Proverbs 11–12

11¹Statera dolosa abominatio est apud Dominum,

et pondus æquum voluntas ejus.

²Ubi fuerit superbia, ibi erit et contumelia;

ubi autem est humilitas, ibi et sapientia.

³Simplicitas justorum diriget eos,

et supplantatio perversorum vastabit illos.

⁴Non proderunt divitiæ in die ultionis;

justitia autem liberabit a morte.

⁵Justitia simplicis diriget viam ejus,

et in impietate sua corruet impius.

⁶Justitia rectorum liberabit eos,

et in insidiis suis capientur iniqui.

⁷Mortuo homine impio, nulla erit ultra spes,

et exspectatio sollicitorum peribit.

⁸Justus de angustia liberatus est,

et tradetur impius pro eo.

⁹Simulator ore decipit amicum suum;

justi autem liberabuntur scientia.

¹⁰In bonis justorum exsultabit civitas,

et in perditione impiorum erit laudatio.

¹¹Benedictione justorum exaltabitur civitas,

et ore impiorum subvertetur.

¹²Qui despicit amicum suum indigens corde est;

vir autem prudens tacebit.

¹³Qui ambulat fraudulenter, revelat arcana;

qui autem fidelis est animi, celat amici commissum.

¹⁴Ubi non est gubernator, populus corruet;

salus autem, ubi multa consilia.

¹⁵Affligetur malo qui fidem facit pro extraneo;

qui autem cavet laqueos securus erit.

¹⁶Mulier gratiosa inveniet gloriam,

et robusti habebunt divitias.

¹⁷Benefacit animæ suæ vir misericors;

qui autem crudelis est, etiam propinquos abjicit.

¹⁸Impius facit opus instabile,

seminanti autem justitiam merces fidelis.

¹⁹Clementia præparat vitam,

et sectatio malorum mortem.

²⁰Abominabile Domino cor pravum,

et voluntas ejus in iis qui simpliciter ambulant.

²¹Manus in manu non erit innocens malus;

semen autem justorum salvabitur.

²²Circulus aureus in naribus suis,

mulier pulchra et fatua.

²³Desiderium justorum omne bonum est;

præstolatio impiorum furor.

²⁴Alii dividunt propria, et ditiores fiunt;

alii rapiunt non sua, et semper in egestate sunt.

²⁵Anima quæ benedicit impinguabitur,

et qui inebriat, ipse quoque inebriabitur.

²⁶Qui abscondit frumenta maledicetur in populis;

benedictio autem super caput vendentium.

²⁷Bene consurgit diluculo qui quærit bona;

qui autem investigator malorum est, opprimetur ab eis.

²⁸Qui confidit in divitiis suis corruet:

justi autem quasi virens folium germinabunt.

²⁹Qui conturbat domum suam possidebit ventos,

et qui stultus est serviet sapienti.

³⁰Fructus justi lignum vitæ,

et qui suscipit animas sapiens est.

³¹Si justus in terra recipit,

quanto magis impius et peccator!

12¹Qui diligit disciplinam diligit scientiam;

qui autem odit increpationes insipiens est.

²Qui bonus est hauriet gratiam a Domino;

qui autem confidit in cogitationibus suis impie agit.

³Non roborabitur homo ex impietate,

et radix justorum non commovebitur.

⁴Mulier diligens corona est viro suo;

et putredo in ossibus ejus, quæ confusione res dignas gerit.

⁵Cogitationes justorum judicia,

et consilia impiorum fraudulenta.

⁶Verba impiorum insidiantur sanguini;

os justorum liberabit eos.

⁷Verte impios, et non erunt;

domus autem justorum permanebit.

⁸Doctrina sua noscetur vir;

qui autem vanus et excors est patebit contemptui.

⁹Melior est pauper et sufficiens sibi

quam gloriosus et indigens pane.

¹⁰Novit justus jumentorum suorum animas;

viscera autem impiorum crudelia.

¹¹Qui operatur terram suam satiabitur panibus;

qui autem sectatur otium stultissimus est.

Qui suavis est in vini demorationibus,

in suis munitionibus relinquit contumeliam.

¹²Desiderium impii munimentum est pessimorum;

radix autem justorum proficiet.

¹³Propter peccata labiorum ruina proximat malo;

effugiet autem justus de angustia.

¹⁴De fructu oris sui unusquisque replebitur bonis,

et juxta opera manuum suarum retribuetur ei.

¹⁵Via stulti recta in oculis ejus;

qui autem sapiens est audit consilia.

¹⁶Fatuus statim indicat iram suam;

qui autem dissimulat injuriam callidus est.

¹⁷Qui quod novit loquitur, index justitiæ est;

qui autem mentitur, testis est fraudulentus.

¹⁸Est qui promittit, et quasi gladio pungitur conscientiæ:

lingua autem sapientium sanitas est.

¹⁹Labium veritatis firmum erit in perpetuum;

qui autem testis est repentinus, concinnat linguam mendacii.

²⁰Dolus in corde cogitantium mala;

qui autem pacis ineunt consilia, sequitur eos gaudium.

²¹Non contristabit justum quidquid ei acciderit:

impii autem replebuntur malo.

²²Abominatio est Domino labia mendacia;

qui autem fideliter agunt placent ei.

²³Homo versutus celat scientiam,

et cor insipientium provocat stultitiam.

²⁴Manus fortium dominabitur;

quæ autem remissa est, tributis serviet.

²⁵Mœror in corde viri humiliabit illum,

et sermone bono lætificabitur.

²⁶Qui negligit damnum propter amicum, justus est;

iter autem impiorum decipiet eos.

²⁷Non inveniet fraudulentus lucrum,

et substantia hominis erit auri pretium.

²⁸In semita justitiæ vita;

iter autem devium ducit ad mortem.