Matthew 20–22

20¹Simile est regnum cælorum homini patrifamilias, qui exiit primo mane conducere operarios in vineam suam. ²Conventione autem facta cum operariis ex denario diurno, misit eos in vineam suam. ³Et egressus circa horam tertiam, vidit alios stantes in foro otiosos, ⁴et dixit illis: Ite et vos in vineam meam, et quod justum fuerit dabo vobis. ⁵Illi autem abierunt. Iterum autem exiit circa sextam et nonam horam: et fecit similiter. ⁶Circa undecimam vero exiit, et invenit alios stantes, et dicit illis: Quid hic statis tota die otiosi? ⁷Dicunt ei: Quia nemo nos conduxit. Dicit illis: Ite et vos in vineam meam. ⁸Cum sero autem factum esset, dicit dominus vineæ procuratori suo: Voca operarios, et redde illis mercedem incipiens a novissimis usque ad primos. ⁹Cum venissent ergo qui circa undecimam horam venerant, acceperunt singulos denarios. ¹⁰Venientes autem et primi, arbitrati sunt quod plus essent accepturi: acceperunt autem et ipsi singulos denarios. ¹¹Et accipientes murmurabant adversus patremfamilias, ¹²dicentes: Hi novissimi una hora fecerunt, et pares illos nobis fecisti, qui portavimus pondus diei, et æstus. ¹³At ille respondens uni eorum, dixit: Amice, non facio tibi injuriam: nonne ex denario convenisti mecum? ¹⁴Tolle quod tuum est, et vade: volo autem et huic novissimo dare sicut et tibi. ¹⁵Aut non licet mihi quod volo, facere? an oculus tuus nequam est, quia ego bonus sum? ¹⁶Sic erunt novissimi primi, et primi novissimi. Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.

¹⁷Et ascendens Jesus Jerosolymam, assumpsit duodecim discipulos secreto, et ait illis: ¹⁸Ecce ascendimus Jerosolymam, et Filius hominis tradetur principibus sacerdotum, et scribis, et condemnabunt eum morte, ¹⁹et tradent eum gentibus ad illudendum, et flagellandum, et crucifigendum, et tertia die resurget.

²⁰Tunc accessit ad eum mater filiorum Zebedæi cum filiis suis, adorans et petens aliquid ab eo. ²¹Qui dixit ei: Quid vis? Ait illi: Dic ut sedeant hi duo filii mei, unus ad dexteram tuam, et unus ad sinistram in regno tuo. ²²Respondens autem Jesus, dixit: Nescitis quid petatis. Potestis bibere calicem, quem ego bibiturus sum? Dicunt ei: Possumus. ²³Ait illis: Calicem quidem meum bibetis: sedere autem ad dexteram meam vel sinistram non est meum dare vobis, sed quibus paratum est a Patre meo. ²⁴Et audientes decem, indignati sunt de duobus fratribus. ²⁵Jesus autem vocavit eos ad se, et ait: Scitis quia principes gentium dominantur eorum: et qui majores sunt, potestatem exercent in eos. ²⁶Non ita erit inter vos: sed quicumque voluerit inter vos major fieri, sit vester minister: ²⁷et qui voluerit inter vos primus esse, erit vester servus. ²⁸Sicut Filius hominis non venit ministrari, sed ministrare, et dare animam suam redemptionem pro multis.

²⁹Et egredientibus illis ab Jericho, secuta est eum turba multa, ³⁰et ecce duo cæci sedentes secus viam audierunt quia Jesus transiret: et clamaverunt, dicentes: Domine, miserere nostri, fili David. ³¹Turba autem increpabat eos ut tacerent. At illi magis clamabant, dicentes: Domine, miserere nostri, fili David. ³²Et stetit Jesus, et vocavit eos, et ait: Quid vultis ut faciam vobis? ³³Dicunt illi: Domine, ut aperiantur oculi nostri. ³⁴Misertus autem eorum Jesus, tetigit oculos eorum. Et confestim viderunt, et secuti sunt eum.

