Jeremiah 31:3–20

³Longe Dominus apparuit mihi.

Et in caritate perpetua dilexi te:

ideo attraxi te, miserans.

⁴Rursumque ædificabo te, et ædificaberis, virgo Israël:

adhuc ornaberis tympanis tuis,

et egredieris in choro ludentium.

⁵Adhuc plantabis vineas in montibus Samariæ:

plantabunt plantantes,

et donec tempus veniat, non vindemiabunt.

⁶Quia erit dies in qua clamabunt custodes in monte Ephraim:

Surgite, et ascendamus in Sion ad Dominum Deum nostrum.

⁷Quia hæc dicit Dominus:

Exsultate in lætitia, Jacob,

et hinnite contra caput gentium:

personate, et canite, et dicite:

Salva, Domine, populum tuum, reliquias Israël.

⁸Ecce ego adducam eos de terra aquilonis,

et congregabo eos ab extremis terræ:

inter quos erunt cæcus et claudus,

prægnans et pariens simul,

cœtus magnus revertentium huc.

⁹In fletu venient,

et in misericordia reducam eos:

et adducam eos per torrentes aquarum in via recta,

et non impingent in ea,

quia factus sum Israëli pater,

et Ephraim primogenitus meus est.

¹⁰Audite verbum Domini, gentes,

et annuntiate in insulis quæ procul sunt,

et dicite: Qui dispersit Israël congregabit eum,

et custodiet eum sicut pastor gregem suum.

¹¹Redemit enim Dominus Jacob,

et liberavit eum de manu potentioris.

¹²Et venient, et laudabunt in monte Sion:

et confluent ad bona Domini,

super frumento, et vino, et oleo,

et fœtu pecorum et armentorum:

eritque anima eorum quasi hortus irriguus,

et ultra non esurient.

¹³Tunc lætabitur virgo in choro,

juvenes et senes simul:

et convertam luctum eorum in gaudium,

et consolabor eos, et lætificabo a dolore suo.

¹⁴Et inebriabo animam sacerdotum pinguedine,

et populus meus bonis meis adimplebitur, ait Dominus.

¹⁵Hæc dicit Dominus:

Vox in excelso audita est lamentationis:

luctus, et fletus Rachel plorantis filios suos,

et nolentis consolari super eis,

quia non sunt.

¹⁶Hæc dicit Dominus:

Quiescat vox tua a ploratu,

et oculi tui a lacrimis,

quia est merces operi tuo, ait Dominus,

et revertentur de terra inimici:

¹⁷et est spes novissimis tuis, ait Dominus,

et revertentur filii ad terminos suos.

¹⁸Audiens audivi Ephraim transmigrantem:

Castigasti me, et eruditus sum,

quasi juvenculus indomitus:

converte me, et convertar,

quia tu Dominus Deus meus.

¹⁹Postquam enim convertisti me, egi pœnitentiam:

et postquam ostendisti mihi, percussi femur meum.

Confusus sum, et erubui,

quoniam sustinui opprobrium adolescentiæ meæ.

²⁰Si filius honorabilis mihi Ephraim,

si puer delicatus!

quia ex quo locutus sum de eo,

adhuc recordabor ejus.

Idcirco conturbata sunt viscera mea super eum:

miserans miserebor ejus, ait Dominus.