Amos 5–6

5¹Audite verbum istud,

quod ego levo super vos planctum:

domus Israël cecidit,

et non adjiciet ut resurgat.

²Virgo Israël projecta est in terram suam,

non est qui suscitet eam.

³Quia hæc dicit Dominus Deus:

Urbs de qua egrediebantur mille,

relinquentur in ea centum;

et de qua egrediebantur centum,

relinquentur in ea decem in domo Israël.

⁴Quia hæc dicit Dominus domui Israël:

Quærite me, et vivetis.

⁵Et nolite quærere Bethel,

et in Galgalam nolite intrare,

et in Bersabee non transibitis,

quia Galgala captiva ducetur,

et Bethel erit inutilis.

⁶Quærite Dominum, et vivite

(ne forte comburatur ut ignis domus Joseph, et devorabit,

et non erit qui extinguat Bethel:

⁷qui convertitis in absinthium judicium,

et justitiam in terra relinquitis):

⁸facientem Arcturum et Orionem,

et convertentem in mane tenebras,

et diem in noctem mutantem;

qui vocat aquas maris,

et effundit eas super faciem terræ;

Dominus nomen est ejus:

⁹qui subridet vastitatem super robustum,

et depopulationem super potentem affert.

¹⁰Odio habuerunt corripientem in porta,

et loquentem perfecte abominati sunt.

¹¹Idcirco, pro eo quod diripiebatis pauperem,

et prædam electam tollebatis ab eo,

domos quadro lapide ædificabitis,

et non habitabitis in eis;

vineas plantabis amantissimas,

et non bibetis vinum earum.

¹²Quia cognovi multa scelera vestra,

et fortia peccata vestra:

hostes justi, accipientes munus,

et pauperes deprimentes in porta.

¹³Ideo prudens in tempore illo tacebit,

quia tempus malum est.

¹⁴Quærite bonum, et non malum, ut vivatis;

et erit Dominus Deus exercituum vobiscum, sicut dixistis.

¹⁵Odite malum et diligite bonum,

et constituite in porta judicium:

si forte misereatur Dominus Deus exercituum reliquiis Joseph.

¹⁶Propterea hæc dicit Dominus Deus exercituum, dominator:

In omnibus plateis planctus;

et in cunctis quæ foris sunt, dicetur: Væ, væ!

et vocabunt agricolam ad luctum,

et ad planctum eos qui sciunt plangere.

¹⁷Et in omnibus vineis erit planctus,

quia pertransibo in medio tui,

dicit Dominus.

¹⁸Væ desiderantibus diem Domini!

ad quid eam vobis?

Dies Domini ista, tenebræ, et non lux.

¹⁹Quomodo si fugiat vir a facie leonis,

et occurrat ei ursus;

et ingrediatur domum, et innitatur manu sua super parietem,

et mordeat eum coluber.

²⁰Numquid non tenebræ dies Domini, et non lux;

et caligo, et non splendor in ea?

²¹Odi, et projeci festivitates vestras,

et non capiam odorem cœtuum vestrorum.

²²Quod si obtuleritis mihi holocautomata, et munera vestra,

non suscipiam;

et vota pinguium vestrorum non respiciam.

²³Aufer a me tumultum carminum tuorum;

et cantica lyræ tuæ non audiam.

²⁴Et revelabitur quasi aqua judicium,

et justitia quasi torrens fortis.

²⁵Numquid hostias et sacrificium obtulistis mihi

in deserto quadraginta annis, domus Israël? ²⁶et portastis tabernaculum Moloch vestro,

et imaginem idolorum vestrorum, sidus dei vestri,

quæ fecistis vobis.

²⁷Et migrare vos faciam trans Damascum, dicit Dominus:

Deus exercituum nomen ejus.

6¹Væ qui opulenti estis in Sion,

et confiditis in monte Samariæ:

optimates capita populorum,

ingredientes pompatice domum Israël!

²Transite in Chalane, et videte,

et ite inde in Emath magnam,

et descendite in Geth Palæstinorum,

et ad optima quæque regna horum:

si latior terminus eorum termino vestro est.

³Qui separati estis in diem malum,

et appropinquatis solio iniquitatis;

⁴qui dormitis in lectis eburneis,

et lascivitis in stratis vestris;

qui comeditis agnum de grege,

et vitulos de medio armenti;

⁵qui canitis ad vocem psalterii,

sicut David putaverunt se habere vasa cantici,

⁶bibentes vinum in phialis,

et optimo unguento delibuti,

et nihil patiebantur super contritione Joseph.

⁷Quapropter nunc migrabunt in capite transmigrantium,

et auferetur factio lascivientium.

⁸Juravit Dominus Deus in anima sua,

dicit Dominus Deus exercituum:

Detestor ego superbiam Jacob,

et domos ejus odi,

et tradam civitatem cum habitatoribus suis.

⁹Quod si reliqui fuerint decem viri in domo una,

et ipsi morientur.

¹⁰Et tollet eum propinquus suus, et comburet eum,

ut efferat ossa de domo;

et dicet ei, qui in penetralibus domus est:

Numquid adhuc est penes te?

¹¹Et respondebit: Finis est.

Et dicet ei: Tace,

et non recorderis nominis Domini.

¹²Quia ecce Dominus mandabit,

et percutiet domum majorem ruinis,

et domum minorem scissionibus.

¹³Numquid currere queunt in petris equi,

aut arari potest in bubalis?

quoniam convertistis in amaritudinem judicium,

et fructum justitiæ in absinthium.

¹⁴Qui lætamini in nihilo; qui dicitis:

Numquid non in fortitudine nostra assumpsimus nobis cornua?

¹⁵Ecce enim suscitabo super vos, domus Israël,

dicit Dominus Deus exercituum, gentem,

et conteret vos ab introitu Emath usque ad torrentem deserti.