21¹Et cum appropinquassent Jerosolymis, et venissent Bethphage ad montem Oliveti: tunc Jesus misit duos discipulos, ²dicens eis: Ite in castellum, quod contra vos est, et statim invenietis asinam alligatam, et pullum cum ea: solvite, et adducite mihi: ³et si quis vobis aliquid dixerit, dicite quia Dominus his opus habet: et confestim dimittet eos. ⁴Hoc autem totum factum est, ut adimpleretur quod dictum est per prophetam dicentem:

⁵Dicite filiæ Sion:

Ecce rex tuus venit tibi

mansuetus, sedens super asinam,

et pullum filium subjugalis.

⁶Euntes autem discipuli fecerunt sicut præcepit illis Jesus. ⁷Et adduxerunt asinam, et pullum: et imposuerunt super eos vestimenta sua, et eum desuper sedere fecerunt. ⁸Plurima autem turba straverunt vestimenta sua in via: alii autem cædebant ramos de arboribus, et sternebant in via: ⁹turbæ autem, quæ præcedebant, et quæ sequebantur, clamabant, dicentes: Hosanna filio David: benedictus, qui venit in nomine Domini: hosanna in altissimis. ¹⁰Et cum intrasset Jerosolymam, commota est universa civitas, dicens: Quis est hic? ¹¹Populi autem dicebant: Hic est Jesus propheta a Nazareth Galilææ. ¹²Et intravit Jesus in templum Dei, et ejiciebat omnes vendentes et ementes in templo, et mensas numulariorum, et cathedras vendentium columbas evertit: ¹³et dicit eis: Scriptum est: Domus mea domus orationis vocabitur: vos autem fecistis illam speluncam latronum. ¹⁴Et accesserunt ad eum cæci, et claudi in templo: et sanavit eos. ¹⁵Videntes autem principes sacerdotum et scribæ mirabilia quæ fecit, et pueros clamantes in templo, et dicentes: Hosanna filio David: indignati sunt, ¹⁶et dixerunt ei: Audis quid isti dicunt? Jesus autem dixit eis: Utique. Numquam legistis: Quia ex ore infantium et lactentium perfecisti laudem? ¹⁷Et relictis illis, abiit foras extra civitatem in Bethaniam: ibique mansit.

¹⁸Mane autem revertens in civitatem, esuriit. ¹⁹Et videns fici arborem unam secus viam, venit ad eam: et nihil invenit in ea nisi folia tantum, et ait illi: Numquam ex te fructus nascatur in sempiternum. Et arefacta est continuo ficulnea. ²⁰Et videntes discipuli, mirati sunt, dicentes: Quomodo continuo aruit? ²¹Respondens autem Jesus, ait eis: Amen dico vobis, si habueritis fidem, et non hæsitaveritis, non solum de ficulnea facietis, sed et si monti huic dixeritis: Tolle, et jacta te in mare, fiet. ²²Et omnia quæcumque petieritis in oratione credentes, accipietis.

²³Et cum venisset in templum, accesserunt ad eum docentem principes sacerdotum, et seniores populi, dicentes: In qua potestate hæc facis? et quis tibi dedit hanc potestatem? ²⁴Respondens Jesus dixit eis: Interrogabo vos et ego unum sermonem: quem si dixeritis mihi, et ego vobis dicam in qua potestate hæc facio. ²⁵Baptismus Joannis unde erat? e cælo, an ex hominibus? At illi cogitabant inter se, dicentes: ²⁶Si dixerimus, e cælo, dicet nobis: Quare ergo non credidistis illi? Si autem dixerimus, ex hominibus, timemus turbam: omnes enim habebant Joannem sicut prophetam. ²⁷Et respondentes Jesu, dixerunt: Nescimus. Ait illis et ipse: Nec ego dico vobis in qua potestate hæc facio.

