Job 1–3

1¹Vir erat in terra Hus, nomine Job: et erat vir ille simplex, et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo. ²Natique sunt ei septem filii, et tres filiæ. ³Et fuit possessio ejus septem millia ovium, et tria millia camelorum, quingenta quoque juga boum, et quingentæ asinæ, ac familia multa nimis: eratque vir ille magnus inter omnes orientales. ⁴Et ibant filii ejus, et faciebant convivium per domos, unusquisque in die suo. Et mittentes vocabant tres sorores suas, ut comederent et biberent cum eis. ⁵Cumque in orbem transissent dies convivii, mittebat ad eos Job, et sanctificabat illos: consurgensque diluculo, offerebat holocausta pro singulis. Dicebat enim: Ne forte peccaverint filii mei, et benedixerint Deo in cordibus suis. Sic faciebat Job cunctis diebus.

⁶Quadam autem die, cum venissent filii Dei ut assisterent coram Domino, affuit inter eos etiam Satan. ⁷Cui dixit Dominus: Unde venis? Qui respondens, ait: Circuivi terram, et perambulavi eam. ⁸Dixitque Dominus ad eum: Numquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra, homo simplex et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo? ⁹Cui respondens Satan, ait: Numquid Job frustra timet Deum? ¹⁰nonne tu vallasti eum, ac domum ejus, universamque substantiam per circuitum; operibus manuum ejus benedixisti, et possessio ejus crevit in terra? ¹¹sed extende paululum manum tuam et tange cuncta quæ possidet, nisi in faciem benedixerit tibi. ¹²Dixit ergo Dominus ad Satan: Ecce universa quæ habet in manu tua sunt: tantum in eum ne extendas manum tuam. Egressusque est Satan a facie Domini. ¹³Cum autem quadam die filii et filiæ ejus comederent et biberent vinum in domo fratris sui primogeniti, ¹⁴nuntius venit ad Job, qui diceret: Boves arabant, et asinæ pascebantur juxta eos: ¹⁵et irruerunt Sabæi, tuleruntque omnia, et pueros percusserunt gladio: et evasi ego solus, ut nuntiarem tibi. ¹⁶Cumque adhuc ille loqueretur, venit alter, et dixit: Ignis Dei cecidit e cælo, et tactas oves puerosque consumpsit: et effugi ego solus, ut nuntiarem tibi. ¹⁷Sed et illo adhuc loquente, venit alius, et dixit: Chaldæi fecerunt tres turmas, et invaserunt camelos, et tulerunt eos, necnon et pueros percusserunt gladio: et ego fugi solus, ut nuntiarem tibi. ¹⁸Adhuc loquebatur ille, et ecce alius intravit, et dixit: Filiis tuis et filiabus vescentibus et bibentibus vinum in domo fratris sui primogeniti, ¹⁹repente ventus vehemens irruit a regione deserti, et concussit quatuor angulos domus: quæ corruens oppressit liberos tuos, et mortui sunt: et effugi ego solus, ut nuntiarem tibi. ²⁰Tunc surrexit Job, et scidit vestimenta sua: et tonso capite corruens in terram, adoravit, ²¹et dixit: Nudus egressus sum de utero matris meæ, et nudus revertar illuc. Dominus dedit, Dominus abstulit; sicut Domino placuit, ita factum est. Sit nomen Domini benedictum. ²²In omnibus his non peccavit Job labiis suis, neque stultum quid contra Deum locutus est.

