Isaiah 47

47¹Descende, sede in pulvere,

virgo filia Babylon:

sede in terra; non est solium

filiæ Chaldæorum,

quia ultra non vocaberis

mollis et tenera.

²Tolle molam, et mole farinam;

denuda turpitudinem tuam;

discooperi humerum, revela crura,

transi flumina.

³Revelabitur ignominia tua,

et videbitur opprobrium tuum;

ultionem capiam, et non resistet mihi homo.

⁴Redemptor noster, Dominus exercituum nomen illius,

Sanctus Israël.

⁵Sede tacens, et intra in tenebras,

filia Chaldæorum,

quia non vocaberis ultra

domina regnorum.

⁶Iratus sum super populum meum:

contaminavi hæreditatem meam,

et dedi eos in manu tua:

non posuisti eis misericordias;

super senem aggravasti jugum tuum valde.

⁷Et dixisti: In sempiternum ero domina.

Non posuisti hæc super cor tuum,

neque recordata es novissimi tui.

⁸Et nunc audi hæc delicata,

et habitans confidenter,

quæ dicis in corde tuo:

Ego sum, et non est præter me amplius;

non sedebo vidua,

et ignorabo sterilitatem.

⁹Venient tibi duo hæc

subito in die una,

sterilitas et viduitas:

universa venerunt super te,

propter multitudinem maleficiorum tuorum,

et propter duritiam incantatorum tuorum vehementem.

¹⁰Et fiduciam habuisti in malitia tua,

et dixisti: Non est qui videat me.

Sapientia tua et scientia tua,

hæc decepit te.

Et dixisti in corde tuo:

Ego sum, et præter me non est altera.

¹¹Veniet super te malum,

et nescies ortum ejus;

et irruet super te calamitas

quam non poteris expiare;

veniet super te repente miseria

quam nescies.

¹²Sta cum incantatoribus tuis

et cum multitudine maleficiorum tuorum,

in quibus laborasti ab adolescentia tua,

si forte quod prosit tibi,

aut si possis fieri fortior.

¹³Defecisti in multitudine consiliorum tuorum.

Stent, et salvent te

augures cæli,

qui contemplabantur sidera,

et supputabant menses,

ut ex eis annuntiarent ventura tibi.

¹⁴Ecce facti sunt quasi stipula,

ignis combussit eos;

non liberabunt animam suam

de manu flammæ;

non sunt prunæ quibus calefiant,

nec focus ut sedeant ad eum.

¹⁵Sic facta sunt tibi in quibuscumque laboraveras:

negotiatores tui ab adolescentia tua,

unusquisque in via sua erraverunt;

non est qui salvet te.