Psalm 89–91

¹Oratio Moysi, hominis Dei.

Domine, refugium factus es nobis

a generatione in generationem.

²Priusquam montes fierent,

aut formaretur terra et orbis,

a sæculo et usque in sæculum tu es, Deus.

³Ne avertas hominem in humilitatem:

et dixisti: Convertimini, filii hominum.

⁴Quoniam mille anni ante oculos tuos

tamquam dies hesterna quæ præteriit:

et custodia in nocte ⁵quæ pro nihilo habentur,

eorum anni erunt.

⁶Mane sicut herba transeat;

mane floreat, et transeat;

vespere decidat, induret, et arescat.

⁷Quia defecimus in ira tua,

et in furore tuo turbati sumus.

⁸Posuisti iniquitates nostras in conspectu tuo;

sæculum nostrum in illuminatione vultus tui.

⁹Quoniam omnes dies nostri defecerunt,

et in ira tua defecimus.

Anni nostri sicut aranea meditabuntur;

¹⁰dies annorum nostrorum in ipsis septuaginta anni.

Si autem in potentatibus octoginta anni,

et amplius eorum labor et dolor;

quoniam supervenit mansuetudo, et corripiemur.

¹¹Quis novit potestatem iræ tuæ,

et præ timore tuo iram tuam ¹²dinumerare?

Dexteram tuam sic notam fac,

et eruditos corde in sapientia.

¹³Convertere, Domine; usquequo?

et deprecabilis esto super servos tuos.

¹⁴Repleti sumus mane misericordia tua;

et exsultavimus, et delectati sumus omnibus diebus nostris.

¹⁵Lætati sumus pro diebus quibus nos humiliasti;

annis quibus vidimus mala.

¹⁶Respice in servos tuos et in opera tua,

et dirige filios eorum.

¹⁷Et sit splendor Domini Dei nostri super nos,

et opera manuum nostrarum dirige super nos,

et opus manuum nostrarum dirige.

¹Laus cantici David.

Qui habitat in adjutorio Altissimi,

in protectione Dei cæli commorabitur.

²Dicet Domino: Susceptor meus es tu, et refugium meum;

Deus meus, sperabo in eum.

³Quoniam ipse liberavit me de laqueo venantium,

et a verbo aspero.

⁴Scapulis suis obumbrabit tibi,

et sub pennis ejus sperabis.

⁵Scuto circumdabit te veritas ejus:

non timebis a timore nocturno;

⁶a sagitta volante in die,

a negotio perambulante in tenebris,

ab incursu, et dæmonio meridiano.

⁷Cadent a latere tuo mille, et decem millia a dextris tuis;

ad te autem non appropinquabit.

⁸Verumtamen oculis tuis considerabis,

et retributionem peccatorum videbis.

⁹Quoniam tu es, Domine, spes mea;

Altissimum posuisti refugium tuum.

¹⁰Non accedet ad te malum,

et flagellum non appropinquabit tabernaculo tuo.

¹¹Quoniam angelis suis mandavit de te,

ut custodiant te in omnibus viis tuis.

¹²In manibus portabunt te,

ne forte offendas ad lapidem pedem tuum.

¹³Super aspidem et basiliscum ambulabis,

et conculcabis leonem et draconem.

¹⁴Quoniam in me speravit, liberabo eum;

protegam eum, quoniam cognovit nomen meum.

¹⁵Clamabit ad me, et ego exaudiam eum;

cum ipso sum in tribulatione:

eripiam eum, et glorificabo eum.

¹⁶Longitudine dierum replebo eum,

et ostendam illi salutare meum.

¹Psalmus cantici, in die sabbati.

²Bonum est confiteri Domino,

et psallere nomini tuo, Altissime:

³ad annuntiandum mane misericordiam tuam,

et veritatem tuam per noctem,

⁴in decachordo, psalterio;

cum cantico, in cithara.

⁵Quia delectasti me, Domine, in factura tua;

et in operibus manuum tuarum exsultabo.

⁶Quam magnificata sunt opera tua, Domine!

nimis profundæ factæ sunt cogitationes tuæ.

⁷Vir insipiens non cognoscet,

et stultus non intelliget hæc.

⁸Cum exorti fuerint peccatores sicut fœnum,

et apparuerint omnes qui operantur iniquitatem,

ut intereant in sæculum sæculi:

⁹tu autem Altissimus in æternum, Domine.

¹⁰Quoniam ecce inimici tui, Domine,

quoniam ecce inimici tui peribunt;

et dispergentur omnes qui operantur iniquitatem.

¹¹Et exaltabitur sicut unicornis cornu meum,

et senectus mea in misericordia uberi.

¹²Et despexit oculus meus inimicos meos,

et in insurgentibus in me malignantibus audiet auris mea.

¹³Justus ut palma florebit;

sicut cedrus Libani multiplicabitur.

¹⁴Plantati in domo Domini,

in atriis domus Dei nostri florebunt.

¹⁵Adhuc multiplicabuntur in senecta uberi,

et bene patientes erunt:

¹⁶ut annuntient quoniam rectus Dominus Deus noster,

et non est iniquitas in eo.