Isaiah 60–62

60¹Surge, illuminare, Jerusalem, quia venit lumen tuum,

et gloria Domini super te orta est.

²Quia ecce tenebræ operient terram,

et caligo populos;

super te autem orietur Dominus,

et gloria ejus in te videbitur.

³Et ambulabunt gentes in lumine tuo,

et reges in splendore ortus tui.

⁴Leva in circuitu oculos tuos, et vide:

omnes isti congregati sunt, venerunt tibi;

filii tui de longe venient

et filiæ tuæ de latere surgent.

⁵Tunc videbis, et afflues;

mirabitur et dilatabitur cor tuum:

quando conversa fuerit ad te multitudo maris;

fortitudo gentium venerit tibi.

⁶Inundatio camelorum operiet te,

dromedarii Madian et Epha;

omnes de Saba venient,

aurum et thus deferentes,

et laudem Domino annuntiantes.

⁷Omne pecus Cedar congregabitur tibi;

arietes Nabaioth ministrabunt tibi:

offerentur super placabili altari meo,

et domum majestatis meæ glorificabo.

⁸Qui sunt isti qui ut nubes volant,

et quasi columbæ ad fenestras suas?

⁹Me enim insulæ exspectant,

et naves maris in principio,

ut adducam filios tuos de longe;

argentum eorum, et aurum eorum cum eis,

nomini Domini Dei tui,

et Sancto Israël, quia glorificavit te.

¹⁰Et ædificabunt filii peregrinorum muros tuos,

et reges eorum ministrabunt tibi;

in indignatione enim mea percussi te,

et in reconciliatione mea misertus sum tui.

¹¹Et aperientur portæ tuæ jugiter;

die ac nocte non claudentur,

ut afferatur ad te fortitudo gentium,

et reges earum adducantur.

¹²Gens enim et regnum quod non servierit tibi peribit,

et gentes solitudine vastabuntur.

¹³Gloria Libani ad te veniet,

abies, et buxus, et pinus simul

ad ornandum locum sanctificationis meæ;

et locum pedum meorum glorificabo.

¹⁴Et venient ad te curvi filii eorum qui humiliaverunt te,

et adorabunt vestigia pedum tuorum omnes qui detrahebant tibi:

et vocabunt te civitatem Domini,

Sion Sancti Israël.

¹⁵Pro eo quod fuisti derelicta

et odio habita,

et non erat qui per te transiret:

ponam te in superbiam sæculorum,

gaudium in generationem et generationem:

¹⁶et suges lac gentium,

et mamilla regum lactaberis;

et scies quia ego Dominus salvans te,

et redemptor tuus, Fortis Jacob.

¹⁷Pro ære afferam aurum,

et pro ferro afferam argentum,

et pro lignis æs,

et pro lapidibus ferrum:

et ponam visitationem tuam pacem,

et præpositos tuos justitiam.

¹⁸Non audietur ultra iniquitas in terra tua;

vastitas et contritio in terminis tuis:

et occupabit salus muros tuos,

et portas tuas laudatio.

¹⁹Non erit tibi amplius sol ad lucendum per diem,

nec splendor lunæ illuminabit te:

sed erit tibi Dominus in lucem sempiternam,

et Deus tuus in gloriam tuam.

²⁰Non occidet ultra sol tuus,

et luna tua non minuetur,

quia erit tibi Dominus in lucem sempiternam,

et complebuntur dies luctus tui.

²¹Populus autem tuus omnes justi;

in perpetuum hæreditabunt terram:

germen plantationis meæ,

opus manus meæ ad glorificandum.

²²Minimus erit in mille,

et parvulus in gentem fortissimam.

Ego Dominus in tempore ejus

subito faciam istud.

61¹Spiritus Domini super me,

eo quod unxerit Dominus me;

ad annuntiandum mansuetis misit me,

ut mederer contritis corde,

et prædicarem captivis indulgentiam,

et clausis apertionem;

²ut prædicarem annum placabilem Domino,

et diem ultionis Deo nostro;

ut consolarer omnes lugentes,

³ut ponerem lugentibus Sion,

et darem eis coronam pro cinere,

oleum gaudii pro luctu,

pallium laudis pro spiritu mœroris;

et vocabuntur in ea fortes justitiæ,

plantatio Domini ad glorificandum.

⁴Et ædificabunt deserta a sæculo,

et ruinas antiquas erigent,

et instaurabunt civitates desertas,

dissipatas in generationem et generationem.

⁵Et stabunt alieni, et pascent pecora vestra,

et filii peregrinorum agricolæ et vinitores vestri erunt.

⁶Vos autem sacerdotes Domini vocabimini:

Ministri Dei nostri, dicetur vobis,

fortitudinem gentium comedetis,

et in gloria earum superbietis.

⁷Pro confusione vestra duplici et rubore,

laudabunt partem suam;

propter hoc in terra sua duplicia possidebunt,

lætitia sempiterna erit eis.

⁸Quia ego Dominus diligens judicium,

et odio habens rapinam in holocausto;

et dabo opus eorum in veritate,

et fœdus perpetuum feriam eis.

⁹Et scient in gentibus semen eorum,

et germen eorum in medio populorum;

omnes qui viderint eos cognoscent illos,

quia isti sunt semen cui benedixit Dominus.

¹⁰Gaudens gaudebo in Domino,

et exsultabit anima mea in Deo meo,

quia induit me vestimentis salutis,

et indumento justitiæ circumdedit me,

quasi sponsum decoratum corona,

et quasi sponsam ornatam monilibus suis.

¹¹Sicut enim terra profert germen suum,

et sicut hortus semen suum germinat,

sic Dominus Deus germinabit justitiam

et laudem coram universis gentibus.

62¹Propter Sion non tacebo,

et propter Jerusalem non quiescam,

donec egrediatur ut splendor justus ejus,

et salvator ejus ut lampas accendatur.

²Et videbunt gentes justum tuum,

et cuncti reges inclytum tuum;

et vocabitur tibi nomen novum,

quod os Domini nominabit.

³Et eris corona gloriæ in manu Domini,

et diadema regni in manu Dei tui.

⁴Non vocaberis ultra Derelicta,

et terra tua non vocabitur amplius Desolata;

sed vocaberis, Voluntas mea in ea,

et terra tua Inhabitata,

quia complacuit Domino in te,

et terra tua inhabitabitur.

⁵Habitabit enim juvenis cum virgine,

et habitabunt in te filii tui;

et gaudebit sponsus super sponsam,

et gaudebit super te Deus tuus.

⁶Super muros tuos, Jerusalem, constitui custodes;

tota die et tota nocte

in perpetuum non tacebunt.

Qui reminiscimini Domini, ne taceatis,

⁷et ne detis silentium ei,

donec stabiliat et donec ponat Jerusalem

laudem in terra.

⁸Juravit Dominus in dextera sua,

et in brachio fortitudinis suæ:

Si dedero triticum tuum ultra

cibum inimicis tuis;

et si biberint filii alieni vinum tuum

in quo laborasti.

⁹Quia qui congregant illud, comedent,

et laudabunt Dominum;

et qui comportant illud, bibent

in atriis sanctis meis.

¹⁰Transite, transite per portas,

præparate viam populo:

planum facite iter, eligite lapides,

et elevate signum ad populos.

¹¹Ecce Dominus auditum fecit

in extremis terræ:

Dicite filiæ Sion:

Ecce Salvator tuus venit;

ecce merces ejus cum eo,

et opus ejus coram illo.

¹²Et vocabunt eos, Populus sanctus,

redempti a Domino;

tu autem vocaberis, Quæsita civitas,

et non Derelicta.