Matthew 9–10

9¹Et ascendens in naviculam, transfretavit, et venit in civitatem suam. ²Et ecce offerebant ei paralyticum jacentem in lecto. Et videns Jesus fidem illorum, dixit paralytico: Confide fili, remittuntur tibi peccata tua. ³Et ecce quidam de scribis dixerunt intra se: Hic blasphemat. ⁴Et cum vidisset Jesus cogitationes eorum, dixit: Ut quid cogitatis mala in cordibus vestris? ⁵Quid est facilius dicere: Dimittuntur tibi peccata tua: an dicere: Surge, et ambula? ⁶Ut autem sciatis, quia Filius hominis habet potestatem in terra dimittendi peccata, tunc ait paralytico: Surge, tolle lectum tuum, et vade in domum tuam. ⁷Et surrexit, et abiit in domum suam. ⁸Videntes autem turbæ timuerunt, et glorificaverunt Deum, qui dedit potestatem talem hominibus.

⁹Et, cum transiret inde Jesus, vidit hominem sedentem in telonio, Matthæum nomine. Et ait illi: Sequere me. Et surgens, secutus est eum. ¹⁰Et factum est, discumbente eo in domo, ecce multi publicani et peccatores venientes, discumbebant cum Jesu, et discipulis ejus. ¹¹Et videntes pharisæi, dicebant discipulis ejus: Quare cum publicanis et peccatoribus manducat magister vester? ¹²At Jesus audiens, ait: Non est opus valentibus medicus, sed male habentibus. ¹³Euntes autem discite quid est: Misericordiam volo, et non sacrificium. Non enim veni vocare justos, sed peccatores. ¹⁴Tunc accesserunt ad eum discipuli Joannis, dicentes: Quare nos, et pharisæi, jejunamus frequenter: discipuli autem tui non jejunant? ¹⁵Et ait illis Jesus: Numquid possunt filii sponsi lugere, quamdiu cum illis est sponsus? Venient autem dies cum auferetur ab eis sponsus: et tunc jejunabunt. ¹⁶Nemo autem immittit commissuram panni rudis in vestimentum vetus: tollit enim plenitudinem ejus a vestimento, et pejor scissura fit. ¹⁷Neque mittunt vinum novum in utres veteres: alioquin rumpuntur utres, et vinum effunditur, et utres pereunt. Sed vinum novum in utres novos mittunt: et ambo conservantur.

¹⁸Hæc illo loquente ad eos, ecce princeps unus accessit, et adorabat eum, dicens: Domine, filia mea modo defuncta est: sed veni, impone manum tuam super eam, et vivet. ¹⁹Et surgens Jesus, sequebatur eum, et discipuli ejus. ²⁰Et ecce mulier, quæ sanguinis fluxum patiebatur duodecim annis, accessit retro, et tetigit fimbriam vestimenti ejus. ²¹Dicebat enim intra se: Si tetigero tantum vestimentum ejus, salva ero. ²²At Jesus conversus, et videns eam, dixit: Confide, filia, fides tua te salvam fecit. Et salva facta est mulier ex illa hora.

²³Et cum venisset Jesus in domum principis, et vidisset tibicines et turbam tumultuantem, dicebat: ²⁴Recedite: non est enim mortua puella, sed dormit. Et deridebant eum. ²⁵Et cum ejecta esset turba, intravit: et tenuit manum ejus, et surrexit puella. ²⁶Et exiit fama hæc in universam terram illam.

²⁷Et transeunte inde Jesu, secuti sunt eum duo cæci, clamantes, et dicentes: Miserere nostri, fili David. ²⁸Cum autem venisset domum, accesserunt ad eum cæci. Et dicit eis Jesus: Creditis quia hoc possum facere vobis? Dicunt ei: Utique, Domine. ²⁹Tunc tetigit oculos eorum, dicens: Secundum fidem vestram, fiat vobis. ³⁰Et aperti sunt oculi eorum: et comminatus est illis Jesus, dicens: Videte ne quis sciat. ³¹Illi autem exeuntes, diffamaverunt eum in tota terra illa.

³²Egressis autem illis, ecce obtulerunt ei hominem mutum, dæmonium habentem. ³³Et ejecto dæmonio, locutus est mutus, et miratæ sunt turbæ, dicentes: Numquam apparuit sic in Israël. ³⁴Pharisæi autem dicebant: In principe dæmoniorum ejicit dæmones.

³⁵Et circuibat Jesus omnes civitates, et castella, docens in synagogis eorum, et prædicans Evangelium regni, et curans omnem languorem, et omnem infirmitatem. ³⁶Videns autem turbas, misertus est eis: quia erant vexati, et jacentes sicut oves non habentes pastorem. ³⁷Tunc dicit discipulis suis: Messis quidem multa, operarii autem pauci. ³⁸Rogate ergo Dominum messis, ut mittat operarios in messem suam.

