Psalm 105–106

¹Alleluja.

Confitemini Domino, quoniam bonus,

quoniam in sæculum misericordia ejus.

²Quis loquetur potentias Domini;

auditas faciet omnes laudes ejus?

³Beati qui custodiunt judicium,

et faciunt justitiam in omni tempore.

⁴Memento nostri, Domine, in beneplacito populi tui;

visita nos in salutari tuo:

⁵ad videndum in bonitate electorum tuorum;

ad lætandum in lætitia gentis tuæ:

ut lauderis cum hæreditate tua.

⁶Peccavimus cum patribus nostris:

injuste egimus; iniquitatem fecimus.

⁷Patres nostri in Ægypto non intellexerunt mirabilia tua;

non fuerunt memores multitudinis misericordiæ tuæ.

Et irritaverunt ascendentes in mare, mare Rubrum;

⁸et salvavit eos propter nomen suum,

ut notam faceret potentiam suam.

⁹Et increpuit mare Rubrum et exsiccatum est,

et deduxit eos in abyssis sicut in deserto.

¹⁰Et salvavit eos de manu odientium,

et redemit eos de manu inimici.

¹¹Et operuit aqua tribulantes eos;

unus ex eis non remansit.

¹²Et crediderunt verbis ejus,

et laudaverunt laudem ejus.

¹³Cito fecerunt; obliti sunt operum ejus:

et non sustinuerunt consilium ejus.

¹⁴Et concupierunt concupiscentiam in deserto,

et tentaverunt Deum in inaquoso.

¹⁵Et dedit eis petitionem ipsorum,

et misit saturitatem in animas eorum.

¹⁶Et irritaverunt Moysen in castris;

Aaron, sanctum Domini.

¹⁷Aperta est terra, et deglutivit Dathan,

et operuit super congregationem Abiron.

¹⁸Et exarsit ignis in synagoga eorum:

flamma combussit peccatores.

¹⁹Et fecerunt vitulum in Horeb,

et adoraverunt sculptile.

²⁰Et mutaverunt gloriam suam

in similitudinem vituli comedentis fœnum.

²¹Obliti sunt Deum qui salvavit eos;

qui fecit magnalia in Ægypto,

²²mirabilia in terra Cham,

terribilia in mari Rubro.

²³Et dixit ut disperderet eos,

si non Moyses, electus ejus,

stetisset in confractione in conspectu ejus,

ut averteret iram ejus, ne disperderet eos.

²⁴Et pro nihilo habuerunt terram desiderabilem;

non crediderunt verbo ejus.

²⁵Et murmuraverunt in tabernaculis suis;

non exaudierunt vocem Domini.

²⁶Et elevavit manum suam super eos

ut prosterneret eos in deserto:

²⁷et ut dejiceret semen eorum in nationibus,

et dispergeret eos in regionibus.

²⁸Et initiati sunt Beelphegor,

et comederunt sacrificia mortuorum.

²⁹Et irritaverunt eum in adinventionibus suis,

et multiplicata est in eis ruina.

³⁰Et stetit Phinees, et placavit,

et cessavit quassatio.

³¹Et reputatum est ei in justitiam,

in generationem et generationem usque in sempiternum.

³²Et irritaverunt eum ad aquas contradictionis,

et vexatus est Moyses propter eos:

³³quia exacerbaverunt spiritum ejus,

et distinxit in labiis suis.

³⁴Non disperdiderunt gentes

quas dixit Dominus illis:

³⁵et commisti sunt inter gentes,

et didicerunt opera eorum;

³⁶et servierunt sculptilibus eorum,

et factum est illis in scandalum.

³⁷Et immolaverunt filios suos et filias suas dæmoniis.

³⁸Et effuderunt sanguinem innocentem,

sanguinem filiorum suorum et filiarum suarum,

quas sacrificaverunt sculptilibus Chanaan.

Et infecta est terra in sanguinibus,

³⁹et contaminata est in operibus eorum:

et fornicati sunt in adinventionibus suis.

⁴⁰Et iratus est furore Dominus in populum suum,

et abominatus est hæreditatem suam.

⁴¹Et tradidit eos in manus gentium;

et dominati sunt eorum qui oderunt eos.

⁴²Et tribulaverunt eos inimici eorum,

et humiliati sunt sub manibus eorum;

⁴³sæpe liberavit eos.

Ipsi autem exacerbaverunt eum in consilio suo,

et humiliati sunt in iniquitatibus suis.

⁴⁴Et vidit cum tribularentur,

et audivit orationem eorum.

