Isaiah 59

59¹Ecce non est abbreviata manus Domini, ut salvare nequeat,

neque aggravata est auris ejus, ut non exaudiat.

²Sed iniquitates vestræ diviserunt

inter vos et Deum vestrum;

et peccata vestra absconderunt faciem ejus a vobis,

ne exaudiret.

³Manus enim vestræ pollutæ sunt sanguine,

et digiti vestri iniquitate;

labia vestra locuta sunt mendacium,

et lingua vestra iniquitatem fatur.

⁴Non est qui invocet justitiam,

neque est qui judicet vere:

sed confidunt in nihilo, et loquuntur vanitates;

conceperunt laborem, et pepererunt iniquitatem.

⁵Ova aspidum ruperunt,

et telas araneæ texuerunt.

Qui comederit de ovis eorum, morietur;

et quod confotum est, erumpet in regulum.

⁶Telæ eorum non erunt in vestimentum,

neque operientur operibus suis;

opera eorum opera inutilia,

et opus iniquitatis in manibus eorum.

⁷Pedes eorum ad malum currunt,

et festinant ut effundant sanguinem innocentem;

cogitationes eorum cogitationes inutiles:

vastitas et contritio in viis eorum.

⁸Viam pacis nescierunt,

et non est judicium in gressibus eorum;

semitæ eorum incurvatæ sunt eis:

omnis qui calcat in eis, ignorat pacem.

⁹Propter hoc elongatum est judicium a nobis,

et non apprehendet nos justitia.

Exspectavimus lucem, et ecce tenebræ;

splendorem, et in tenebris ambulavimus.

¹⁰Palpavimus sicut cæci parietem,

et quasi absque oculis attrectavimus:

impegimus meridie quasi in tenebris;

in caliginosis quasi mortui.

¹¹Rugiemus quasi ursi omnes,

et quasi columbæ meditantes gememus:

exspectavimus judicium, et non est;

salutem, et elongata est a nobis.

¹²Multiplicatæ sunt enim iniquitates nostræ coram te,

et peccata nostra responderunt nobis,

quia scelera nostra nobiscum

et iniquitates nostras cognovimus.

¹³Peccare et mentiri contra Dominum,

et aversi sumus ne iremus post tergum Dei nostri,

ut loqueremur calumniam et transgressionem;

concepimus et locuti sumus de corde verba mendacii.

¹⁴Et conversum est retrorsum judicium,

et justitia longe stetit,

quia corruit in platea veritas,

et æquitas non potuit ingredi.

¹⁵Et facta est veritas in oblivionem,

et qui recessit a malo, prædæ patuit.

Et vidit Dominus, et malum apparuit in oculis ejus,

quia non est judicium.

¹⁶Et vidit quia non est vir,

et aporiatus est, quia non est qui occurrat;

et salvavit sibi brachium suum,

et justitia ejus ipsa confirmavit eum.

¹⁷Indutus est justitia ut lorica,

et galea salutis in capite ejus;

indutus est vestimentis ultionis,

et opertus est quasi pallio zeli:

¹⁸sicut ad vindictam quasi ad retributionem

indignationis hostibus suis,

et vicissitudinem inimicis suis;

insulis vicem reddet.

¹⁹Et timebunt qui ab occidente nomen Domini,

et qui ab ortu solis gloriam ejus,

cum venerit quasi fluvius violentus

quem spiritus Domini cogit;

²⁰et venerit Sion redemptor,

et eis qui redeunt ab iniquitate in Jacob,

dicit Dominus.

²¹Hoc fœdus meum cum eis,

dicit Dominus:

spiritus meus qui est in te,

et verba mea quæ posui in ore tuo,

non recedent de ore tuo,

et de ore seminis tui,

et de ore seminis seminis tui, dicit Dominus,

amodo et usque in sempiternum.