Psalm 83–85

¹In finem, pro torcularibus filiis Core. Psalmus.

²Quam dilecta tabernacula tua, Domine virtutum!

³Concupiscit, et deficit anima mea in atria Domini;

cor meum et caro mea exsultaverunt in Deum vivum.

⁴Etenim passer invenit sibi domum,

et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos:

altaria tua, Domine virtutum,

rex meus, et Deus meus.

⁵Beati qui habitant in domo tua, Domine;

in sæcula sæculorum laudabunt te.

⁶Beatus vir cujus est auxilium abs te:

ascensiones in corde suo disposuit,

⁷in valle lacrimarum, in loco quem posuit.

⁸Etenim benedictionem dabit legislator;

ibunt de virtute in virtutem:

videbitur Deus deorum in Sion.

⁹Domine Deus virtutum, exaudi orationem meam;

auribus percipe, Deus Jacob.

¹⁰Protector noster, aspice, Deus,

et respice in faciem christi tui.

¹¹Quia melior est dies una in atriis tuis super millia;

elegi abjectus esse in domo Dei mei

magis quam habitare in tabernaculis peccatorum.

¹²Quia misericordiam et veritatem diligit Deus:

gratiam et gloriam dabit Dominus.

¹³Non privabit bonis eos qui ambulant in innocentia:

Domine virtutum, beatus homo qui sperat in te.

¹In finem, filiis Core. Psalmus.

²Benedixisti, Domine, terram tuam;

avertisti captivitatem Jacob.

³Remisisti iniquitatem plebis tuæ;

operuisti omnia peccata eorum.

⁴Mitigasti omnem iram tuam;

avertisti ab ira indignationis tuæ.

⁵Converte nos, Deus salutaris noster,

et averte iram tuam a nobis.

⁶Numquid in æternum irasceris nobis?

aut extendes iram tuam a generatione in generationem?

⁷Deus, tu conversus vivificabis nos,

et plebs tua lætabitur in te.

⁸Ostende nobis, Domine, misericordiam tuam,

et salutare tuum da nobis.

⁹Audiam quid loquatur in me Dominus Deus,

quoniam loquetur pacem in plebem suam,

et super sanctos suos,

et in eos qui convertuntur ad cor.

¹⁰Verumtamen prope timentes eum salutare ipsius,

ut inhabitet gloria in terra nostra.

¹¹Misericordia et veritas obviaverunt sibi;

justitia et pax osculatæ sunt.

¹²Veritas de terra orta est,

et justitia de cælo prospexit.

¹³Etenim Dominus dabit benignitatem,

et terra nostra dabit fructum suum.

¹⁴Justitia ante eum ambulabit,

et ponet in via gressus suos.

¹Oratio ipsi David.

Inclina, Domine, aurem tuam et exaudi me,

quoniam inops et pauper sum ego.

²Custodi animam meam, quoniam sanctus sum;

salvum fac servum tuum, Deus meus, sperantem in te.

³Miserere mei, Domine,

quoniam ad te clamavi tota die;

⁴lætifica animam servi tui,

quoniam ad te, Domine, animam meam levavi.

⁵Quoniam tu, Domine, suavis et mitis,

et multæ misericordiæ omnibus invocantibus te.

⁶Auribus percipe, Domine, orationem meam,

et intende voci deprecationis meæ.

⁷In die tribulationis meæ clamavi ad te,

quia exaudisti me.

⁸Non est similis tui in diis, Domine,

et non est secundum opera tua.

⁹Omnes gentes quascumque fecisti venient,

et adorabunt coram te, Domine,

et glorificabunt nomen tuum.

¹⁰Quoniam magnus es tu, et faciens mirabilia;

tu es Deus solus.

¹¹Deduc me, Domine, in via tua, et ingrediar in veritate tua;

lætetur cor meum, ut timeat nomen tuum.

¹²Confitebor tibi, Domine Deus meus, in toto corde meo,

et glorificabo nomen tuum in æternum:

¹³quia misericordia tua magna est super me,

et eruisti animam meam ex inferno inferiori.

¹⁴Deus, iniqui insurrexerunt super me,

et synagoga potentium quæsierunt animam meam:

et non proposuerunt te in conspectu suo.

¹⁵Et tu, Domine Deus, miserator et misericors;

patiens, et multæ misericordiæ, et verax.

¹⁶Respice in me, et miserere mei;

da imperium tuum puero tuo,

et salvum fac filium ancillæ tuæ.

¹⁷Fac mecum signum in bonum,

ut videant qui oderunt me, et confundantur:

quoniam tu, Domine, adjuvisti me, et consolatus es me.