Psalm 67:2–69:6

²Exsurgat Deus, et dissipentur inimici ejus;

et fugiant qui oderunt eum a facie ejus.

³Sicut deficit fumus, deficiant;

sicut fluit cera a facie ignis, sic pereant peccatores a facie Dei.

⁴Et justi epulentur, et exsultent in conspectu Dei,

et delectentur in lætitia.

⁵Cantate Deo; psalmum dicite nomini ejus:

iter facite ei qui ascendit super occasum.

Dominus nomen illi; exsultate in conspectu ejus.

Turbabuntur a facie ejus,

⁶patris orphanorum, et judicis viduarum;

Deus in loco sancto suo.

⁷Deus qui inhabitare facit unius moris in domo;

qui educit vinctos in fortitudine,

similiter eos qui exasperant, qui habitant in sepulchris.

⁸Deus, cum egredereris in conspectu populi tui,

cum pertransires in deserto,

⁹terra mota est, etenim cæli distillaverunt,

a facie Dei Sinai, a facie Dei Israël.

¹⁰Pluviam voluntariam segregabis, Deus, hæreditati tuæ;

et infirmata est, tu vero perfecisti eam.

¹¹Animalia tua habitabunt in ea;

parasti in dulcedine tua pauperi, Deus.

¹²Dominus dabit verbum evangelizantibus, virtute multa.

¹³Rex virtutum dilecti, dilecti;

et speciei domus dividere spolia.

¹⁴Si dormiatis inter medios cleros,

pennæ columbæ deargentatæ,

et posteriora dorsi ejus in pallore auri.

¹⁵Dum discernit cælestis reges super eam,

nive dealbabuntur in Selmon.

¹⁶Mons Dei, mons pinguis:

mons coagulatus, mons pinguis.

¹⁷Ut quid suspicamini, montes coagulatos?

mons in quo beneplacitum est Deo habitare in eo;

etenim Dominus habitabit in finem.

¹⁸Currus Dei decem millibus multiplex, millia lætantium;

Dominus in eis in Sina, in sancto.

¹⁹Ascendisti in altum, cepisti captivitatem,

accepisti dona in hominibus;

etenim non credentes inhabitare Dominum Deum.

²⁰Benedictus Dominus die quotidie:

prosperum iter faciet nobis Deus salutarium nostrorum.

²¹Deus noster, Deus salvos faciendi;

et Domini, Domini exitus mortis.

²²Verumtamen Deus confringet capita inimicorum suorum,

verticem capilli perambulantium in delictis suis.

²³Dixit Dominus: Ex Basan convertam,

convertam in profundum maris:

²⁴ut intingatur pes tuus in sanguine;

lingua canum tuorum ex inimicis, ab ipso.

²⁵Viderunt ingressus tuos, Deus,

ingressus Dei mei, regis mei, qui est in sancto.

²⁶Prævenerunt principes conjuncti psallentibus,

in medio juvencularum tympanistriarum.

²⁷In ecclesiis benedicite Deo Domino de fontibus Israël.

²⁸Ibi Benjamin adolescentulus, in mentis excessu;

principes Juda, duces eorum;

principes Zabulon, principes Nephthali.

²⁹Manda, Deus, virtuti tuæ;

confirma hoc, Deus, quod operatus es in nobis.

³⁰A templo tuo in Jerusalem,

tibi offerent reges munera.

³¹Increpa feras arundinis;

congregatio taurorum in vaccis populorum:

ut excludant eos qui probati sunt argento.

Dissipa gentes quæ bella volunt.

³²Venient legati ex Ægypto;

Æthiopia præveniet manus ejus Deo.

³³Regna terræ, cantate Deo;

psallite Domino; psallite Deo.

³⁴Qui ascendit super cælum cæli, ad orientem:

ecce dabit voci suæ vocem virtutis.

³⁵Date gloriam Deo super Israël;

magnificentia ejus et virtus ejus in nubibus.

