Psalm 17:30–43

³⁰Quoniam in te eripiar a tentatione;

et in Deo meo transgrediar murum.

³¹Deus meus, impolluta via ejus;

eloquia Domini igne examinata:

protector est omnium sperantium in se.

³²Quoniam quis deus præter Dominum?

aut quis deus præter Deum nostrum?

³³Deus qui præcinxit me virtute,

et posuit immaculatam viam meam;

³⁴qui perfecit pedes meos tamquam cervorum,

et super excelsa statuens me;

³⁵qui docet manus meas ad prælium.

Et posuisti, ut arcum æreum, brachia mea,

³⁶et dedisti mihi protectionem salutis tuæ:

et dextera tua suscepit me,

et disciplina tua correxit me in finem,

et disciplina tua ipsa me docebit.

³⁷Dilatasti gressus meos subtus me,

et non sunt infirmata vestigia mea.

³⁸Persequar inimicos meos, et comprehendam illos;

et non convertar donec deficiant.

³⁹Confringam illos, nec poterunt stare;

cadent subtus pedes meos.

⁴⁰Et præcinxisti me virtute ad bellum,

et supplantasti insurgentes in me subtus me.

⁴¹Et inimicos meos dedisti mihi dorsum,

et odientes me disperdidisti.

⁴²Clamaverunt, nec erat qui salvos faceret;

ad Dominum, nec exaudivit eos.

⁴³Et comminuam eos ut pulverem ante faciem venti;

ut lutum platearum delebo eos.