2¹Factum est autem, cum quadam die venissent filii Dei, et starent coram Domino, venisset quoque Satan inter eos, et staret in conspectu ejus, ²ut diceret Dominus ad Satan: Unde venis? Qui respondens ait: Circuivi terram, et perambulavi eam. ³Et dixit Dominus ad Satan: Numquid considerasti servum meum Job, quod non sit ei similis in terra, vir simplex et rectus, ac timens Deum, et recedens a malo, et adhuc retinens innocentiam? tu autem commovisti me adversus eum, ut affligerem eum frustra. ⁴Cui respondens Satan, ait: Pellem pro pelle, et cuncta quæ habet homo dabit pro anima sua; ⁵alioquin mitte manum tuam, et tange os ejus et carnem, et tunc videbis quod in faciem benedicat tibi. ⁶Dixit ergo Dominus ad Satan: Ecce in manu tua est: verumtamen animam illius serva. ⁷Egressus igitur Satan a facie Domini, percussit Job ulcere pessimo, a planta pedis usque ad verticem ejus; ⁸qui testa saniem radebat, sedens in sterquilinio. ⁹Dixit autem illi uxor sua: Adhuc tu permanes in simplicitate tua? Benedic Deo, et morere. ¹⁰Qui ait ad illam: Quasi una de stultis mulieribus locuta es: si bona suscepimus de manu Dei, mala quare non suscipiamus? In omnibus his non peccavit Job labiis suis.

¹¹Igitur audientes tres amici Job omne malum quod accidisset ei, venerunt singuli de loco suo, Eliphaz Themanites, et Baldad Suhites, et Sophar Naamathites. Condixerant enim ut pariter venientes visitarent eum, et consolarentur. ¹²Cumque elevassent procul oculos suos, non cognoverunt eum, et exclamantes ploraverunt, scissisque vestibus sparserunt pulverem super caput suum in cælum. ¹³Et sederunt cum eo in terra septem diebus et septem noctibus: et nemo loquebatur ei verbum: videbant enim dolorem esse vehementem.

3¹Post hæc aperuit Job os suum, et maledixit diei suo, ²et locutus est:

³Pereat dies in qua natus sum,

et nox in qua dictum est: Conceptus est homo.

⁴Dies ille vertatur in tenebras:

non requirat eum Deus desuper,

et non illustretur lumine.

⁵Obscurent eum tenebræ et umbra mortis;

occupet eum caligo,

et involvatur amaritudine.

⁶Noctem illam tenebrosus turbo possideat;

non computetur in diebus anni,

nec numeretur in mensibus.

⁷Sit nox illa solitaria,

nec laude digna.

⁸Maledicant ei qui maledicunt diei,

qui parati sunt suscitare Leviathan.

⁹Obtenebrentur stellæ caligine ejus;

expectet lucem, et non videat,

nec ortum surgentis auroræ.

¹⁰Quia non conclusit ostia ventris qui portavit me,

nec abstulit mala ab oculis meis.

¹¹Quare non in vulva mortuus sum?

egressus ex utero non statim perii?

¹²Quare exceptus genibus?

cur lactatus uberibus?

¹³Nunc enim dormiens silerem,

et somno meo requiescerem

¹⁴cum regibus et consulibus terræ,

qui ædificant sibi solitudines;

¹⁵aut cum principibus qui possident aurum,

et replent domos suas argento;

¹⁶aut sicut abortivum absconditum non subsisterem,

vel qui concepti non viderunt lucem.

¹⁷Ibi impii cessaverunt a tumultu,

et ibi requieverunt fessi robore.

¹⁸Et quondam vincti pariter sine molestia,

non audierunt vocem exactoris.

¹⁹Parvus et magnus ibi sunt,

et servus liber a domino suo.

²⁰Quare misero data est lux,

et vita his qui in amaritudine animæ sunt:

²¹qui expectant mortem, et non venit,

quasi effodientes thesaurum;

²²gaudentque vehementer

cum invenerint sepulchrum?

²³viro cujus abscondita est via

et circumdedit eum Deus tenebris?

²⁴Antequam comedam, suspiro;

et tamquam inundantes aquæ, sic rugitus meus:

²⁵quia timor quem timebam evenit mihi,

et quod verebar accidit.

²⁶Nonne dissimulavi? nonne silui? nonne quievi?

et venit super me indignatio.