²⁸Quid autem vobis videtur? Homo quidam habebat duos filios, et accedens ad primum, dixit: Fili, vade hodie, operare in vinea mea. ²⁹Ille autem respondens, ait: Nolo. Postea autem, pœnitentia motus, abiit. ³⁰Accedens autem ad alterum, dixit similiter. At ille respondens, ait: Eo, domine, et non ivit: ³¹quis ex duobus fecit voluntatem patris? Dicunt ei: Primus. Dicit illis Jesus: Amen dico vobis, quia publicani et meretrices præcedent vos in regnum Dei. ³²Venit enim ad vos Joannes in via justitiæ, et non credidistis ei: publicani autem et meretrices crediderunt ei: vos autem videntes nec pœnitentiam habuistis postea, ut crederetis ei.

³³Aliam parabolam audite: Homo erat paterfamilias, qui plantavit vineam, et sepem circumdedit ei, et fodit in ea torcular, et ædificavit turrim, et locavit eam agricolis, et peregre profectus est. ³⁴Cum autem tempus fructuum appropinquasset, misit servos suos ad agricolas, ut acciperent fructus ejus. ³⁵Et agricolæ, apprehensis servis ejus, alium ceciderunt, alium occiderunt, alium vero lapidaverunt. ³⁶Iterum misit alios servos plures prioribus, et fecerunt illis similiter. ³⁷Novissime autem misit ad eos filium suum, dicens: Verebuntur filium meum. ³⁸Agricolæ autem videntes filium dixerunt intra se: Hic est hæres, venite, occidamus eum, et habebimus hæreditatem ejus. ³⁹Et apprehensum eum ejecerunt extra vineam, et occiderunt. ⁴⁰Cum ergo venerit dominus vineæ, quid faciet agricolis illis? ⁴¹Aiunt illi: Malos male perdet: et vineam suam locabit aliis agricolis, qui reddant ei fructum temporibus suis. ⁴²Dicit illis Jesus: Numquam legistis in Scripturis:

Lapidem quem reprobaverunt ædificantes,

hic factus est in caput anguli:

a Domino factum est istud,

et est mirabile in oculis nostris?

⁴³Ideo dico vobis, quia auferetur a vobis regnum Dei, et dabitur genti facienti fructus ejus. ⁴⁴Et qui ceciderit super lapidem istum, confringetur: super quem vero ceciderit, conteret eum. ⁴⁵Et cum audissent principes sacerdotum et pharisæi parabolas ejus, cognoverunt quod de ipsis diceret. ⁴⁶Et quærentes eum tenere, timuerunt turbas: quoniam sicut prophetam eum habebant.

22¹Et respondens Jesus, dixit iterum in parabolis eis, dicens: ²Simile factum est regnum cælorum homini regi, qui fecit nuptias filio suo. ³Et misit servos suos vocare invitatos ad nuptias, et nolebant venire. ⁴Iterum misit alios servos, dicens: Dicite invitatis: Ecce prandium meum paravi, tauri mei et altilia occisa sunt, et omnia parata: venite ad nuptias. ⁵Illi autem neglexerunt: et abierunt, alius in villam suam, alius vero ad negotiationem suam: ⁶reliqui vero tenuerunt servos ejus, et contumeliis affectos occiderunt. ⁷Rex autem cum audisset, iratus est: et missis exercitibus suis, perdidit homicidas illos, et civitatem illorum succendit. ⁸Tunc ait servis suis: Nuptiæ quidem paratæ sunt, sed qui invitati erant, non fuerunt digni: ⁹ite ergo ad exitus viarum, et quoscumque inveneritis, vocate ad nuptias. ¹⁰Et egressi servi ejus in vias, congregaverunt omnes quos invenerunt, malos et bonos: et impletæ sunt nuptiæ discumbentium. ¹¹Intravit autem rex ut viderent discumbentes, et vidit ibi hominem non vestitum veste nuptiali. ¹²Et ait illi: Amice, quomodo huc intrasti non habens vestem nuptialem? At ille obmutuit. ¹³Tunc dixit rex ministris: Ligatis manibus et pedibus ejus, mittite eum in tenebras exteriores: ibi erit fletus et stridor dentium. ¹⁴Multi enim sunt vocati, pauci vero electi.

¹⁵Tunc abeuntes pharisæi, consilium inierunt ut caperent eum in sermone. ¹⁶Et mittunt ei discipulos…