Mark 2–3

2¹Et iterum intravit Capharnaum post dies, ²et auditum est quod in domo esset, et convenerunt multi, ita ut non caperet neque ad januam, et loquebatur eis verbum. ³Et venerunt ad eum ferentes paralyticum, qui a quatuor portabatur. ⁴Et cum non possent offerre eum illi præ turba, nudaverunt tectum ubi erat: et patefacientes submiserunt grabatum in quo paralyticus jacebat. ⁵Cum autem vidisset Jesus fidem illorum, ait paralytico: Fili, dimittuntur tibi peccata tua. ⁶Erant autem illic quidam de scribis sedentes, et cogitantes in cordibus suis: ⁷Quid hic sic loquitur? blasphemat. Quis potest dimittere peccata, nisi solus Deus? ⁸Quo statim cognito Jesus spiritu suo, quia sic cogitarent intra se, dicit illis: Quid ista cogitatis in cordibus vestris? ⁹Quid est facilius dicere paralytico: Dimittuntur tibi peccata tua: an dicere: Surge, tolle grabatum tuum, et ambula? ¹⁰Ut autem sciatis quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata (ait paralytico), ¹¹tibi dico: Surge, tolle grabatum tuum, et vade in domum tuam. ¹²Et statim surrexit ille: et, sublato grabato, abiit coram omnibus, ita ut mirarentur omnes, et honorificent Deum, dicentes: Quia numquam sic vidimus.

¹³Et egressus est rursus ad mare, omnisque turba veniebat ad eum, et docebat eos. ¹⁴Et cum præteriret, vidit Levi Alphæi sedentem ad telonium, et ait illi: Sequere me. Et surgens secutus est eum. ¹⁵Et factum est, cum accumberet in domo illius, multi publicani et peccatores simul discumbebant cum Jesu et discipulis ejus: erant enim multi, qui et sequebantur eum. ¹⁶Et scribæ et pharisæi videntes quia manducaret cum publicanis et peccatoribus, dicebant discipulis ejus: Quare cum publicanis et peccatoribus manducat et bibit Magister vester? ¹⁷Hoc audito Jesus ait illis: Non necesse habent sani medico, sed qui male habent: non enim veni vocare justos, sed peccatores. ¹⁸Et erant discipuli Joannis et pharisæi jejunantes: et veniunt, et dicunt illi: Quare discipuli Joannis et pharisæorum jejunant, tui autem discipuli non jejunant? ¹⁹Et ait illis Jesus: Numquid possunt filii nuptiarum, quamdiu sponsus cum illis est, jejunare? Quanto tempore habent secum sponsum, non possunt jejunare. ²⁰Venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus: et tunc jejunabunt in illis diebus. ²¹Nemo assumentum panni rudis assuit vestimento veteri: alioquin aufert supplementum novum a veteri, et major scissura fit. ²²Et nemo mittit vinum novum in utres veteres: alioquin dirumpet vinum utres, et vinum effundetur, et utres peribunt: sed vinum novum in utres novos mitti debet.

²³Et factum est iterum cum Dominus sabbatis ambularet per sata, et discipuli ejus cœperunt progredi, et vellere spicas. ²⁴Pharisæi autem dicebant ei: Ecce, quid faciunt sabbatis quod non licet? ²⁵Et ait illis: Numquam legistis quid fecerit David, quando necessitatem habuit, et esuriit ipse, et qui cum eo erant? ²⁶quomodo introivit in domum Dei sub Abiathar principe sacerdotum, et panes propositionis manducavit, quos non licebat manducare, nisi sacerdotibus, et dedit eis qui cum eo erant? ²⁷Et dicebat eis: Sabbatum propter hominem factum est, et non homo propter sabbatum. ²⁸Itaque Dominus est Filius hominis, etiam sabbati.

3¹Et introivit iterum in synagogam: et erat ibi homo habens manum aridam. ²Et observabant eum, si sabbatis curaret, ut accusarent illum. ³Et ait homini habenti manum aridam: Surge in medium. ⁴Et dicit eis: Licet sabbatis benefacere, an male? animam salvam facere, an perdere? At illi tacebant. ⁵Et circumspiciens eos cum ira, contristatus super cæcitate cordis eorum, dicit homini: Extende manum tuam. Et extendit, et restituta est manus illi. ⁶Exeuntes autem pharisæi, statim cum Herodianis consilium faciebant adversus eum quomodo eum perderent.

⁷Jesus autem cum discipulis suis secessit ad mare: et multa turba a Galilæa et Judæa secuta est eum, ⁸et ab Jerosolymis, et ab Idumæa, et trans Jordanem: et qui circa Tyrum et Sidonem multitudo magna, audientes quæ faciebat, venerunt ad eum. ⁹Et dicit discipulis suis ut navicula sibi deserviret propter turbam, ne comprimerent eum: ¹⁰multos enim sanabat, ita ut irruerent in eum ut illum tangerent, quotquot habebant plagas. ¹¹Et spiritus immundi, cum illum videbant, procidebant ei: et clamabant, dicentes: ¹²Tu es Filius Dei. Et vehementer comminabatur eis ne manifestarent illum.

¹³Et ascendens in montem vocavit ad se quos voluit ipse: et venerunt ad eum. ¹⁴Et fecit ut essent duodecim cum illo: et ut mitteret eos prædicare. ¹⁵Et dedit illis potestatem curandi infirmitates et ejiciendi dæmonia. ¹⁶Et imposuit Simoni nomen Petrus: ¹⁷et Jacobum Zebedæi, et Joannem fratrem Jacobi, et imposuit eis nomina Boanerges, quod est, Filii tonitrui: ¹⁸et Andream, et Philippum, et Bartholomæum, et Matthæum, et Thomam, et Jacobum Alphæi, et Thaddæum, et Simonem Cananæum, ¹⁹et Judam Iscariotem, qui et tradidit illum.

²⁰Et veniunt ad domum: et convenit iterum turba, ita ut non possent neque panem manducare. ²¹Et cum audissent sui, exierunt tenere eum: dicebant enim: Quoniam in furorem versus est. ²²Et scribæ, qui ab Jerosolymis descenderant, dicebant: Quoniam Beelzebub habet, et quia in principe dæmoniorum ejicit dæmonia.

²³Et convocatis eis in parabolis dicebat illis: Quomodo potest Satanas Satanam ejicere? ²⁴Et si regnum in se dividatur, non potest regnum illud stare. ²⁵Et si domus super semetipsam dispertiatur, non potest domus illa stare. ²⁶Et si Satanas consurrexerit in semetipsum, dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet. ²⁷Nemo potest vasa fortis ingressus in domum diripere, nisi prius fortem alliget, et tunc domum ejus diripiet. ²⁸Amen dico vobis, quoniam omnia dimittentur filiis hominum peccata, et blasphemiæ quibus blasphemaverint: ²⁹qui autem blasphemaverit in Spiritum Sanctum, non habebit remissionem in æternum, sed reus erit æterni delicti. ³⁰Quoniam dicebant: Spiritum immundum habet.

³¹Et veniunt mater ejus et fratres: et foris stantes miserunt ad eum vocantes eum, ³²et sedebat circa eum turba: et dicunt ei: Ecce mater tua et fratres tui foris quærunt te. ³³Et respondens eis, ait: Quæ est mater mea et fratres mei? ³⁴Et circumspiciens eos, qui in circuitu ejus sedebant, ait: Ecce mater mea et fratres mei. ³⁵Qui enim fecerit voluntatem Dei, hic frater meus, et soror mea, et mater est.