Isaiah 60:10–17

¹⁰Et ædificabunt filii peregrinorum muros tuos,

et reges eorum ministrabunt tibi;

in indignatione enim mea percussi te,

et in reconciliatione mea misertus sum tui.

¹¹Et aperientur portæ tuæ jugiter;

die ac nocte non claudentur,

ut afferatur ad te fortitudo gentium,

et reges earum adducantur.

¹²Gens enim et regnum quod non servierit tibi peribit,

et gentes solitudine vastabuntur.

¹³Gloria Libani ad te veniet,

abies, et buxus, et pinus simul

ad ornandum locum sanctificationis meæ;

et locum pedum meorum glorificabo.

¹⁴Et venient ad te curvi filii eorum qui humiliaverunt te,

et adorabunt vestigia pedum tuorum omnes qui detrahebant tibi:

et vocabunt te civitatem Domini,

Sion Sancti Israël.

¹⁵Pro eo quod fuisti derelicta

et odio habita,

et non erat qui per te transiret:

ponam te in superbiam sæculorum,

gaudium in generationem et generationem:

¹⁶et suges lac gentium,

et mamilla regum lactaberis;

et scies quia ego Dominus salvans te,

et redemptor tuus, Fortis Jacob.

¹⁷Pro ære afferam aurum,

et pro ferro afferam argentum,

et pro lignis æs,

et pro lapidibus ferrum:

et ponam visitationem tuam pacem,

et præpositos tuos justitiam.