Psalm 137–144

¹Ipsi David.

Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo,

quoniam audisti verba oris mei.

In conspectu angelorum psallam tibi;

²adorabo ad templum sanctum tuum,

et confitebor nomini tuo:

super misericordia tua et veritate tua;

quoniam magnificasti super omne, nomen sanctum tuum.

³In quacumque die invocavero te, exaudi me;

multiplicabis in anima mea virtutem.

⁴Confiteantur tibi, Domine, omnes reges terræ,

quia audierunt omnia verba oris tui.

⁵Et cantent in viis Domini,

quoniam magna est gloria Domini;

⁶quoniam excelsus Dominus, et humilia respicit,

et alta a longe cognoscit.

⁷Si ambulavero in medio tribulationis, vivificabis me;

et super iram inimicorum meorum extendisti manum tuam,

et salvum me fecit dextera tua.

⁸Dominus retribuet pro me.

Domine, misericordia tua in sæculum;

opera manuum tuarum ne despicias.

¹In finem, psalmus David.

Domine, probasti me, et cognovisti me;

²tu cognovisti sessionem meam et resurrectionem meam.

³Intellexisti cogitationes meas de longe;

semitam meam et funiculum meum investigasti:

⁴et omnes vias meas prævidisti,

quia non est sermo in lingua mea.

⁵Ecce, Domine, tu cognovisti omnia,

novissima et antiqua.

Tu formasti me, et posuisti super me manum tuam.

⁶Mirabilis facta est scientia tua ex me;

confortata est, et non potero ad eam.

⁷Quo ibo a spiritu tuo?

et quo a facie tua fugiam?

⁸Si ascendero in cælum, tu illic es;

si descendero in infernum, ades.

⁹Si sumpsero pennas meas diluculo,

et habitavero in extremis maris,

¹⁰etenim illuc manus tua deducet me,

et tenebit me dextera tua.

¹¹Et dixi: Forsitan tenebræ conculcabunt me;

et nox illuminatio mea in deliciis meis.

¹²Quia tenebræ non obscurabuntur a te,

et nox sicut dies illuminabitur:

sicut tenebræ ejus, ita et lumen ejus.

¹³Quia tu possedisti renes meos;

suscepisti me de utero matris meæ.

¹⁴Confitebor tibi, quia terribiliter magnificatus es;

mirabilia opera tua, et anima mea cognoscit nimis.

¹⁵Non est occultatum os meum a te, quod fecisti in occulto;

et substantia mea in inferioribus terræ.

¹⁶Imperfectum meum viderunt oculi tui,

et in libro tuo omnes scribentur.

Dies formabuntur, et nemo in eis.

¹⁷Mihi autem nimis honorificati sunt amici tui, Deus;

nimis confortatus est principatus eorum.

¹⁸Dinumerabo eos, et super arenam multiplicabuntur.

Exsurrexi, et adhuc sum tecum.

¹⁹Si occideris, Deus, peccatores,

viri sanguinum, declinate a me:

²⁰quia dicitis in cogitatione:

Accipient in vanitate civitates tuas.

²¹Nonne qui oderunt te, Domine, oderam,

et super inimicos tuos tabescebam?

²²Perfecto odio oderam illos,

et inimici facti sunt mihi.

²³Proba me, Deus, et scito cor meum;

interroga me, et cognosce semitas meas.

²⁴Et vide si via iniquitatis in me est,

et deduc me in via æterna.

¹In finem. Psalmus David.

²Eripe me, Domine, ab homine malo;

a viro iniquo eripe me.

³Qui cogitaverunt iniquitates in corde,

tota die constituebant prælia.

⁴Acuerunt linguas suas sicut serpentis;

venenum aspidum sub labiis eorum.

⁵Custodi me, Domine, de manu peccatoris,

et ab hominibus iniquis eripe me.

Qui cogitaverunt supplantare gressus meos:

⁶absconderunt superbi laqueum mihi.

Et funes extenderunt in laqueum;

juxta iter, scandalum posuerunt mihi.

⁷Dixi Domino: Deus meus es tu;

exaudi, Domine, vocem deprecationis meæ.

⁸Domine, Domine, virtus salutis meæ,

obumbrasti super caput meum in die belli.

