John 9–10

9¹Et præteriens Jesus vidit hominem cæcum a nativitate: ²et interrogaverunt eum discipuli ejus: Rabbi, quis peccavit, hic, aut parentes ejus, ut cæcus nasceretur? ³Respondit Jesus: Neque hic peccavit, neque parentes ejus: sed ut manifestentur opera Dei in illo. ⁴Me oportet operari opera ejus qui misit me, donec dies est: venit nox, quando nemo potest operari: ⁵quamdiu sum in mundo, lux sum mundi. ⁶Hæc cum dixisset, exspuit in terram, et fecit lutum ex sputo, et linivit lutum super oculos ejus, ⁷et dixit ei: Vade, lava in natatoria Siloë (quod interpretatur Missus). Abiit ergo, et lavit, et venit videns. ⁸Itaque vicini, et qui viderant eum prius quia mendicus erat, dicebant: Nonne hic est qui sedebat, et mendicabat? Alii dicebant: Quia hic est. ⁹Alii autem: Nequaquam, sed similis est ei. Ille vero dicebat: Quia ego sum. ¹⁰Dicebant ergo ei: Quomodo aperti sunt tibi oculi? ¹¹Respondit: Ille homo qui dicitur Jesus, lutum fecit: et unxit oculos meos, et dixit mihi: Vade ad natatoria Siloë, et lava. Et abii, et lavi, et video. ¹²Et dixerunt ei: Ubi est ille? Ait: Nescio.

¹³Adducunt eum ad pharisæos, qui cæcus fuerat. ¹⁴Erat autem sabbatum quando lutum fecit Jesus, et aperuit oculos ejus. ¹⁵Iterum ergo interrogabant eum pharisæi quomodo vidisset. Ille autem dixit eis: Lutum mihi posuit super oculos, et lavi, et video. ¹⁶Dicebant ergo ex pharisæis quidam: Non est hic homo a Deo, qui sabbatum non custodit. Alii autem dicebant: Quomodo potest homo peccator hæc signa facere? Et schisma erat inter eos. ¹⁷Dicunt ergo cæco iterum: Tu quid dicis de illo qui aperuit oculos tuos? Ille autem dixit: Quia propheta est. ¹⁸Non crediderunt ergo Judæi de illo, quia cæcus fuisset et vidisset, donec vocaverunt parentes ejus, qui viderat: ¹⁹et interrogaverunt eos, dicentes: Hic est filius vester, quem vos dicitis quia cæcus natus est? quomodo ergo nunc videt? ²⁰Responderunt eis parentes ejus, et dixerunt: Scimus quia hic est filius noster, et quia cæcus natus est: ²¹quomodo autem nunc videat, nescimus: aut quis ejus aperuit oculos, nos nescimus; ipsum interrogate: ætatem habet, ipse de se loquatur. ²²Hæc dixerunt parentes ejus, quoniam timebant Judæos: jam enim conspiraverunt Judæi, ut si quis eum confiteretur esse Christum, extra synagogam fieret. ²³Propterea parentes ejus dixerunt: Quia ætatem habet, ipsum interrogate. ²⁴Vocaverunt ergo rursum hominem qui fuerat cæcus, et dixerunt ei: Da gloriam Deo: nos scimus quia hic homo peccator est. ²⁵Dixit ergo eis ille: si peccator est, nescio; unum scio, quia cæcus cum essem, modo video. ²⁶Dixerunt ergo illi: Quid fecit tibi? quomodo aperuit tibi oculos? ²⁷Respondit eis: Dixi vobis jam, et audistis: quid iterum vultis audire? numquid et vos vultis discipuli ejus fieri? ²⁸Maledixerunt ergo ei, et dixerunt: Tu discipulus illius sis: nos autem Moysi discipuli sumus. ²⁹Nos scimus quia Moysi locutus est Deus; hunc autem nescimus unde sit. ³⁰Respondit ille homo, et dixit eis: In hoc enim mirabile est quia vos nescitis unde sit, et aperuit meos oculos: ³¹scimus autem quia peccatores Deus non audit: sed si quis Dei cultor est, et voluntatem ejus facit, hunc exaudit. ³²A sæculo non est auditum quia quis aperuit oculos cæci nati. ³³Nisi esset hic a Deo, non poterat facere quidquam. ³⁴Responderunt, et dixerunt ei: In peccatis natus es totus, et tu doces nos? Et ejecerunt eum foras.

³⁵Audivit Jesus quia ejecerunt eum foras: et cum invenisset eum, dixit ei: Tu credis in Filium Dei? ³⁶Respondit ille, et dixit: Quis est, Domine, ut credam in eum? ³⁷Et dixit ei Jesus: Et vidisti eum, et qui loquitur tecum, ipse est. ³⁸At ille ait: Credo, Domine. Et procidens adoravit eum. ³⁹Et dixit Jesus: In judicium ego in hunc mundum veni: ut qui non vident videant, et qui vident cæci fiant. ⁴⁰Et audierunt quidam ex pharisæis qui cum ipso erant, et dixerunt ei: Numquid et nos cæci sumus? ⁴¹Dixit eis Jesus: Si cæci essetis, non haberetis peccatum. Nunc vero dicitis, Quia videmus: peccatum vestrum manet.

