Matthew 15–16

15¹Tunc accesserunt ad eum ab Jerosolymis scribæ et pharisæi, dicentes: ²Quare discipuli tui transgrediuntur traditionem seniorum? non enim lavant manus suas cum panem manducant. ³Ipse autem respondens ait illis: Quare et vos transgredimini mandatum Dei propter traditionem vestram? Nam Deus dixit: ⁴Honora patrem, et matrem: et, Qui maledixerit patri, vel matri, morte moriatur. ⁵Vos autem dicitis: Quicumque dixerit patri, vel matri: Munus, quodcumque est ex me, tibi proderit: ⁶et non honorificabit patrem suum, aut matrem suam: et irritum fecistis mandatum Dei propter traditionem vestram. ⁷Hypocritæ, bene prophetavit de vobis Isaias, dicens:

⁸Populus hic labiis me honorat:

cor autem eorum longe est a me.

⁹Sine causa autem colunt me,

docentes doctrinas et mandata hominum.

¹⁰Et convocatis ad se turbis, dixit eis: Audite, et intelligite. ¹¹Non quod intrat in os, coinquinat hominem: sed quod procedit ex ore, hoc coinquinat hominem. ¹²Tunc accedentes discipuli ejus, dixerunt ei: Scis quia pharisæi audito verbo hoc, scandalizati sunt? ¹³At ille respondens ait: Omnis plantatio, quam non plantavit Pater meus cælestis, eradicabitur. ¹⁴Sinite illos: cæci sunt, et duces cæcorum; cæcus autem si cæco ducatum præstet, ambo in foveam cadunt. ¹⁵Respondens autem Petrus dixit ei: Edissere nobis parabolam istam. ¹⁶At ille dixit: Adhuc et vos sine intellectu estis? ¹⁷Non intelligitis quia omne quod in os intrat, in ventrem vadit, et in secessum emittitur? ¹⁸Quæ autem procedunt de ore, de corde exeunt, et ea coinquinant hominem: ¹⁹de corde enim exeunt cogitationes malæ, homicidia, adulteria, fornicationes, furta, falsa testimonia, blasphemiæ: ²⁰hæc sunt, quæ coinquinant hominem. Non lotis autem manibus manducare, non coinquinat hominem.

²¹Et egressus inde Jesus secessit in partes Tyri et Sidonis. ²²Et ecce mulier chananæa a finibus illis egressa clamavit, dicens ei: Miserere mei, Domine fili David: filia mea male a dæmonio vexatur. ²³Qui non respondit ei verbum. Et accedentes discipuli ejus rogabant eum dicentes: Dimitte eam: quia clamat post nos. ²⁴Ipse autem respondens ait: Non sum missus nisi ad oves, quæ perierunt domus Israël. ²⁵At illa venit, et adoravit eum, dicens: Domine, adjuva me. ²⁶Qui respondens ait: Non est bonum sumere panem filiorum, et mittere canibus. ²⁷At illa dixit: Etiam Domine: nam et catelli edunt de micis quæ cadunt de mensa dominorum suorum. ²⁸Tunc respondens Jesus, ait illi: O mulier, magna est fides tua: fiat tibi sicut vis. Et sanata est filia ejus ex illa hora.

²⁹Et cum transisset inde Jesus, venit secus mare Galilææ: et ascendens in montem, sedebat ibi. ³⁰Et accesserunt ad eum turbæ multæ, habentes secum mutos, cæcos, claudos, debiles, et alios multos: et projecerunt eos ad pedes ejus, et curavit eos, ³¹ita ut turbæ mirarentur, videntes mutos loquentes, claudos ambulantes, cæcos videntes: et magnificabant Deum Israël. ³²Jesus autem, convocatis discipulis suis, dixit: Misereor turbæ, quia triduo jam perseverant mecum, et non habent quod manducent: et dimittere eos jejunos nolo, ne deficiant in via. ³³Et dicunt ei discipuli: Unde ergo nobis in deserto panes tantos, ut saturemus turbam tantam? ³⁴Et ait illis Jesus: Quot habetis panes? At illi dixerunt: Septem, et paucos pisciculos. ³⁵Et præcepit turbæ ut discumberent super terram. ³⁶Et accipiens septem panes, et pisces, et gratias agens, fregit, et dedit discipulis suis, et discipuli dederunt populo. ³⁷Et comederunt omnes, et saturati sunt. Et quod superfuit de fragmentis, tulerunt septem sportas plenas. ³⁸Erant autem qui manducaverunt quatuor millia hominum, extra parvulos et mulieres. ³⁹Et, dimissa turba, ascendit in naviculam: et venit in fines Magedan.

