Job 4

4¹Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit:

²Si cœperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies;

sed conceptum sermonem tenere quis poterit?

³Ecce docuisti multos,

et manus lassas roborasti;

⁴vacillantes confirmaverunt sermones tui,

et genua trementia confortasti.

⁵Nunc autem venit super te plaga, et defecisti;

tetigit te, et conturbatus es.

⁶Ubi est timor tuus, fortitudo tua,

patientia tua, et perfectio viarum tuarum?

⁷Recordare, obsecro te, quis umquam innocens periit?

aut quando recti deleti sunt?

⁸Quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem,

et seminant dolores, et metunt eos,

⁹flante Deo perisse,

et spiritu iræ ejus esse consumptos.

¹⁰Rugitus leonis, et vox leænæ,

et dentes catulorum leonum contriti sunt.

¹¹Tigris periit, eo quod non haberet prædam,

et catuli leonis dissipati sunt.

¹²Porro ad me dictum est verbum absconditum,

et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri ejus.

¹³In horrore visionis nocturnæ,

quando solet sopor occupare homines,

¹⁴pavor tenuit me, et tremor,

et omnia ossa mea perterrita sunt;

¹⁵et cum spiritus, me præsente, transiret,

inhorruerunt pili carnis meæ.

¹⁶Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum,

imago coram oculis meis,

et vocem quasi auræ lenis audivi.

¹⁷Numquid homo, Dei comparatione, justificabitur?

aut factore suo purior erit vir?

¹⁸Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles,

et in angelis suis reperit pravitatem;

¹⁹quanto magis hi qui habitant domos luteas,

qui terrenum habent fundamentum,

consumentur velut a tinea?

²⁰De mane usque ad vesperam succidentur;

et quia nullus intelligit, in æternum peribunt.

²¹Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis;

morientur, et non in sapientia.