³⁶Mirabilis Deus in sanctis suis;

Deus Israël ipse dabit virtutem et fortitudinem plebi suæ.

Benedictus Deus!

¹In finem, pro iis qui commutabuntur. David.

²Salvum me fac, Deus,

quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.

³Infixus sum in limo profundi et non est substantia.

Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.

⁴Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ;

defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.

⁵Multiplicati sunt super capillos capitis mei

qui oderunt me gratis.

Confortati sunt qui persecuti sunt me

inimici mei injuste;

quæ non rapui, tunc exsolvebam.

⁶Deus, tu scis insipientiam meam;

et delicta mea a te non sunt abscondita.

⁷Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum;

non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.

⁸Quoniam propter te sustinui opprobrium;

operuit confusio faciem meam.

⁹Extraneus factus sum fratribus meis,

et peregrinus filiis matris meæ.

¹⁰Quoniam zelus domus tuæ comedit me,

et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.

¹¹Et operui in jejunio animam meam,

et factum est in opprobrium mihi.

¹²Et posui vestimentum meum cilicium;

et factus sum illis in parabolam.

¹³Adversum me loquebantur qui sedebant in porta,

et in me psallebant qui bibebant vinum.

¹⁴Ego vero orationem meam ad te, Domine;

tempus beneplaciti, Deus.

In multitudine misericordiæ tuæ,

exaudi me in veritate salutis tuæ.

¹⁵Eripe me de luto, ut non infigar;

libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.

¹⁶Non me demergat tempestas aquæ,

neque absorbeat me profundum,

neque urgeat super me puteus os suum.

¹⁷Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua;

secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.

¹⁸Et ne avertas faciem tuam a puero tuo;

quoniam tribulor, velociter exaudi me.

¹⁹Intende animæ meæ, et libera eam;

propter inimicos meos, eripe me.

²⁰Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam;

²¹in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me.

Improperium exspectavit cor meum et miseriam:

et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit;

et qui consolaretur, et non inveni.

²²Et dederunt in escam meam fel,

et in siti mea potaverunt me aceto.

²³Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum,

et in retributiones, et in scandalum.

²⁴Obscurentur oculi eorum, ne videant,

et dorsum eorum semper incurva.

²⁵Effunde super eos iram tuam,

et furor iræ tuæ comprehendat eos.

²⁶Fiat habitatio eorum deserta,

et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.

²⁷Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt,

et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.

²⁸Appone iniquitatem super iniquitatem eorum,

et non intrent in justitiam tuam.

²⁹Deleantur de libro viventium,

et cum justis non scribantur.

³⁰Ego sum pauper et dolens;

salus tua, Deus, suscepit me.

³¹Laudabo nomen Dei cum cantico,

et magnificabo eum in laude:

³²et placebit Deo super vitulum novellum,

cornua producentem et ungulas.

³³Videant pauperes, et lætentur;

quærite Deum, et vivet anima vestra:

³⁴quoniam exaudivit pauperes Dominus,

et vinctos suos non despexit.

³⁵Laudent illum cæli et terra;

mare, et omnia reptilia in eis.

³⁶Quoniam Deus salvam faciet Sion,

et ædificabuntur civitates Juda,

et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.

³⁷Et semen servorum ejus possidebit eam;

et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.

¹In finem. Psalmus David in rememorationem, quod salvum fecerit eum Dominus.

²Deus, in adjutorium meum intende;

Domine, ad adjuvandum me festina.

³Confundantur, et revereantur, qui quærunt animam meam.

⁴Avertantur retrorsum, et erubescant, qui volunt mihi mala;

avertantur statim erubescentes qui dicunt mihi: Euge, euge!

⁵Exsultent et lætentur in te omnes qui quærunt te;

et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum.

⁶Ego vero egenus et pauper sum;

Deus, adjuva me.

Adjutor meus et liberator meus es tu;

Domine, ne moreris.