⁴⁵Et memor fuit testamenti sui,

et pœnituit eum secundum multitudinem misericordiæ suæ:

⁴⁶et dedit eos in misericordias,

in conspectu omnium qui ceperant eos.

⁴⁷Salvos nos fac, Domine Deus noster,

et congrega nos de nationibus:

ut confiteamur nomini sancto tuo,

et gloriemur in laude tua.

⁴⁸Benedictus Dominus Deus Israël, a sæculo et usque in sæculum;

et dicet omnis populus: Fiat, fiat.

¹Alleluja.

Confitemini Domino, quoniam bonus,

quoniam in sæculum misericordia ejus.

²Dicant qui redempti sunt a Domino,

quos redemit de manu inimici,

et de regionibus congregavit eos,

³a solis ortu, et occasu, ab aquilone, et mari.

⁴Erraverunt in solitudine, in inaquoso;

viam civitatis habitaculi non invenerunt.

⁵Esurientes et sitientes,

anima eorum in ipsis defecit.

⁶Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur,

et de necessitatibus eorum eripuit eos;

⁷et deduxit eos in viam rectam,

ut irent in civitatem habitationis.

⁸Confiteantur Domino misericordiæ ejus,

et mirabilia ejus filiis hominum.

⁹Quia satiavit animam inanem,

et animam esurientem satiavit bonis.

¹⁰Sedentes in tenebris et umbra mortis;

vinctos in mendicitate et ferro.

¹¹Quia exacerbaverunt eloquia Dei,

et consilium Altissimi irritaverunt.

¹²Et humiliatum est in laboribus cor eorum;

infirmati sunt, nec fuit qui adjuvaret.

¹³Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur;

et de necessitatibus eorum liberavit eos.

¹⁴Et eduxit eos de tenebris et umbra mortis,

et vincula eorum dirupit.

¹⁵Confiteantur Domino misericordiæ ejus,

et mirabilia ejus filiis hominum.

¹⁶Quia contrivit portas æreas,

et vectes ferreos confregit.

¹⁷Suscepit eos de via iniquitatis eorum;

propter injustitias enim suas humiliati sunt.

¹⁸Omnem escam abominata est anima eorum,

et appropinquaverunt usque ad portas mortis.

¹⁹Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur,

et de necessitatibus eorum liberavit eos.

²⁰Misit verbum suum, et sanavit eos,

et eripuit eos de interitionibus eorum.

²¹Confiteantur Domino misericordiæ ejus,

et mirabilia ejus filiis hominum.

²²Et sacrificent sacrificium laudis,

et annuntient opera ejus in exsultatione.

²³Qui descendunt mare in navibus,

facientes operationem in aquis multis:

²⁴ipsi viderunt opera Domini,

et mirabilia ejus in profundo.

²⁵Dixit, et stetit spiritus procellæ,

et exaltati sunt fluctus ejus.

²⁶Ascendunt usque ad cælos, et descendunt usque ad abyssos;

anima eorum in malis tabescebat.

²⁷Turbati sunt, et moti sunt sicut ebrius,

et omnis sapientia eorum devorata est.

²⁸Et clamaverunt ad Dominum cum tribularentur;

et de necessitatibus eorum eduxit eos.

²⁹Et statuit procellam ejus in auram,

et siluerunt fluctus ejus.

³⁰Et lætati sunt quia siluerunt;

et deduxit eos in portum voluntatis eorum.

³¹Confiteantur Domino misericordiæ ejus,

et mirabilia ejus filiis hominum.

³²Et exaltent eum in ecclesia plebis,

et in cathedra seniorum laudent eum.

³³Posuit flumina in desertum,

et exitus aquarum in sitim;

³⁴terram fructiferam in salsuginem,

a malitia inhabitantium in ea.

³⁵Posuit desertum in stagna aquarum,

et terram sine aqua in exitus aquarum.

³⁶Et collocavit illic esurientes,

et constituerunt civitatem habitationis:

³⁷et seminaverunt agros et plantaverunt vineas,

et fecerunt fructum nativitatis.

³⁸Et benedixit eis, et multiplicati sunt nimis;

et jumenta eorum non minoravit.

³⁹Et pauci facti sunt et vexati sunt,

a tribulatione malorum et dolore.

⁴⁰Effusa est contemptio super principes:

et errare fecit eos in invio, et non in via.

⁴¹Et adjuvit pauperem de inopia,

et posuit sicut oves familias.

⁴²Videbunt recti, et lætabuntur;

et omnis iniquitas oppilabit os suum.

⁴³Quis sapiens, et custodiet hæc,

et intelliget misericordias Domini?