Psalm 1–40

¹Beatus vir qui non abiit in consilio impiorum,

et in via peccatorum non stetit,

et in cathedra pestilentiæ non sedit;

²sed in lege Domini voluntas ejus,

et in lege ejus meditabitur die ac nocte.

³Et erit tamquam lignum quod plantatum est secus decursus aquarum,

quod fructum suum dabit in tempore suo:

et folium ejus non defluet;

et omnia quæcumque faciet prosperabuntur.

⁴Non sic impii, non sic;

sed tamquam pulvis quem projicit ventus a facie terræ.

⁵Ideo non resurgent impii in judicio,

neque peccatores in concilio justorum:

⁶quoniam novit Dominus viam justorum,

et iter impiorum peribit.

¹Quare fremuerunt gentes,

et populi meditati sunt inania?

²Astiterunt reges terræ,

et principes convenerunt in unum

adversus Dominum, et adversus christum ejus.

³Dirumpamus vincula eorum,

et projiciamus a nobis jugum ipsorum.

⁴Qui habitat in cælis irridebit eos,

et Dominus subsannabit eos.

⁵Tunc loquetur ad eos in ira sua,

et in furore suo conturbabit eos.

⁶Ego autem constitutus sum rex ab eo

super Sion, montem sanctum ejus,

prædicans præceptum ejus.

⁷Dominus dixit ad me: Filius meus es tu;

ego hodie genui te.

⁸Postula a me, et dabo tibi gentes hæreditatem tuam,

et possessionem tuam terminos terræ.

⁹Reges eos in virga ferrea,

et tamquam vas figuli confringes eos.

¹⁰Et nunc, reges, intelligite;

erudimini, qui judicatis terram.

¹¹Servite Domino in timore,

et exsultate ei cum tremore.

¹²Apprehendite disciplinam, nequando irascatur Dominus,

et pereatis de via justa.

¹³Cum exarserit in brevi ira ejus,

beati omnes qui confidunt in eo.

¹Psalmus David, cum fugeret a facie Absalom filii sui.

²Domine, quid multiplicati sunt qui tribulant me?

Multi insurgunt adversum me;

³multi dicunt animæ meæ:

Non est salus ipsi in Deo ejus.

⁴Tu autem Domine, susceptor meus es,

gloria mea, et exaltans caput meum.

⁵Voce mea ad Dominum clamavi;

et exaudivit me de monte sancto suo.

⁶Ego dormivi, et soporatus sum;

et exsurrexi, quia Dominus suscepit me.

⁷Non timebo millia populi circumdantis me.

Exsurge, Domine; salvum me fac, Deus meus.

⁸Quoniam tu percussisti omnes adversantes mihi sine causa;

dentes peccatorum contrivisti.

⁹Domini est salus;

et super populum tuum benedictio tua.

¹In finem, in carminibus. Psalmus David.

²Cum invocarem exaudivit me Deus justitiæ meæ,

in tribulatione dilatasti mihi.

Miserere mei, et exaudi orationem meam.

³Filii hominum, usquequo gravi corde?

ut quid diligitis vanitatem, et quæritis mendacium?

⁴Et scitote quoniam mirificavit Dominus sanctum suum;

Dominus exaudiet me cum clamavero ad eum.

⁵Irascimini, et nolite peccare;

quæ dicitis in cordibus vestris, in cubilibus vestris compungimini.

⁶Sacrificate sacrificium justitiæ, et sperate in Domino.

Multi dicunt: Quis ostendit nobis bona?

⁷Signatum est super nos lumen vultus tui, Domine:

dedisti lætitiam in corde meo.

⁸A fructu frumenti, vini, et olei sui, multiplicati sunt.

⁹In pace in idipsum dormiam, et requiescam;

¹⁰quoniam tu, Domine, singulariter in spe constituisti me.

¹In finem, pro ea quæ hæreditatem consequitur. Psalmus David.

²Verba mea auribus percipe, Domine;

intellige clamorem meum.

³Intende voci orationis meæ,

rex meus et Deus meus.