16¹Et accesserunt ad eum pharisæi et sadducæi tentantes: et rogaverunt eum ut signum de cælo ostenderet eis. ²At ille respondens, ait illis: Facto vespere dicitis: Serenum erit, rubicundum est enim cælum. ³Et mane: Hodie tempestas, rutilat enim triste cælum. ⁴Faciem ergo cæli dijudicare nostis: signa autem temporum non potestis scire? Generatio mala et adultera signum quærit: et signum non dabitur ei, nisi signum Jonæ prophetæ. Et relictis illis, abiit.

⁵Et cum venissent discipuli ejus trans fretum, obliti sunt panes accipere. ⁶Qui dixit illis: Intuemini, et cavete a fermento pharisæorum et sadducæorum. ⁷At illi cogitabant intra se dicentes: Quia panes non accepimus. ⁸Sciens autem Jesus, dixit: Quid cogitatis intra vos modicæ fidei, quia panes non habetis? ⁹Nondum intelligitis, neque recordamini quinque panum in quinque millia hominum, et quot cophinos sumpsistis? ¹⁰neque septem panum in quatuor millia hominum, et quot sportas sumpsistis? ¹¹Quare non intelligitis, quia non de pane dixi vobis: Cavete a fermento pharisæorum et sadducæorum? ¹²Tunc intellexerunt quia non dixerit cavendum a fermento panum, sed a doctrina pharisæorum et sadducæorum.

¹³Venit autem Jesus in partes Cæsareæ Philippi: et interrogabat discipulos suos, dicens: Quem dicunt homines esse Filium hominis? ¹⁴At illi dixerunt: Alii Joannem Baptistam, alii autem Eliam, alii vero Jeremiam, aut unum ex prophetis. ¹⁵Dicit illis Jesus: Vos autem, quem me esse dicitis? ¹⁶Respondens Simon Petrus dixit: Tu es Christus, Filius Dei vivi. ¹⁷Respondens autem Jesus, dixit ei: Beatus es Simon Bar Jona: quia caro et sanguis non revelavit tibi, sed Pater meus, qui in cælis est. ¹⁸Et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram ædificabo Ecclesiam meam, et portæ inferi non prævalebunt adversus eam. ¹⁹Et tibi dabo claves regni cælorum. Et quodcumque ligaveris super terram, erit ligatum et in cælis: et quodcumque solveris super terram, erit solutum et in cælis. ²⁰Tunc præcepit discipulis suis ut nemini dicerent quia ipse esset Jesus Christus.

²¹Exinde cœpit Jesus ostendere discipulis suis, quia oporteret eum ire Jerosolymam, et multa pati a senioribus, et scribis, et principibus sacerdotum, et occidi, et tertia die resurgere. ²²Et assumens eum Petrus, cœpit increpare illum dicens: Absit a te, Domine: non erit tibi hoc. ²³Qui conversus, dixit Petro: Vade post me Satana, scandalum es mihi: quia non sapis ea quæ Dei sunt, sed ea quæ hominum. ²⁴Tunc Jesus dixit discipulis suis: Si quis vult post me venire, abneget semetipsum, et tollat crucem suam, et sequatur me. ²⁵Qui enim voluerit animam suam salvam facere, perdet eam: qui autem perdiderit animam suam propter me, inveniet eam. ²⁶Quid enim prodest homini, si mundum universum lucretur, animæ vero suæ detrimentum patiatur? aut quam dabit homo commutationem pro anima sua? ²⁷Filius enim hominis venturus est in gloria Patris sui cum angelis suis: et tunc reddet unicuique secundum opera ejus. ²⁸Amen dico vobis, sunt quidam de hic stantibus, qui non gustabunt mortem, donec videant Filium hominis venientem in regno suo.