⁹Ne tradas me, Domine, a desiderio meo peccatori:

cogitaverunt contra me;

ne derelinquas me, ne forte exaltentur.

¹⁰Caput circuitus eorum:

labor labiorum ipsorum operiet eos.

¹¹Cadent super eos carbones;

in ignem dejicies eos:

in miseriis non subsistent.

¹²Vir linguosus non dirigetur in terra;

virum injustum mala capient in interitu.

¹³Cognovi quia faciet Dominus judicium inopis,

et vindictam pauperum.

¹⁴Verumtamen justi confitebuntur nomini tuo,

et habitabunt recti cum vultu tuo.

¹Psalmus David.

Domine, clamavi ad te: exaudi me;

intende voci meæ, cum clamavero ad te.

²Dirigatur oratio mea sicut incensum in conspectu tuo;

elevatio manuum mearum sacrificium vespertinum.

³Pone, Domine, custodiam ori meo,

et ostium circumstantiæ labiis meis.

⁴Non declines cor meum in verba malitiæ,

ad excusandas excusationes in peccatis;

cum hominibus operantibus iniquitatem,

et non communicabo cum electis eorum.

⁵Corripiet me justus in misericordia, et increpabit me:

oleum autem peccatoris non impinguet caput meum.

Quoniam adhuc et oratio mea in beneplacitis eorum:

⁶absorpti sunt juncti petræ judices eorum.

Audient verba mea, quoniam potuerunt.

⁷Sicut crassitudo terræ erupta est super terram,

dissipata sunt ossa nostra secus infernum.

⁸Quia ad te, Domine, Domine, oculi mei;

in te speravi, non auferas animam meam.

⁹Custodi me a laqueo quem statuerunt mihi,

et a scandalis operantium iniquitatem.

¹⁰Cadent in retiaculo ejus peccatores:

singulariter sum ego, donec transeam.

¹Intellectus David, cum esset in spelunca, oratio.

²Voce mea ad Dominum clamavi,

voce mea ad Dominum deprecatus sum.

³Effundo in conspectu ejus orationem meam,

et tribulationem meam ante ipsum pronuntio:

⁴in deficiendo ex me spiritum meum,

et tu cognovisti semitas meas.

In via hac qua ambulabam

absconderunt laqueum mihi.

⁵Considerabam ad dexteram, et videbam,

et non erat qui cognosceret me:

periit fuga a me,

et non est qui requirat animam meam.

⁶Clamavi ad te, Domine;

dixi: Tu es spes mea,

portio mea in terra viventium.

⁷Intende ad deprecationem meam,

quia humiliatus sum nimis.

Libera me a persequentibus me,

quia confortati sunt super me.

⁸Educ de custodia animam meam

ad confitendum nomini tuo;

me exspectant justi donec retribuas mihi.

¹Psalmus David, quando persequebatur eum Absalom filius ejus.

Domine, exaudi orationem meam;

auribus percipe obsecrationem meam in veritate tua;

exaudi me in tua justitia.

²Et non intres in judicium cum servo tuo,

quia non justificabitur in conspectu tuo omnis vivens.

³Quia persecutus est inimicus animam meam;

humiliavit in terra vitam meam;

collocavit me in obscuris, sicut mortuos sæculi.

⁴Et anxiatus est super me spiritus meus;

in me turbatum est cor meum.

⁵Memor fui dierum antiquorum;

meditatus sum in omnibus operibus tuis:

in factis manuum tuarum meditabar.

⁶Expandi manus meas ad te;

anima mea sicut terra sine aqua tibi.

⁷Velociter exaudi me, Domine;

defecit spiritus meus.

Non avertas faciem tuam a me,

et similis ero descendentibus in lacum.

⁸Auditam fac mihi mane misericordiam tuam,

quia in te speravi.

Notam fac mihi viam in qua ambulem,

quia ad te levavi animam meam.

⁹Eripe me de inimicis meis, Domine:

ad te confugi.

¹⁰Doce me facere voluntatem tuam,

quia Deus meus es tu.

Spiritus tuus bonus deducet me in terram rectam.