⁴Quoniam ad te orabo, Domine:

mane exaudies vocem meam.

⁵Mane astabo tibi, et videbo

quoniam non Deus volens iniquitatem tu es.

⁶Neque habitabit juxta te malignus,

neque permanebunt injusti ante oculos tuos.

⁷Odisti omnes qui operantur iniquitatem;

perdes omnes qui loquuntur mendacium.

Virum sanguinum et dolosum abominabitur Dominus.

⁸Ego autem in multitudine misericordiæ tuæ

introibo in domum tuam;

adorabo ad templum sanctum tuum in timore tuo.

⁹Domine, deduc me in justitia tua:

propter inimicos meos dirige in conspectu tuo viam meam.

¹⁰Quoniam non est in ore eorum veritas;

cor eorum vanum est.

¹¹Sepulchrum patens est guttur eorum;

linguis suis dolose agebant:

judica illos, Deus.

Decidant a cogitationibus suis;

secundum multitudinem impietatum eorum expelle eos,

quoniam irritaverunt te, Domine.

¹²Et lætentur omnes qui sperant in te;

in æternum exsultabunt, et habitabis in eis.

Et gloriabuntur in te omnes qui diligunt nomen tuum,

¹³quoniam tu benedices justo.

Domine, ut scuto bonæ voluntatis tuæ coronasti nos.

¹In finem, in carminibus. Psalmus David. Pro octava.

²Domine, ne in furore tuo arguas me,

neque in ira tua corripias me.

³Miserere mei, Domine, quoniam infirmus sum;

sana me, Domine, quoniam conturbata sunt ossa mea.

⁴Et anima mea turbata est valde;

sed tu, Domine, usquequo?

⁵Convertere, Domine, et eripe animam meam;

salvum me fac propter misericordiam tuam.

⁶Quoniam non est in morte qui memor sit tui;

in inferno autem quis confitebitur tibi?

⁷Laboravi in gemitu meo;

lavabo per singulas noctes lectum meum:

lacrimis meis stratum meum rigabo.

⁸Turbatus est a furore oculus meus;

inveteravi inter omnes inimicos meos.

⁹Discedite a me omnes qui operamini iniquitatem,

quoniam exaudivit Dominus vocem fletus mei.

¹⁰Exaudivit Dominus deprecationem meam;

Dominus orationem meam suscepit.

¹¹Erubescant, et conturbentur vehementer, omnes inimici mei;

convertantur, et erubescant valde velociter.

¹Psalmus David, quem cantavit Domino pro verbis Chusi, filii Jemini.

²Domine Deus meus, in te speravi;

salvum me fac ex omnibus persequentibus me, et libera me:

³nequando rapiat ut leo animam meam,

dum non est qui redimat, neque qui salvum faciat.

⁴Domine Deus meus, si feci istud,

si est iniquitas in manibus meis,

⁵si reddidi retribuentibus mihi mala,

decidam merito ab inimicis meis inanis.

⁶Persequatur inimicus animam meam, et comprehendat;

et conculcet in terra vitam meam,

et gloriam meam in pulverem deducat.

⁷Exsurge, Domine, in ira tua,

et exaltare in finibus inimicorum meorum:

et exsurge, Domine Deus meus, in præcepto quod mandasti,

⁸et synagoga populorum circumdabit te:

et propter hanc in altum regredere:

⁹Dominus judicat populos.

Judica me, Domine, secundum justitiam meam,

et secundum innocentiam meam super me.

¹⁰Consumetur nequitia peccatorum, et diriges justum,

scrutans corda et renes, Deus.

¹¹Justum adjutorium meum a Domino,

qui salvos facit rectos corde.

¹²Deus judex justus, fortis, et patiens;

numquid irascitur per singulos dies?

¹³Nisi conversi fueritis, gladium suum vibrabit;

arcum suum tetendit, et paravit illum.

¹⁴Et in eo paravit vasa mortis,

sagittas suas ardentibus effecit.

¹⁵Ecce parturiit injustitiam;

concepit dolorem, et peperit iniquitatem.

