Psalm 45–46

¹In finem, filiis Core, pro arcanis. Psalmus.

²Deus noster refugium et virtus;

adjutor in tribulationibus quæ invenerunt nos nimis.

³Propterea non timebimus dum turbabitur terra,

et transferentur montes in cor maris.

⁴Sonuerunt, et turbatæ sunt aquæ eorum;

conturbati sunt montes in fortitudine ejus.

⁵Fluminis impetus lætificat civitatem Dei:

sanctificavit tabernaculum suum Altissimus.

⁶Deus in medio ejus, non commovebitur;

adjuvabit eam Deus mane diluculo.

⁷Conturbatæ sunt gentes, et inclinata sunt regna:

dedit vocem suam, mota est terra.

⁸Dominus virtutum nobiscum;

susceptor noster Deus Jacob.

⁹Venite, et videte opera Domini,

quæ posuit prodigia super terram,

¹⁰auferens bella usque ad finem terræ.

Arcum conteret, et confringet arma,

et scuta comburet igni.

¹¹Vacate, et videte quoniam ego sum Deus;

exaltabor in gentibus, et exaltabor in terra.

¹²Dominus virtutum nobiscum;

susceptor noster Deus Jacob.

¹In finem, pro filiis Core. Psalmus.

²Omnes gentes, plaudite manibus;

jubilate Deo in voce exsultationis:

³quoniam Dominus excelsus, terribilis,

rex magnus super omnem terram.

⁴Subjecit populos nobis,

et gentes sub pedibus nostris.

⁵Elegit nobis hæreditatem suam;

speciem Jacob quam dilexit.

⁶Ascendit Deus in jubilo,

et Dominus in voce tubæ.

⁷Psallite Deo nostro, psallite;

psallite regi nostro, psallite:

⁸quoniam rex omnis terræ Deus,

psallite sapienter.

⁹Regnabit Deus super gentes;

Deus sedet super sedem sanctam suam.

¹⁰Principes populorum congregati sunt cum Deo Abraham,

quoniam dii fortes terræ vehementer elevati sunt.