Isaiah 26:16–27:6

¹⁶Domine, in angustia requisierunt te,

in tribulatione murmuris doctrina tua eis.

¹⁷Sicut quæ concipit, cum appropinquaverit ad partum,

dolens clamat in doloribus suis,

sic facti sumus a facie tua, Domine.

¹⁸Concepimus, et quasi parturivimus,

et peperimus spiritum.

Salutes non fecimus in terra;

ideo non ceciderunt habitatores terræ.

¹⁹Vivent mortui tui,

interfecti mei resurgent.

Expergiscimini, et laudate,

qui habitatis in pulvere,

quia ros lucis ros tuus,

et terram gigantum detrahes in ruinam.

²⁰Vade, populus meus, intra in cubicula tua;

claude ostia tua super te,

abscondere modicum ad momentum,

donec pertranseat indignatio.

²¹Ecce enim Dominus egredietur de loco suo,

ut visitet iniquitatem habitatoris terræ contra eum;

et revelabit terra sanguinem suum, et non operiet ultra interfectos suos.

27¹In die illa visitabit Dominus

in gladio suo duro, et grandi, et forti,

super Leviathan, serpentem vectem,

et super Leviathan, serpentem tortuosum,

et occidet cetum qui in mari est.

²In die illa vinea meri cantabit ei.

³Ego Dominus qui servo eam;

repente propinabo ei.

Ne forte visitetur contra eam,

nocte et die servo eam.

⁴Indignatio non est mihi.

Quis dabit me spinam et veprem in prælio?

gradiar super eam,

succendam eam pariter.

⁵An potius tenebit fortitudinem meam?

faciet pacem mihi,

pacem faciet mihi.

⁶Qui ingrediuntur impetu ad Jacob,

florebit et germinabit Israël,

et implebunt faciem orbis semine.