Jeremiah 47–51

47¹Quod factum est verbum Domini ad Jeremiam prophetam contra Palæstinos, antequam percuteret Pharao Gazam.

²Hæc dicit Dominus:

Ecce aquæ ascendunt ab aquilone,

et erunt quasi torrens inundans,

et operient terram et plenitudinem ejus,

urbem et habitatores ejus.

Clamabunt homines,

et ululabunt omnes habitatores terræ,

³a strepitu pompæ armorum, et bellatorum ejus,

a commotione quadrigarum ejus, et multitudine rotarum illius.

Non respexerunt patres filios manibus dissolutis,

⁴pro adventu diei in quo vastabuntur omnes Philisthiim,

et dissipabitur Tyrus et Sidon

cum omnibus reliquis auxiliis suis:

depopulatus est enim Dominus Palæstinos,

reliquias insulæ Cappadociæ.

⁵Venit calvitium super Gazam;

conticuit Ascalon, et reliquiæ vallis earum:

usquequo concideris?

⁶O mucro Domini, usquequo non quiesces?

ingredere in vaginam tuam,

refrigerare, et sile.

⁷Quomodo quiescet,

cum Dominus præceperit ei adversus Ascalonem,

et adversus maritimas ejus regiones,

ibique condixerit illi?

48¹Ad Moab.

Hæc dicit Dominus exercituum, Deus Israël:

Væ super Nabo, quoniam vastata est, et confusa!

capta est Cariathaim, confusa est fortis, et tremuit.

²Non est ultra exsultatio in Moab contra Hesebon:

cogitaverunt malum: Venite, et disperdamus eam de gente.

Ergo silens conticesces, sequeturque te gladius.

³Vox clamoris de Oronaim, vastitas et contritio magna.

⁴Contrita est Moab: annuntiate clamorem parvulis ejus.

⁵Per ascensum enim Luith

plorans ascendet in fletu,

quoniam in descensu Oronaim

hostes ululatum contritionis audierunt.

⁶Fugite, salvate animas vestras,

et eritis quasi myricæ in deserto:

⁷pro eo enim quod habuisti fiduciam

in munitionibus tuis et in thesauris tuis,

tu quoque capieris:

et ibit Chamos in transmigrationem,

sacerdotes ejus et principes ejus simul.

⁸Et veniet prædo ad omnem urbem,

et urbs nulla salvabitur:

et peribunt valles,

et dissipabuntur campestria,

quoniam dixit Dominus:

⁹Date florem Moab, quia florens egredietur:

et civitates ejus desertæ erunt, et inhabitabiles.

¹⁰Maledictus qui facit opus Domini fraudulenter,

et maledictus qui prohibet gladium suum a sanguine.

¹¹Fertilis fuit Moab ab adolescentia sua,

et requievit in fæcibus suis:

nec transfusus est de vase in vas,

et in transmigrationem non abiit:

idcirco permansit gustus ejus in eo,

et odor ejus non est immutatus.

¹²Propterea ecce dies veniunt, dicit Dominus,

et mittam ei ordinatores et stratores laguncularum:

et sternent eum, et vasa ejus exhaurient,

et lagunculas eorum collident.

¹³Et confundetur Moab a Chamos

sicut confusa est domus Israël a Bethel,

in qua habebat fiduciam.

¹⁴Quomodo dicitis: Fortes sumus,

et viri robusti ad præliandum?

¹⁵Vastata est Moab, et civitates illius succiderunt,

et electi juvenes ejus descenderunt in occisionem, ait Rex:

Dominus exercituum nomen ejus.

¹⁶Prope est interitus Moab ut veniat,

et malum ejus velociter accurret nimis.

¹⁷Consolamini eum, omnes qui estis in circuitu ejus:

et universi qui scitis nomen ejus, dicite:

Quomodo confracta est virga fortis,

baculus gloriosus?

¹⁸Descende de gloria, et sede in siti,

habitatio filiæ Dibon,

quoniam vastator Moab ascendit ad te:

dissipavit munitiones tuas.

¹⁹In via sta, et prospice,

habitatio Aroër:

interroga fugientem,

et ei qui evasit dic: Quid accidit?

²⁰Confusus est Moab, quoniam victus est.