10¹Et convocatis duodecim discipulis suis, dedit illis potestatem spirituum immundorum, ut ejicerent eos, et curarent omnem languorem, et omnem infirmitatem. ²Duodecim autem Apostolorum nomina sunt hæc. Primus, Simon, qui dicitur Petrus: et Andreas frater ejus, ³Jacobus Zebedæi, et Joannes frater ejus, Philippus, et Bartholomæus, Thomas, et Matthæus publicanus, Jacobus Alphæi, et Thaddæus, ⁴Simon Chananæus, et Judas Iscariotes, qui et tradidit eum.

⁵Hos duodecim misit Jesus, præcipiens eis, dicens: In viam gentium ne abieritis, et in civitates Samaritanorum ne intraveritis: ⁶sed potius ite ad oves quæ perierunt domus Israël. ⁷Euntes autem prædicate, dicentes: Quia appropinquavit regnum cælorum. ⁸Infirmos curate, mortuos suscitate, leprosos mundate, dæmones ejicite: gratis accepistis, gratis date. ⁹Nolite possidere aurum, neque argentum, neque pecuniam in zonis vestris: ¹⁰non peram in via, neque duas tunicas, neque calceamenta, neque virgam: dignus enim est operarius cibo suo. ¹¹In quamcumque autem civitatem aut castellum intraveritis, interrogate, quis in ea dignus sit: et ibi manete donec exeatis. ¹²Intrantes autem in domum, salutate eam, dicentes: Pax huic domui. ¹³Et siquidem fuerit domus illa digna, veniet pax vestra super eam: si autem non fuerit digna, pax vestra revertetur ad vos. ¹⁴Et quicumque non receperit vos, neque audierit sermones vestros: exeuntes foras de domo, vel civitate, excutite pulverem de pedibus vestris. ¹⁵Amen dico vobis: Tolerabilius erit terræ Sodomorum et Gomorrhæorum in die judicii, quam illi civitati.

¹⁶Ecce ego mitto vos sicut oves in medio luporum. Estote ergo prudentes sicut serpentes, et simplices sicut columbæ. ¹⁷Cavete autem ab hominibus. Tradent enim vos in conciliis, et in synagogis suis flagellabunt vos: ¹⁸et ad præsides, et ad reges ducemini propter me in testimonium illis, et gentibus. ¹⁹Cum autem tradent vos, nolite cogitare quomodo, aut quid loquamini: dabitur enim vobis in illa hora, quid loquamini: ²⁰non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri, qui loquitur in vobis. ²¹Tradet autem frater fratrem in mortem, et pater filium: et insurgent filii in parentes, et morte eos afficient: ²²et eritis odio omnibus propter nomen meum: qui autem perseveraverit usque in finem, hic salvus erit.

²³Cum autem persequentur vos in civitate ista, fugite in aliam. Amen dico vobis, non consummabitis civitates Israël, donec veniat Filius hominis. ²⁴Non est discipulus super magistrum, nec servus super dominum suum: ²⁵sufficit discipulo ut sit sicut magister ejus, et servo, sicut dominus ejus. Si patremfamilias Beelzebub vocaverunt, quanto magis domesticos ejus? ²⁶Ne ergo timueritis eos. Nihil enim est opertum, quod non revelabitur: et occultum, quod non scietur. ²⁷Quod dico vobis in tenebris, dicite in lumine: et quod in aure auditis, prædicate super tecta. ²⁸Et nolite timere eos qui occidunt corpus, animam autem non possunt occidere: sed potius timete eum, qui potest et animam et corpus perdere in gehennam. ²⁹Nonne duo passeres asse veneunt? et unus ex illis non cadet super terram sine Patre vestro. ³⁰Vestri autem capilli capitis omnes numerati sunt. ³¹Nolite ergo timere: multis passeribus meliores estis vos. ³²Omnis ergo qui confitebitur me coram hominibus, confitebor et ego eum coram Patre meo, qui in cælis est. ³³Qui autem negaverit me coram hominibus, negabo et ego eum coram Patre meo, qui in cælis est. ³⁴Nolite arbitrari quia pacem venerim mittere in terram: non veni pacem mittere, sed gladium: ³⁵veni enim separare hominem adversus patrem suum, et filiam adversus matrem suam, et nurum adversus socrum suam: ³⁶et inimici hominis, domestici ejus. ³⁷Qui amat patrem aut matrem plus quam me, non est me dignus: et qui amat filium aut filiam super me, non est me dignus. ³⁸Et qui non accipit crucem suam, et sequitur me, non est me dignus. ³⁹Qui invenit animam suam, perdet illam: et qui perdiderit animam suam propter me, inveniet eam. ⁴⁰Qui recipit vos, me recipit: et qui me recipit, recipit eum qui me misit. ⁴¹Qui recipit prophetam in nomine prophetæ, mercedem prophetæ accipiet: et qui recipit justum in nomine justi, mercedem justi accipiet. ⁴²Et quicumque potum dederit uni ex minimis istis calicem aquæ frigidæ tantum in nomine discipuli: amen dico vobis, non perdet mercedem suam.