Isaiah 48

48¹Audite hæc, domus Jacob,

qui vocamini nomine Israël,

et de aquis Juda existis;

qui juratis in nomine Domini,

et Dei Israël recordamini

non in veritate neque in justitia.

²De civitate enim sancta vocati sunt,

et super Deum Israël constabiliti sunt:

Dominus exercituum nomen ejus.

³Priora ex tunc annuntiavi,

et ex ore meo exierunt, et audita feci ea:

repente operatus sum, et venerunt.

⁴Scivi enim quia durus es tu,

et nervus ferreus cervix tua,

et frons tua ærea.

⁵Prædixi tibi ex tunc;

antequam venirent, indicavi tibi,

ne forte diceres: Idola mea fecerunt hæc,

et sculptilia mea et conflatilia mandaverunt ista.

⁶Quæ audisti, vide omnia;

vos autem, num annuntiastis?

Audita feci tibi nova ex tunc,

et conservata sunt quæ nescis.

⁷Nunc creata sunt et non ex tunc;

et ante diem, et non audisti ea,

ne forte dicas: Ecce ego cognovi ea.

⁸Neque audisti, neque cognovisti,

neque ex tunc aperta est auris tua:

scio enim quia prævaricans prævaricaberis,

et transgressorem ex utero vocavi te.

⁹Propter nomen meum longe faciam furorem meum,

et laude mea infrenabo te,

ne intereas.

¹⁰Ecce excoxi te, sed non quasi argentum;

elegi te in camino paupertatis.

¹¹Propter me, propter me faciam,

ut non blasphemer;

et gloriam meam alteri non dabo.

¹²Audi me, Jacob,

et Israël, quem ego voco:

ego ipse, ego primus,

et ego novissimus.

¹³Manus quoque mea fundavit terram,

et dextera mea mensa est cælos;

ego vocabo eos,

et stabunt simul.

¹⁴Congregamini, omnes vos, et audite:

quis de eis annuntiavit hæc?

Dominus dilexit eum, faciet voluntatem suam in Babylone,

et brachium suum in Chaldæis.

¹⁵Ego, ego locutus sum, et vocavi eum;

adduxi eum, et directa est via ejus.

¹⁶Accedite ad me et audite hoc:

non a principio in abscondito locutus sum:

ex tempore antequam fieret, ibi eram:

et nunc Dominus Deus misit me,

et spiritus ejus.

¹⁷Hæc dicit Dominus, redemptor tuus,

Sanctus Israël:

Ego Dominus Deus tuus,

docens te utilia,

gubernans te in via qua ambulas.

¹⁸Utinam attendisses mandata mea:

facta fuisset sicut flumen pax tua,

et justitia tua sicut gurgites maris:

¹⁹et fuisset quasi arena semen tuum,

et stirps uteri tui ut lapilli ejus;

non interisset et non fuisset attritum

nomen ejus a facie mea.

²⁰Egredimini de Babylone, fugite a Chaldæis,

in voce exsultationis annuntiate:

auditum facite hoc,

et efferte illud usque ad extrema terræ.

Dicite: Redemit Dominus

servum suum Jacob.

²¹Non sitierunt in deserto, cum educeret eos:

aquam de petra produxit eis,

et scidit petram, et fluxerunt aquæ.

²²Non est pax impiis, dicit Dominus.