Ululate, et clamate:

annuntiate in Arnon,

quoniam vastata est Moab,

²¹et judicium venit ad terram campestrem,

super Helon, et super Jasa,

et super Mephaath, ²²et super Dibon,

et super Nabo, et super domum Deblathaim,

²³et super Cariathaim, et super Bethgamul,

et super Bethmaon, ²⁴et super Carioth,

et super Bosra, et super omnes civitates terræ Moab,

quæ longe et quæ prope sunt.

²⁵Abscissum est cornu Moab,

et brachium ejus contritum est, ait Dominus.

²⁶Inebriate eum, quoniam contra Dominum erectus est:

et allidet manum Moab in vomitu suo,

et erit in derisum etiam ipse.

²⁷Fuit enim in derisum tibi Israël:

quasi inter fures reperisses eum:

propter verba ergo tua quæ adversum illum locutus es,

captivus duceris.

²⁸Relinquite civitates, et habitate in petra, habitatores Moab:

et estote quasi columba nidificans in summo ore foraminis.

²⁹Audivimus superbiam Moab: superbus est valde:

sublimitatem ejus, et arrogantiam,

et superbiam, et altitudinem cordis ejus.

³⁰Ego scio, ait Dominus, jactantiam ejus,

et quod non sit juxta eam virtus ejus,

nec juxta quod poterat conata sit facere.

³¹Ideo super Moab ejulabo,

et ad Moab universam clamabo,

ad viros muri fictilis lamentantes:

³²de planctu Jazer plorabo tibi, vinea Sabama.

Propagines tuæ transierunt mare;

usque ad mare Jazer pervenerunt:

super messem tuam et vindemiam tuam prædo irruit.

³³Ablata est lætitia et exsultatio

de Carmelo et de terra Moab,

et vinum de torcularibus sustuli:

nequaquam calcator uvæ solitum celeuma cantabit.

³⁴De clamore Hesebon usque Eleale et Jasa, dederunt vocem suam;

a Segor usque ad Oronaim, vitula conternante:

aquæ quoque Nemrim pessimæ erunt.

³⁵Et auferam de Moab, ait Dominus,

offerentem in excelsis,

et sacrificantem diis ejus.

³⁶Propterea cor meum ad Moab quasi tibiæ resonabit,

et cor meum ad viros muri fictilis dabit sonitum tibiarum:

quia plus fecit quam potuit,

idcirco perierunt.

³⁷Omne enim caput calvitium,

et omnis barba rasa erit:

in cunctis manibus colligatio,

et super omne dorsum cilicium:

³⁸super omnia tecta Moab, et in plateis ejus,

omnis planctus:

quoniam contrivi Moab

sicut vas inutile, ait Dominus.

³⁹Quomodo victa est, et ululaverunt?

quomodo dejecit cervicem Moab, et confusus est?

eritque Moab in derisum, et in exemplum omnibus in circuitu suo.

⁴⁰Hæc dicit Dominus:

Ecce quasi aquila volabit,

et extendet alas suas ad Moab.

⁴¹Capta est Carioth, et munitiones comprehensæ sunt:

et erit cor fortium Moab in die illa

sicut cor mulieris parturientis,

⁴²et cessabit Moab esse populus,

quoniam contra Dominum gloriatus est.

⁴³Pavor, et fovea,

et laqueus super te,

o habitator Moab, dicit Dominus.

⁴⁴Qui fugerit a facie pavoris cadet in foveam,

et qui conscenderit de fovea capietur laqueo:

adducam enim super Moab annum visitationis eorum, ait Dominus.

⁴⁵In umbra Hesebon steterunt de laqueo fugientes,

quia ignis egressus est de Hesebon,

et flamma de medio Seon:

et devorabit partem Moab,

et verticem filiorum tumultus.

⁴⁶Væ tibi, Moab:

periisti, popule Chamos,

quia comprehensi sunt filii tui

et filiæ tuæ in captivitatem.

⁴⁷Et convertam captivitatem Moab in novissimis diebus, ait Dominus.

Hucusque judicia Moab.

49¹Ad filios Ammon.

Hæc dicit Dominus:

Numquid non filii sunt Israël,

aut hæres non est ei?

cur igitur hæreditate possedit Melchom Gad,

et populus ejus in urbibus ejus habitavit?

