Isaiah 17–23

17¹Onus Damasci.

Ecce Damascus desinet esse civitas,

et erit sicut acervus lapidum in ruina.

²Derelictæ civitates Aroër

gregibus erunt,

et requiescent ibi, et non erit qui exterreat.

³Et cessabit adjutorium ab Ephraim,

et regnum a Damasco;

et reliquiæ Syriæ

sicut gloria filiorum Israël erunt,

dicit Dominus exercituum.

⁴Et erit in die illa:

attenuabitur gloria Jacob,

et pinguedo carnis ejus marcescet.

⁵Et erit sicut congregans in messe quod restiterit,

et brachium ejus spicas leget;

et erit sicut quærens spicas

in valle Raphaim.

⁶Et relinquetur in eo sicut racemus et sicut excussio oleæ

duarum vel trium olivarum in summitate rami,

sive quatuor aut quinque in cacuminibus ejus fructus ejus,

dicit Dominus Deus Israël.

⁷In die illa inclinabitur homo ad

factorem suum,

et oculi ejus ad Sanctum Israël respicient;

⁸et non inclinabitur ad altaria quæ fecerunt manus ejus;

et quæ operati sunt digiti ejus non respiciet

lucos et delubra.

⁹In die illa erunt civitates fortitudinis ejus

derelictæ sicut aratra, et segetes

quæ derelictæ sunt a facie filiorum Israël;

et eris deserta.

¹⁰Quia oblitus es Dei salvatoris tui,

et fortis adjutoris tui non es recordata:

propterea plantabis plantationem fidelem,

et germen alienum seminabis;

¹¹in die plantationis tuæ labrusca,

et mane semen tuum florebit;

ablata est messis in die hæreditatis,

et dolebit graviter.

¹²Væ multitudini populorum multorum,

ut multitudo maris sonantis;

et tumultus turbarum,

sicut sonitus aquarum multarum.

¹³Sonabunt populi sicut sonitus aquarum inundantium,

et increpabit eum, et fugiet procul;

et rapietur sicut pulvis montium a facie venti,

et sicut turbo coram tempestate.

¹⁴In tempore vespere, et ecce turbatio;

in matutino, et non subsistet.

Hæc est pars eorum qui vastaverunt nos,

et sors diripientium nos.

18¹Væ terræ cymbalo alarum,

quæ est trans flumina Æthiopiæ,

²qui mittit in mare legatos,

et in vasis papyri super aquas.

Ite, angeli veloces,

ad gentem convulsam et dilaceratam;

ad populum terribilem, post quem non est alius;

ad gentem exspectantem et conculcatam,

cujus diripuerunt flumina terram ejus.

³Omnes habitatores orbis, qui moramini in terra, cum elevatum fuerit signum in montibus, videbitis,

et clangorem tubæ audietis.

⁴Quia hæc dicit Dominus ad me:

Quiescam et considerabo in loco meo,

sicut meridiana lux clara est,

et sicut nubes roris in die messis.

⁵Ante messem enim totus effloruit,

et immatura perfectio germinabit;

et præcidentur ramusculi ejus falcibus,

et quæ derelicta fuerint abscindentur et excutientur.

⁶Et relinquentur simul avibus montium

et bestiis terræ;

et æstate perpetua erunt super eum volucres,

et omnes bestiæ terræ super illum hiemabunt.

⁷In tempore illo deferetur munus Domino exercituum

a populo divulso et dilacerato,

a populo terribili, post quem non fuit alius;

a gente exspectante, exspectante et conculcata,

cujus diripuerunt flumina terram ejus;

ad locum nominis Domini exercituum, montem Sion.

19¹Onus Ægypti.

Ecce Dominus ascendet super nubem levem,

et ingredietur Ægyptum,

et commovebuntur simulacra Ægypti a facie ejus,

et cor Ægypti tabescet in medio ejus,

²et concurrere faciam Ægyptios adversus Ægyptios;

et pugnabit vir contra fratrem suum, et vir contra amicum suum,

civitas adversus civitatem, regnum adversus regnum.

³Et dirumpetur spiritus Ægypti in visceribus ejus,

et consilium ejus præcipitabo;

et interrogabunt simulacra sua, et divinos suos,

et pythones, et ariolos.

⁴Et tradam Ægyptum in manu dominorum crudelium,

et rex fortis dominabitur eorum,

ait Dominus Deus exercituum.

⁵Et arescet aqua de mari,

et fluvius desolabitur atque siccabitur.

⁶Et deficient flumina,

attenuabuntur et siccabuntur rivi aggerum,

calamus et juncus marcescet.

⁷Nudabitur alveus rivi a fonte suo,

et omnis sementis irrigua

siccabitur, arescet, et non erit.

⁸Et mœrebunt piscatores,

et lugebunt omnes mittentes in flumen hamum;

et expandentes rete super faciem aquarum emarcescent.

⁹Confundentur qui operabantur linum,

pectentes et texentes subtilia.

¹⁰Et erunt irrigua ejus flaccentia:

omnes qui faciebant lacunas ad capiendos pisces.

¹¹Stulti principes Taneos,

sapientes consiliarii Pharaonis

dederunt consilium insipiens.

Quomodo dicetis Pharaoni:

Filius sapientium ego,

filius regum antiquorum?

¹²Ubi nunc sunt sapientes tui?

annuntient tibi, et indicent

quid cogitaverit Dominus exercituum super Ægyptum.

