Luke 1:39–80

³⁹Exsurgens autem Maria in diebus illis, abiit in montana cum festinatione, in civitatem Juda: ⁴⁰et intravit in domum Zachariæ, et salutavit Elisabeth. ⁴¹Et factum est, ut audivit salutationem Mariæ Elisabeth, exsultavit infans in utero ejus: et repleta est Spiritu Sancto Elisabeth: ⁴²et exclamavit voce magna, et dixit: Benedicta tu inter mulieres, et benedictus fructus ventris tui. ⁴³Et unde hoc mihi, ut veniat mater Domini mei ad me? ⁴⁴Ecce enim ut facta est vox salutationis tuæ in auribus meis, exsultavit in gaudio infans in utero meo. ⁴⁵Et beata, quæ credidisti, quoniam perficientur ea, quæ dicta sunt tibi a Domino. ⁴⁶Et ait Maria:

Magnificat anima mea Dominum:

⁴⁷et exsultavit spiritus meus in Deo salutari meo.

⁴⁸Quia respexit humilitatem ancillæ suæ:

ecce enim ex hoc beatam me dicent omnes generationes,

⁴⁹quia fecit mihi magna qui potens est:

et sanctum nomen ejus,

⁵⁰et misericordia ejus a progenie in progenies

timentibus eum.

⁵¹Fecit potentiam in brachio suo:

dispersit superbos mente cordis sui.

⁵²Deposuit potentes de sede,

et exaltavit humiles.

⁵³Esurientes implevit bonis:

et divites dimisit inanes.

⁵⁴Suscepit Israël puerum suum,

recordatus misericordiæ suæ:

⁵⁵sicut locutus est ad patres nostros,

Abraham et semini ejus in sæcula.

⁵⁶Mansit autem Maria cum illa quasi mensibus tribus: et reversa est in domum suam.

⁵⁷Elisabeth autem impletum est tempus pariendi, et peperit filium. ⁵⁸Et audierunt vicini et cognati ejus quia magnificavit Dominus misericordiam suam cum illa, et congratulabantur ei. ⁵⁹Et factum est in die octavo, venerunt circumcidere puerum, et vocabant eum nomine patris sui Zachariam. ⁶⁰Et respondens mater ejus, dixit: Nequaquam, sed vocabitur Joannes. ⁶¹Et dixerunt ad illam: Quia nemo est in cognatione tua, qui vocetur hoc nomine. ⁶²Innuebant autem patri ejus, quem vellet vocari eum. ⁶³Et postulans pugillarem scripsit, dicens: Joannes est nomen ejus. Et mirati sunt universi. ⁶⁴Apertum est autem illico os ejus, et lingua ejus, et loquebatur benedicens Deum. ⁶⁵Et factus est timor super omnes vicinos eorum: et super omnia montana Judææ divulgabantur omnia verba hæc: ⁶⁶et posuerunt omnes qui audierant in corde suo, dicentes: Quis, putas, puer iste erit? etenim manus Domini erat cum illo. ⁶⁷Et Zacharias pater ejus repletus est Spiritu Sancto: et prophetavit, dicens:

⁶⁸Benedictus Dominus Deus Israël,

quia visitavit, et fecit redemptionem plebis suæ:

⁶⁹et erexit cornu salutis nobis

in domo David pueri sui,

⁷⁰sicut locutus est per os sanctorum,

qui a sæculo sunt, prophetarum ejus:

⁷¹salutem ex inimicis nostris,

et de manu omnium qui oderunt nos:

⁷²ad faciendam misericordiam cum patribus nostris:

et memorari testamenti sui sancti:

⁷³jusjurandum, quod juravit ad Abraham patrem nostrum,

daturum se nobis

⁷⁴ut sine timore, de manu inimicorum nostrorum liberati,

serviamus illi

⁷⁵in sanctitate et justitia coram ipso,

omnibus diebus nostris.

⁷⁶Et tu puer, propheta Altissimi vocaberis:

præibis enim ante faciem Domini parare vias ejus,

⁷⁷ad dandam scientiam salutis plebi ejus

in remissionem peccatorum eorum

⁷⁸per viscera misericordiæ Dei nostri,

in quibus visitavit nos, oriens ex alto:

⁷⁹illuminare his qui in tenebris et in umbra mortis sedent:

ad dirigendos pedes nostros in viam pacis.

⁸⁰Puer autem crescebat, et confortabatur spiritu: et erat in desertis usque in diem ostensionis suæ ad Israël.