Luke 1:39–80

³⁹αναστασα δε μαριαμ εν ταις ημεραις ταυταις επορευθη εις την ορεινην μετα σπουδης εις πολιν ιουδα

⁴⁰και εισηλθεν εις τον οικον ζαχαριου και ησπασατο την ελισαβετ

⁴¹και εγενετο ως ηκουσεν η ελισαβετ τον ασπασμον της μαριας εσκιρτησεν το βρεφος εν τη κοιλια αυτης και επλησθη πνευματος αγιου η ελισαβετ

⁴²και ανεφωνησεν φωνη μεγαλη και ειπεν ευλογημενη συ εν γυναιξιν και ευλογημενος ο καρπος της κοιλιας σου

⁴³και ποθεν μοι τουτο ινα ελθη η μητηρ του κυριου μου προς με

⁴⁴ιδου γαρ ως εγενετο η φωνη του ασπασμου σου εις τα ωτα μου εσκιρτησεν εν αγαλλιασει το βρεφος εν τη κοιλια μου

⁴⁵και μακαρια η πιστευσασα οτι εσται τελειωσις τοις λελαλημενοις αυτη παρα κυριου

⁴⁶και ειπεν μαριαμ μεγαλυνει η ψυχη μου τον κυριον

⁴⁷και ηγαλλιασεν το πνευμα μου επι τω θεω τω σωτηρι μου

⁴⁸οτι επεβλεψεν επι την ταπεινωσιν της δουλης αυτου ιδου γαρ απο του νυν μακαριουσιν με πασαι αι γενεαι

⁴⁹οτι εποιησεν μοι μεγαλεια ο δυνατος και αγιον το ονομα αυτου

⁵⁰και το ελεος αυτου εις γενεας γενεων τοις φοβουμενοις αυτον

⁵¹εποιησεν κρατος εν βραχιονι αυτου διεσκορπισεν υπερηφανους διανοια καρδιας αυτων

⁵²καθειλεν δυναστας απο θρονων και υψωσεν ταπεινους

⁵³πεινωντας ενεπλησεν αγαθων και πλουτουντας εξαπεστειλεν κενους

⁵⁴αντελαβετο ισραηλ παιδος αυτου μνησθηναι ελεους

⁵⁵καθως ελαλησεν προς τους πατερας ημων τω αβρααμ και τω σπερματι αυτου εις τον αιωνα

⁵⁶εμεινεν δε μαριαμ συν αυτη ωσει μηνας τρεις και υπεστρεψεν εις τον οικον αυτης

⁵⁷τη δε ελισαβετ επλησθη ο χρονος του τεκειν αυτην και εγεννησεν υιον

⁵⁸και ηκουσαν οι περιοικοι και οι συγγενεις αυτης οτι εμεγαλυνεν κυριος το ελεος αυτου μετ αυτης και συνεχαιρον αυτη

⁵⁹και εγενετο εν τη ογδοη ημερα ηλθον περιτεμειν το παιδιον και εκαλουν αυτο επι τω ονοματι του πατρος αυτου ζαχαριαν

⁶⁰και αποκριθεισα η μητηρ αυτου ειπεν ουχι αλλα κληθησεται ιωαννης

⁶¹και ειπον προς αυτην οτι ουδεις εστιν εν τη συγγενεια σου ος καλειται τω ονοματι τουτω

⁶²ενενευον δε τω πατρι αυτου το τι αν θελοι καλεισθαι αυτον

⁶³και αιτησας πινακιδιον εγραψεν λεγων ιωαννης εστιν το ονομα αυτου και εθαυμασαν παντες

⁶⁴ανεωχθη δε το στομα αυτου παραχρημα και η γλωσσα αυτου και ελαλει ευλογων τον θεον

⁶⁵και εγενετο επι παντας φοβος τους περιοικουντας αυτους και εν ολη τη ορεινη της ιουδαιας διελαλειτο παντα τα ρηματα ταυτα

⁶⁶και εθεντο παντες οι ακουσαντες εν τη καρδια αυτων λεγοντες τι αρα το παιδιον τουτο εσται και χειρ κυριου ην μετ αυτου

⁶⁷και ζαχαριας ο πατηρ αυτου επλησθη πνευματος αγιου και προεφητευσεν λεγων

⁶⁸ευλογητος κυριος ο θεος του ισραηλ οτι επεσκεψατο και εποιησεν λυτρωσιν τω λαω αυτου

⁶⁹και ηγειρεν κερας σωτηριας ημιν εν τω οικω δαβιδ του παιδος αυτου

⁷⁰καθως ελαλησεν δια στοματος των αγιων των απ αιωνος προφητων αυτου

⁷¹σωτηριαν εξ εχθρων ημων και εκ χειρος παντων των μισουντων ημας

⁷²ποιησαι ελεος μετα των πατερων ημων και μνησθηναι διαθηκης αγιας αυτου

⁷³ορκον ον ωμοσεν προς αβρααμ τον πατερα ημων

⁷⁴του δουναι ημιν αφοβως εκ χειρος των εχθρων ημων ρυσθεντας λατρευειν αυτω

⁷⁵εν οσιοτητι και δικαιοσυνη ενωπιον αυτου πασας τας ημερας της ζωης ημων

⁷⁶και συ παιδιον προφητης υψιστου κληθηση προπορευση γαρ προ προσωπου κυριου ετοιμασαι οδους αυτου

⁷⁷του δουναι γνωσιν σωτηριας τω λαω αυτου εν αφεσει αμαρτιων αυτων

⁷⁸δια σπλαγχνα ελεους θεου ημων εν οις επεσκεψατο ημας ανατολη εξ υψους

⁷⁹επιφαναι τοις εν σκοτει και σκια θανατου καθημενοις του κατευθυναι τους ποδας ημων εις οδον ειρηνης

⁸⁰το δε παιδιον ηυξανεν και εκραταιουτο πνευματι και ην εν ταις ερημοις εως ημερας αναδειξεως αυτου προς τον ισραηλ