²Ideo ecce dies veniunt, dicit

Dominus, et auditum faciam super Rabbath filiorum Ammon fremitum

prælii, et erit in tumultum

dissipatafiliæque ejus igni

succendentur, et possidebit Israël possessores suos, ait Dominus.

³Ulula, Hesebon, quoniam vastata est Hai;

clamate, filiæ Rabbath:

accingite vos ciliciis,

plangite et circuite per sepes,

quoniam Melchom in transmigrationem ducetur,

sacerdotes ejus et principes ejus simul.

⁴Quid gloriaris in vallibus?

defluxit vallis tua, filia delicata,

quæ confidebas in thesauris tuis,

et dicebas: Quis veniet ad me?

⁵Ecce ego inducam super te terrorem,

ait Dominus Deus exercituum,

ab omnibus qui sunt in circuitu tuo:

et dispergemini singuli a conspectu vestro,

nec erit qui congreget fugientes.

⁶Et post hæc reverti faciam

captivos filiorum Ammon, ait Dominus.

⁷Ad Idumæam.

Hæc dicit Dominus exercituum:

Numquid non ultra est sapientia in Theman?

periit consilium a filiis;

inutilis facta est sapientia eorum.

⁸Fugite, et terga vertite;

descendite in voraginem, habitatores Dedan:

quoniam perditionem Esau adduxi super eum,

tempus visitationis ejus.

⁹Si vindemiatores venissent super te,

non reliquissent racemum:

si fures in nocte rapuissent quod sufficeret sibi.

¹⁰Ego vero discooperui Esau:

revelavi abscondita ejus,

et celari non poterit:

vastatum est semen ejus,

et fratres ejus, et vicini ejus, et non erit.

¹¹Relinque pupillos tuos: ego faciam eos vivere:

et viduæ tuæ in me sperabunt.

¹²Quia hæc dicit Dominus:

Ecce quibus non erat judicium ut biberent calicem,

bibentes bibent:

et tu, quasi innocens relinqueris?

non eris innocens, sed bibens bibes.

¹³Quia per memetipsum juravi, dicit Dominus,

quod in solitudinem, et in opprobrium,

et in desertum, et in maledictionem erit Bosra,

et omnes civitates ejus erunt in solitudines sempiternas.

¹⁴Auditum audivi a Domino,

et legatus ad gentes missus est:

Congregamini, et venite contra eam,

et consurgamus in prælium.

¹⁵Ecce enim parvulum dedi te in gentibus,

contemptibilem inter homines.

¹⁶Arrogantia tua decepit te,

et superbia cordis tui,

qui habitas in cavernis petræ,

et apprehendere niteris altitudinem collis:

cum exaltaveris quasi aquila nidum tuum,

inde detraham te, dicit Dominus.

¹⁷Et erit Idumæa deserta:

omnis qui transibit per eam stupebit,

et sibilabit super omnes plagas ejus.

¹⁸Sicut subversa est Sodoma et Gomorrha,

et vicinæ ejus, ait Dominus:

non habitabit ibi vir,

et non incolet eam filius hominis.

¹⁹Ecce quasi leo ascendet

de superbia Jordanis ad pulchritudinem robustam,

quia subito currere faciam eum ad illam.

Et quis erit electus, quem præponam ei?

quis enim similis mei?

et quis sustinebit me?

et quis est iste pastor, qui resistat vultui meo?

²⁰Propterea audite consilium Domini quod iniit de Edom,

et cogitationes ejus quas cogitavit de habitatoribus Theman:

si non dejecerint eos parvuli gregis,

nisi dissipaverint cum eis habitaculum eorum.

²¹A voce ruinæ eorum commota est terra;

clamor in mari Rubro auditus est vocis ejus.

²²Ecce quasi aquila ascendet,

et avolabit, et expandet alas suas super Bosran:

et erit cor fortium Idumææ in die illa

quasi cor mulieris parturientis.

²³Ad Damascum.

Confusa est Emath et Arphad,

quia auditum pessimum audierunt:

turbati sunt in mari;

præ sollicitudine quiescere non potuit.

²⁴Dissoluta est Damascus,

versa est in fugam:

tremor apprehendit eam,

angustia et…