¹¹Propter nomen tuum, Domine, vivificabis me:

in æquitate tua, educes de tribulatione animam meam,

¹²et in misericordia tua disperdes inimicos meos,

et perdes omnes qui tribulant animam meam,

quoniam ego servus tuus sum.

¹Psalmus David. Adversus Goliath.

Benedictus Dominus Deus meus,

qui docet manus meas ad prælium,

et digitos meos ad bellum.

²Misericordia mea et refugium meum;

susceptor meus et liberator meus;

protector meus, et in ipso speravi,

qui subdit populum meum sub me.

³Domine, quid est homo, quia innotuisti ei?

aut filius hominis, quia reputas eum?

⁴Homo vanitati similis factus est;

dies ejus sicut umbra prætereunt.

⁵Domine, inclina cælos tuos, et descende;

tange montes, et fumigabunt.

⁶Fulgura coruscationem, et dissipabis eos;

emitte sagittas tuas, et conturbabis eos.

⁷Emitte manum tuam de alto: eripe me,

et libera me de aquis multis,

de manu filiorum alienorum:

⁸quorum os locutum est vanitatem,

et dextera eorum dextera iniquitatis.

⁹Deus, canticum novum cantabo tibi;

in psalterio decachordo psallam tibi.

¹⁰Qui das salutem regibus,

qui redemisti David servum tuum de gladio maligno,

¹¹eripe me, et erue me de manu filiorum alienorum,

quorum os locutum est vanitatem,

et dextera eorum dextera iniquitatis.

¹²Quorum filii sicut novellæ plantationes in juventute sua;

filiæ eorum compositæ,

circumornatæ ut similitudo templi.

¹³Promptuaria eorum plena, eructantia ex hoc in illud;

oves eorum fœtosæ, abundantes in egressibus suis;

¹⁴boves eorum crassæ.

Non est ruina maceriæ, neque transitus,

neque clamor in plateis eorum.

¹⁵Beatum dixerunt populum cui hæc sunt;

beatus populus cujus Dominus Deus ejus.

¹Laudatio ipsi David.

Exaltabo te, Deus meus rex,

et benedicam nomini tuo in sæculum, et in sæculum sæculi.

²Per singulos dies benedicam tibi,

et laudabo nomen tuum in sæculum, et in sæculum sæculi.

³Magnus Dominus, et laudabilis nimis,

et magnitudinis ejus non est finis.

⁴Generatio et generatio laudabit opera tua,

et potentiam tuam pronuntiabunt.

⁵Magnificentiam gloriæ sanctitatis tuæ loquentur,

et mirabilia tua narrabunt.

⁶Et virtutem terribilium tuorum dicent,

et magnitudinem tuam narrabunt.

⁷Memoriam abundantiæ suavitatis tuæ eructabunt,

et justitia tua exsultabunt.

⁸Miserator et misericors Dominus:

patiens, et multum misericors.

⁹Suavis Dominus universis,

et miserationes ejus super omnia opera ejus.

¹⁰Confiteantur tibi, Domine, omnia opera tua,

et sancti tui benedicant tibi.

¹¹Gloriam regni tui dicent,

et potentiam tuam loquentur:

¹²ut notam faciant filiis hominum potentiam tuam,

et gloriam magnificentiæ regni tui.

¹³Regnum tuum regnum omnium sæculorum;

et dominatio tua in omni generatione et generationem.

Fidelis Dominus in omnibus verbis suis,

et sanctus in omnibus operibus suis.

¹⁴Allevat Dominus omnes qui corruunt,

et erigit omnes elisos.

¹⁵Oculi omnium in te sperant, Domine,

et tu das escam illorum in tempore opportuno.

¹⁶Aperis tu manum tuam,

et imples omne animal benedictione.

¹⁷Justus Dominus in omnibus viis suis,

et sanctus in omnibus operibus suis.

¹⁸Prope est Dominus omnibus invocantibus eum,

omnibus invocantibus eum in veritate.

¹⁹Voluntatem timentium se faciet,

et deprecationem eorum exaudiet, et salvos faciet eos.

²⁰Custodit Dominus omnes diligentes se,

et omnes peccatores disperdet.

²¹Laudationem Domini loquetur os meum;

et benedicat omnis caro…