et non ex operibus legis: propter quod ex operibus legis non justificabitur omnis caro. ¹⁷Quod si quærentes justificari in Christo, inventi sumus et ipsi peccatores, numquid Christus peccati minister est? Absit. ¹⁸Si enim quæ destruxi, iterum hæc ædifico: prævaricatorem me constituo. ¹⁹Ego enim per legem, legi mortuus sum, ut Deo vivam: Christo confixus sum cruci. ²⁰Vivo autem, jam non ego: vivit vero in me Christus. Quod autem nunc vivo in carne: in fide vivo Filii Dei, qui dilexit me, et tradidit semetipsum pro me. ²¹Non abjicio gratiam Dei. Si enim per legem justitia, ergo gratis Christus mortuus est.

3¹O insensati Galatæ, quis vos fascinavit non obedire veritati, ante quorum oculos Jesus Christus præscriptus est, in vobis crucifixus? ²Hoc solum a vobis volo discere: ex operibus legis Spiritum accepistis, an ex auditu fidei? ³sic stulti estis, ut cum Spiritu cœperitis, nunc carne consummemini? ⁴tanta passi estis sine causa? si tamen sine causa. ⁵Qui ergo tribuit vobis Spiritum, et operatur virtutes in vobis: ex operibus legis, an ex auditu fidei?

⁶Sicut scriptum est: Abraham credidit Deo, et reputatum est illi ad justitiam: ⁷cognoscite ergo quia qui ex fide sunt, ii sunt filii Abrahæ. ⁸Providens autem Scriptura quia ex fide justificat gentes Deus, prænuntiavit Abrahæ: Quia benedicentur in te omnes gentes. ⁹Igitur qui ex fide sunt, benedicentur cum fideli Abraham. ¹⁰Quicumque enim ex operibus legis sunt, sub maledicto sunt. Scriptum est enim: Maledictus omnis qui non permanserit in omnibus quæ scripta sunt in libro legis ut faciat ea. ¹¹Quoniam autem in lege nemo justificatur apud Deum, manifestum est: quia justus ex fide vivit. ¹²Lex autem non est ex fide, sed: Qui fecerit ea, vivet in illis. ¹³Christus nos redemit de maledicto legis, factus pro nobis maledictum: quia scriptum est: Maledictus omnis qui pendet in ligno: ¹⁴ut in gentibus benedictio Abrahæ fieret in Christo Jesu, ut pollicitationem Spiritus accipiamus per fidem.

¹⁵Fratres (secundum hominem dico) tamen hominis confirmatum testamentum nemo spernit, aut superordinat. ¹⁶Abrahæ dictæ sunt promissiones, et semini ejus. Non dicit: Et seminibus, quasi in multis: sed quasi in uno: Et semini tuo, qui est Christus. ¹⁷Hoc autem dico, testamentum confirmatum a Deo: quæ post quadringentos et triginta annos facta est lex, non irritum facit ad evacuandam promissionem. ¹⁸Nam si ex lege hæreditas, jam non ex promissione. Abrahæ autem per repromissionem donavit Deus.

¹⁹Quid igitur lex? Propter transgressiones posita est donec veniret semen, cui promiserat, ordinata per angelos in manu mediatoris. ²⁰Mediator autem unius non est: Deus autem unus est. ²¹Lex ergo adversus promissa Dei? Absit. Si enim data esset lex, quæ posset vivificare, vere ex lege esset justitia. ²²Sed conclusit Scriptura omnia sub peccato, ut promissio ex fide Jesu Christi daretur credentibus. ²³Prius autem quam veniret fides, sub lege custodiebamur conclusi in eam fidem quæ revelanda erat. ²⁴Itaque lex pædagogus noster fuit in Christo, ut ex fide justificemur. ²⁵At ubi venit fides, jam non sumus sub pædagogo.

²⁶Omnes enim filii Dei estis per fidem, quæ est in Christo Jesu. ²⁷Quicumque enim in Christo baptizati estis, Christum induistis. ²⁸Non est Judæus, neque Græcus: non est servus, neque liber: non est masculus, neque femina. Omnes enim vos unum estis in Christo Jesu. ²⁹Si autem vos Christi, ergo semen Abrahæ estis, secundum promissionem hæredes.