¹⁶Lacum aperuit, et effodit eum;

et incidit in foveam quam fecit.

¹⁷Convertetur dolor ejus in caput ejus,

et in verticem ipsius iniquitas ejus descendet.

¹⁸Confitebor Domino secundum justitiam ejus,

et psallam nomini Domini altissimi.

¹In finem, pro torcularibus. Psalmus David.

²Domine, Dominus noster,

quam admirabile est nomen tuum in universa terra!

quoniam elevata est magnificentia tua super cælos.

³Ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem propter inimicos tuos,

ut destruas inimicum et ultorem.

⁴Quoniam videbo cælos tuos, opera digitorum tuorum,

lunam et stellas quæ tu fundasti.

⁵Quid est homo, quod memor es ejus?

aut filius hominis, quoniam visitas eum?

⁶Minuisti eum paulominus ab angelis;

gloria et honore coronasti eum;

⁷et constituisti eum super opera manuum tuarum.

⁸Omnia subjecisti sub pedibus ejus,

oves et boves universas,

insuper et pecora campi,

⁹volucres cæli, et pisces maris

qui perambulant semitas maris.

¹⁰Domine, Dominus noster,

quam admirabile est nomen tuum in universa terra!

¹In finem, pro occultis filii. Psalmus David.

²Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo;

narrabo omnia mirabilia tua.

³Lætabor et exsultabo in te;

psallam nomini tuo, Altissime.

⁴In convertendo inimicum meum retrorsum;

infirmabuntur, et peribunt a facie tua.

⁵Quoniam fecisti judicium meum et causam meam;

sedisti super thronum, qui judicas justitiam.

⁶Increpasti gentes, et periit impius:

nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi.

⁷Inimici defecerunt frameæ in finem,

et civitates eorum destruxisti.

Periit memoria eorum cum sonitu;

⁸et Dominus in æternum permanet.

Paravit in judicio thronum suum,

⁹et ipse judicabit orbem terræ in æquitate:

judicabit populos in justitia.

¹⁰Et factus est Dominus refugium pauperi;

adjutor in opportunitatibus, in tribulatione.

¹¹Et sperent in te qui noverunt nomen tuum,

quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine.

¹²Psallite Domino qui habitat in Sion;

annuntiate inter gentes studia ejus:

¹³quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est;

non est oblitus clamorem pauperum.

¹⁴Miserere mei, Domine:

vide humilitatem meam de inimicis meis,

¹⁵qui exaltas me de portis mortis,

ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion:

¹⁶exultabo in salutari tuo.

Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt;

in laqueo isto quem absconderunt

comprehensus est pes eorum.

¹⁷Cognoscetur Dominus judicia faciens;

in operibus manuum suarum comprehensus est peccator.

¹⁸Convertantur peccatores in infernum,

omnes gentes quæ obliviscuntur Deum.

¹⁹Quoniam non in finem oblivio erit pauperis;

patientia pauperum non peribit in finem.

²⁰Exsurge, Domine; non confortetur homo:

judicentur gentes in conspectu tuo.

²¹Constitue, Domine, legislatorem super eos,

ut sciant gentes quoniam homines sunt.

²²Ut quid, Domine, recessisti longe;

despicis in opportunitatibus, in tribulatione?

²³Dum superbit impius, incenditur pauper:

comprehenduntur in consiliis quibus cogitant.

²⁴Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ,

et iniquus benedicitur.

²⁵Exacerbavit Dominum peccator:

secundum multitudinem iræ suæ, non quæret.

²⁶Non est Deus in conspectu ejus;

inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore.

Auferuntur judicia tua a facie ejus;

omnium inimicorum suorum dominabitur.

²⁷Dixit enim in corde suo: Non movebor

a generatione in generationem, sine malo.

²⁸Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo;

sub lingua ejus labor et dolor.

²⁹Sedet in insidiis cum divitibus in occultis,

ut interficiat innocentem.

³⁰Oculi ejus in pauperem respiciunt;

insidiatur in abscondito,…