Job 33:14–28

¹⁴Semel loquitur Deus,

et secundo idipsum non repetit.

¹⁵Per somnium, in visione nocturna,

quando irruit sopor super homines,

et dormiunt in lectulo,

¹⁶tunc aperit aures virorum,

et erudiens eos instruit disciplina,

¹⁷ut avertat hominem ab his quæ facit,

et liberet eum de superbia,

¹⁸eruens animam ejus a corruptione,

et vitam illius ut non transeat in gladium.

¹⁹Increpat quoque per dolorem in lectulo,

et omnia ossa ejus marcescere facit.

²⁰Abominabilis ei fit in vita sua panis,

et animæ illius cibus ante desiderabilis.

²¹Tabescet caro ejus,

et ossa, quæ tecta fuerant, nudabuntur.

²²Appropinquavit corruptioni anima ejus,

et vita illius mortiferis.

²³Si fuerit pro eo angelus loquens,

unus de millibus, ut annuntiet hominis æquitatem,

²⁴miserebitur ejus, et dicet:

Libera eum, ut non descendat in corruptionem:

inveni in quo ei propitier.

²⁵Consumpta est caro ejus a suppliciis:

revertatur ad dies adolescentiæ suæ.

²⁶Deprecabitur Deum, et placabilis ei erit:

et videbit faciem ejus in jubilo,

et reddet homini justitiam suam.

²⁷Respiciet homines, et dicet: Peccavi,

et vere deliqui, et ut eram dignus, non recepi.

²⁸Liberavit animam suam, ne pergeret in interitum,

sed vivens lucem videret.