Isaiah 53

53¹Quis credidit auditui nostro?

et brachium Domini cui revelatum est?

²Et ascendet sicut virgultum coram eo,

et sicut radix de terra sitienti.

Non est species ei, neque decor,

et vidimus eum,

et non erat aspectus, et desideravimus eum:

³despectum, et novissimum virorum,

virum dolorum, et scientem infirmitatem,

et quasi absconditus vultus ejus et despectus,

unde nec reputavimus eum.

⁴Vere languores nostros ipse tulit,

et dolores nostros ipse portavit;

et nos putavimus eum quasi leprosum,

et percussum a Deo, et humiliatum.

⁵Ipse autem vulneratus est propter iniquitates nostras;

attritus est propter scelera nostra:

disciplina pacis nostræ super eum,

et livore ejus sanati sumus.

⁶Omnes nos quasi oves erravimus,

unusquisque in viam suam declinavit:

et posuit Dominus in eo

iniquitatem omnium nostrum.

⁷Oblatus est quia ipse voluit,

et non aperuit os suum;

sicut ovis ad occisionem ducetur,

et quasi agnus coram tondente se obmutescet,

et non aperiet os suum.

⁸De angustia, et de judicio sublatus est.

Generationem ejus quis enarrabit?

quia abscissus est de terra viventium:

propter scelus populi mei percussi eum.

⁹Et dabit impios pro sepultura,

et divitem pro morte sua,

eo quod iniquitatem non fecerit,

neque dolus fuerit in ore ejus.

¹⁰Et Dominus voluit conterere eum in infirmitate.

Si posuerit pro peccato animam suam,

videbit semen longævum,

et voluntas Domini in manu ejus dirigetur.

¹¹Pro eo quod laboravit anima ejus,

videbit et saturabitur.

In scientia sua justificabit

ipse justus servus meus multos,

et iniquitates eorum ipse portabit.

¹²Ideo dispertiam ei plurimos,

et fortium dividet spolia,

pro eo quod tradidit in mortem animam suam,

et cum sceleratis reputatus est,

et ipse peccata multorum tulit,

et pro transgressoribus rogavit.