Isaiah 54–55

54¹Lauda, sterilis, quæ non paris;

decanta laudem, et hinni, quæ non pariebas:

quoniam multi filii desertæ

magis quam ejus quæ habet virum, dicit Dominus.

²Dilata locum tentorii tui,

et pelles tabernaculorum tuorum extende:

ne parcas:

longos fac funiculos tuos,

et clavos tuos consolida.

³Ad dexteram enim et ad lævam penetrabis,

et semen tuum gentes hæreditabit,

et civitates desertas inhabitabit.

⁴Noli timere, quia non confunderis,

neque erubesces; non enim te pudebit,

quia confusionis adolescentiæ tuæ oblivisceris,

et opprobrii viduitatis tuæ non recordaberis amplius.

⁵Quia dominabitur tui qui fecit te,

Dominus exercituum nomen ejus,

et redemptor tuus, Sanctus Israël:

Deus omnis terræ vocabitur.

⁶Quia ut mulierem derelictam et mœrentem spiritu

vocavit te Dominus,

et uxorem ab adolescentia abjectam,

dixit Deus tuus.

⁷Ad punctum in modico dereliqui te,

et in miserationibus magnis congregabo te.

⁸In momento indignationis abscondi

faciem meam parumper a te;

et in misericordia sempiterna misertus sum tui,

dixit redemptor tuus, Dominus.

⁹Sicut in diebus Noë istud mihi est,

cui juravi ne inducerem aquas Noë ultra super terram;

sic juravi ut non irascar tibi,

et non increpem te.

¹⁰Montes enim commovebuntur,

et colles contremiscent;

misericordia autem mea non recedet a te,

et fœdus pacis meæ non movebitur,

dixit miserator tuus Dominus.

¹¹Paupercula, tempestate convulsa absque ulla consolatione,

ecce ego sternam per ordinem lapides tuos,

et fundabo te in sapphiris:

¹²et ponam jaspidem propugnacula tua,

et portas tuas in lapides sculptos,

et omnes terminos tuos in lapides desiderabiles;

¹³universos filios tuos doctos a Domino,

et multitudinem pacis filiis tuis.

¹⁴Et in justitia fundaberis:

recede procul a calumnia, quia non timebis,

et a pavore, quia non appropinquabit tibi.

¹⁵Ecce accola veniet qui non erat mecum,

advena quondam tuus adjungetur tibi.

¹⁶Ecce ego creavi fabrum

sufflantem in igne prunas,

et proferentem vas in opus suum;

et ego creavi interfectorem ad disperdendum.

¹⁷Omne vas quod fictum est contra te, non dirigetur,

et omnem linguam resistentem tibi in judicio, judicabis.

Hæc est hæreditas servorum Domini,

et justitia eorum apud me, dicit Dominus.

55¹Omnes sitientes, venite ad aquas,

et qui non habetis argentum,

properate, emite, et comedite:

venite, emite absque argento

et absque ulla commutatione

vinum et lac.

²Quare appenditis argentum non in panibus,

et laborem vestrum non in saturitate?

Audite, audientes me, et comedite bonum,

et delectabitur in crassitudine anima vestra.

³Inclinate aurem vestram, et venite ad me;

audite, et vivet anima vestra,

et feriam vobiscum pactum sempiternum,

misericordias David fideles.

⁴Ecce testem populis dedi eum,

ducem ac præceptorem gentibus.

⁵Ecce gentem quam nesciebas vocabis,

et gentes quæ te non cognoverunt ad te current,

propter Dominum Deum tuum,

et Sanctum Israël, quia glorificavit te.

⁶Quærite Dominum dum inveniri potest;

invocate eum dum prope est.

⁷Derelinquat impius viam suam,

et vir iniquus cogitationes suas,

et revertatur ad Dominum, et miserebitur ejus;

et ad Deum nostrum, quoniam multus est ad ignoscendum.

⁸Non enim cogitationes meæ cogitationes vestræ,

neque viæ vestræ viæ meæ, dicit Dominus.

⁹Quia sicut exaltantur cæli a terra,

sic exaltatæ sunt viæ meæ a viis vestris,

et cogitationes meæ a cogitationibus vestris.

¹⁰Et quomodo descendit imber et nix de cælo,

et illuc ultra non revertitur,

sed inebriat terram, et infundit eam,

et germinare eam facit,

et dat semen serenti,

et panem comedenti:

¹¹sic erit verbum meum quod egredietur de ore meo;

non revertetur ad me vacuum,

sed faciet quæcumque volui,

et prosperabitur in his ad quæ misi illud.

¹²Quia in lætitia egrediemini,

et in pace deducemini;

montes et colles cantabunt coram vobis laudem,

et omnia ligna regionis plaudent manu.

¹³Pro saliunca ascendet abies,

et pro urtica crescet myrtus;

et erit Dominus nominatus

in signum æternum quod non auferetur.