10¹Amen, amen dico vobis: qui non intrat per ostium in ovile ovium, sed ascendit aliunde, ille fur est et latro. ²Qui autem intrat per ostium, pastor est ovium. ³Huic ostiarius aperit, et oves vocem ejus audiunt, et proprias oves vocat nominatim, et educit eas. ⁴Et cum proprias oves emiserit, ante eas vadit: et oves illum sequuntur, quia sciunt vocem ejus. ⁵Alienum autem non sequuntur, sed fugiunt ab eo: quia non noverunt vocem alienorum. ⁶Hoc proverbium dixit eis Jesus: illi autem non cognoverunt quid loqueretur eis. ⁷Dixit ergo eis iterum Jesus: Amen, amen dico vobis, quia ego sum ostium ovium. ⁸Omnes quotquot venerunt, fures sunt, et latrones, et non audierunt eos oves. ⁹Ego sum ostium. Per me si quis introierit, salvabitur: et ingredietur, et egredietur, et pascua inveniet. ¹⁰Fur non venit nisi ut furetur, et mactet, et perdat. Ego veni ut vitam habeant, et abundantius habeant. ¹¹Ego sum pastor bonus. Bonus pastor animam suam dat pro ovibus suis. ¹²Mercenarius autem, et qui non est pastor, cujus non sunt oves propriæ, videt lupum venientem, et dimittit oves, et fugit: et lupus rapit, et dispergit oves; ¹³mercenarius autem fugit, quia mercenarius est, et non pertinet ad eum de ovibus. ¹⁴Ego sum pastor bonus: et cognosco meas, et cognoscunt me meæ. ¹⁵Sicut novit me Pater, et ego agnosco Patrem: et animam meam pono pro ovibus meis. ¹⁶Et alias oves habeo, quæ non sunt ex hoc ovili: et illas oportet me adducere, et vocem meam audient, et fiet unum ovile et unus pastor. ¹⁷Propterea me diligit Pater: quia ego pono animam meam, ut iterum sumam eam. ¹⁸Nemo tollit eam a me: sed ego pono eam a meipso, et potestatem habeo ponendi eam, et potestatem habeo iterum sumendi eam. Hoc mandatum accepi a Patre meo.

¹⁹Dissensio iterum facta est inter Judæos propter sermones hos. ²⁰Dicebant autem multi ex ipsis: Dæmonium habet, et insanit: quid eum auditis? ²¹Alii dicebant: Hæc verba non sunt dæmonium habentis: numquid dæmonium potest cæcorum oculos aperire?

²²Facta sunt autem Encænia in Jerosolymis, et hiems erat. ²³Et ambulabat Jesus in templo, in porticu Salomonis. ²⁴Circumdederunt ergo eum Judæi, et dicebant ei: Quousque animam nostram tollis? si tu es Christus, dic nobis palam. ²⁵Respondit eis Jesus: Loquor vobis, et non creditis: opera quæ ego facio in nomine Patris mei, hæc testimonium perhibent de me: ²⁶sed vos non creditis, quia non estis ex ovibus meis. ²⁷Oves meæ vocem meam audiunt, et ego cognosco eas, et sequuntur me: ²⁸et ego vitam æternam do eis, et non peribunt in æternum, et non rapiet eas quisquam de manu mea. ²⁹Pater meus quod dedit mihi, majus omnibus est: et nemo potest rapere de manu Patris mei. ³⁰Ego et Pater unum sumus.

³¹Sustulerunt ergo lapides Judæi, ut lapidarent eum. ³²Respondit eis Jesus: Multa bona opera ostendi vobis ex Patre meo: propter quod eorum opus me lapidatis? ³³Responderunt ei Judæi: De bono opere non lapidamus te, sed de blasphemia; et quia tu homo cum sis, facis teipsum Deum. ³⁴Respondit eis Jesus: Nonne scriptum est in lege vestra, Quia ego dixi: Dii estis? ³⁵Si illos dixit deos, ad quos sermo Dei factus est, et non potest solvi Scriptura: ³⁶quem Pater sanctificavit, et misit in mundum vos dicitis: Quia blasphemas, quia dixi: Filius Dei sum? ³⁷Si non facio opera Patris mei, nolite credere mihi. ³⁸Si autem facio: etsi mihi non vultis credere, operibus credite, ut cognoscatis, et credatis quia Pater in me est, et ego in Patre. ³⁹Quærebant ergo eum apprehendere: et exivit de manibus eorum. ⁴⁰Et abiit iterum trans Jordanem, in eum locum ubi erat Joannes baptizans primum, et mansit illic; ⁴¹et multi venerunt ad eum, et dicebant: Quia Joannes quidem signum fecit nullum. ⁴²Omnia autem quæcumque dixit Joannes de hoc, vera erant. Et multi crediderunt in eum.