Matthew 13:1–35

¹In illo die exiens Jesus de domo, sedebat secus mare. ²Et congregatæ sunt ad eum turbæ multæ, ita ut naviculam ascendens sederet: et omnis turba stabat in littore, ³et locutus est eis multa in parabolis, dicens: Ecce exiit qui seminat, seminare. ⁴Et dum seminat, quædam ceciderunt secus viam, et venerunt volucres cæli, et comederunt ea. ⁵Alia autem ceciderunt in petrosa, ubi non habebant terram multam: et continuo exorta sunt, quia non habebant altitudinem terræ: ⁶sole autem orto æstuaverunt; et quia non habebant radicem, aruerunt. ⁷Alia autem ceciderunt in spinas: et creverunt spinæ, et suffocaverunt ea. ⁸Alia autem ceciderunt in terram bonam: et dabant fructum, aliud centesimum, aliud sexagesimum, aliud trigesimum. ⁹Qui habet aures audiendi, audiat.

¹⁰Et accedentes discipuli dixerunt ei: Quare in parabolis loqueris eis? ¹¹Qui respondens, ait illis: Quia vobis datum est nosse mysteria regni cælorum: illis autem non est datum. ¹²Qui enim habet, dabitur ei, et abundabit: qui autem non habet, et quod habet auferetur ab eo. ¹³Ideo in parabolis loquor eis: quia videntes non vident, et audientes non audiunt, neque intelligunt. ¹⁴Et adimpletur in eis prophetia Isaiæ, dicentis:

Auditu audietis, et non intelligetis:

et videntes videbitis, et non videbitis.

¹⁵Incrassatum est enim cor populi hujus,

et auribus graviter audierunt,

et oculos suos clauserunt:

nequando videant oculis, et auribus audiant,

et corde intelligant, et convertantur,

et sanem eos.

¹⁶Vestri autem beati oculi quia vident, et aures vestræ quia audiunt. ¹⁷Amen quippe dico vobis, quia multi prophetæ et justi cupierunt videre quæ videtis, et non viderunt: et audire quæ auditis, et non audierunt.

¹⁸Vos ergo audite parabolam seminantis. ¹⁹Omnis qui audit verbum regni, et non intelligit, venit malus, et rapit quod seminatum est in corde ejus: hic est qui secus viam seminatus est. ²⁰Qui autem super petrosa seminatus est, hic est qui verbum audit, et continuo cum gaudio accipit illud: ²¹non habet autem in se radicem, sed est temporalis: facta autem tribulatione et persecutione propter verbum, continuo scandalizatur. ²²Qui autem seminatus est in spinis, hic est qui verbum audit, et sollicitudo sæculi istius, et fallacia divitiarum suffocat verbum, et sine fructu efficitur. ²³Qui vero in terram bonam seminatus est, hic est qui audit verbum, et intelligit, et fructum affert, et facit aliud quidem centesimum, aliud autem sexagesimum, aliud vero trigesimum.

²⁴Aliam parabolam proposuit illis, dicens: Simile factum est regnum cælorum homini, qui seminavit bonum semen in agro suo: ²⁵cum autem dormirent homines, venit inimicus ejus, et superseminavit zizania in medio tritici, et abiit. ²⁶Cum autem crevisset herba, et fructum fecisset, tunc apparuerunt et zizania. ²⁷Accedentes autem servi patrisfamilias, dixerunt ei: Domine, nonne bonum semen seminasti in agro tuo? unde ergo habet zizania? ²⁸Et ait illis: Inimicus homo hoc fecit. Servi autem dixerunt ei: Vis, imus, et colligimus ea? ²⁹Et ait: Non: ne forte colligentes zizania, eradicetis simul cum eis et triticum. ³⁰Sinite utraque crescere usque ad messem, et in tempore messis dicam messoribus: Colligite primum zizania, et alligate ea in fasciculos ad comburendum: triticum autem congregate in horreum meum.

³¹Aliam parabolam proposuit eis dicens: Simile est regnum cælorum grano sinapis, quod accipiens homo seminavit in agro suo: ³²quod minimum quidem est omnibus seminibus: cum autem creverit, majus est omnibus oleribus, et fit arbor, ita ut volucres cæli veniant, et habitent in ramis ejus. ³³Aliam parabolam locutus est eis: Simile est regnum cælorum fermento, quod acceptum mulier abscondit in farinæ satis tribus, donec fermentatum est totum. ³⁴Hæc omnia locutus est Jesus in parabolis ad turbas: et sine parabolis non loquebatur eis: ³⁵ut impleretur quod dictum erat per prophetam dicentem: Aperiam in parabolis os meum; eructabo abscondita a constitutione mundi.