¹³Stulti facti sunt principes Taneos,

emarcuerunt principes Mempheos;

deceperunt Ægyptum, angulum populorum ejus.

¹⁴Dominus miscuit in medio ejus spiritum vertiginis;

et errare fecerunt Ægyptum in omni opere suo,

sicut errat ebrius et vomens.

¹⁵Et non erit Ægypto opus

quod faciat caput et caudam,

incurvantem et refrenantem.

¹⁶In die illa erit Ægyptus quasi mulieres;

et stupebunt, et timebunt

a facie commotionis manus Domini exercituum,

quam ipse movebit super eam.

¹⁷Et erit terra Juda

Ægypto in pavorem;

omnis qui illius fuerit recordatus pavebit

a facie consilii Domini exercituum,

quod ipse cogitavit super eam.

¹⁸In die illa erunt quinque civitates

in terra Ægypti

loquentes lingua Chanaan,

et jurantes per Dominum exercituum:

Civitas solis vocabitur una.

¹⁹In die illa erit altare Domini

in medio terræ Ægypti,

et titulus Domini juxta terminum ejus.

²⁰Erit in signum et in testimonium Domino exercituum

in terra Ægypti;

clamabunt enim ad Dominum a facie tribulationis,

et mittet eis salvatorem

et propugnatorem qui liberet eos.

²¹Et cognoscetur Dominus ab Ægypto,

et cognoscent Ægyptii Dominum

in die illa;

et colent eum in hostiis et in muneribus;

et vota vovebunt Domino, et solvent.

²²Et percutiet Dominus Ægyptum plaga,

et sanabit eam;

et revertentur ad Dominum,

et placabitur eis, et sanabit eos.

²³In die illa erit via

de Ægypto in Assyrios;

et intrabit Assyrius Ægyptum,

et Ægyptius in Assyrios,

et servient Ægyptii Assur.

²⁴In die illa erit Israël tertius

Ægyptio et Assyrio;

benedictio in medio terræ

²⁵cui benedixit Dominus exercituum, dicens:

Benedictus populus meus Ægypti,

et opus manuum mearum Assyrio;

hæreditas autem mea Israël.

20¹In anno quo ingressus est Thathan in Azotum, cum misisset eum Sargon, rex Assyriorum, et pugnasset contra Azotum, et cepisset eam: ²in tempore illo locutus est Dominus in manu Isaiæ, filii Amos, dicens: Vade, et solve saccum de lumbis tuis, et calceamenta tua tolle de pedibus tuis. Et fecit sic, vadens nudus et discalceatus. ³Et dixit Dominus:

Sicut ambulavit servus meus Isaias nudus et discalceatus,

trium annorum signum et portentum erit

super Ægyptum et super Æthiopiam;

⁴sic minabit rex Assyriorum captivitatem Ægypti,

et transmigrationem Æthiopiæ,

juvenum et senum, nudam et discalceatam, discoopertis natibus, ad ignominiam Ægypti.

⁵Et timebunt, et confundentur

ab Æthiopia spe sua,

et ab Ægypto gloria sua.

⁶Et dicet habitator insulæ hujus in die illa:

Ecce hæc erat spes nostra,

ad quos confugimus in auxilium, ut liberarent nos

a facie regis Assyriorum:

et quomodo effugere poterimus nos?

21¹Onus deserti maris.

Sicut turbines ab africo veniunt,

de deserto venit,

de terra horribili.

²Visio dura nuntiata est mihi:

qui incredulus est infideliter agit;

et qui depopulator est vastat.

Ascende, Ælam; obside, Mede;

omnem gemitum ejus cessare feci.

³Propterea repleti sunt lumbi mei dolore;

angustia possedit me

sicut angustia parturientis;

corrui cum audirem, conturbatus sum cum viderem.

⁴Emarcuit cor meum;

tenebræ stupefecerunt me:

Babylon dilecta mea

posita est mihi in miraculum.

⁵Pone mensam, contemplare in specula

comedentes et bibentes:

surgite, principes,

arripite clypeum.

⁶Hæc enim dixit mihi Dominus:

Vade, et pone speculatorem,

et quodcumque viderit annuntiet.

⁷Et vidit currum duorum equitum,

ascensorem asini,

et ascensorem cameli;

et contemplatus est diligenter multo intuitu.

⁸Et clamavit leo:

Super speculam Domini ego sum,

stans jugiter per diem;

et super custodiam meam ego sum,

stans totis noctibus.

⁹Ecce iste venit ascensor

vir bigæ equitum;

et respondit, et dixit:

Cecidit, cecidit Babylon,

et omnia sculptilia deorum ejus

contrita sunt in terram.

¹⁰Tritura mea et filii areæ meæ,

quæ audivi a Domino exercituum,

Deo Israël,

annuntiavi vobis.

¹¹Onus Duma.

Ad me clamat ex Seir:

Custos, quid de nocte?

custos, quid de nocte?

¹²Dixit custos:

Venit mane et nox;

si quæritis, quærite;

convertimini, venite.

¹³Onus in Arabia.

In saltu ad vesperam dormietis,

in semitis Dedanim.

¹⁴Occurrentes sitienti ferte aquam,

qui habitatis terram austri;

cum panibus occurrite fugienti.

¹⁵A facie enim gladiorum fugerunt,

a facie gladii imminentis,

a facie arcus extenti,

a facie gravis prælii.

¹⁶Quoniam hæc dicit Dominus ad me:

Adhuc in uno anno, quasi in anno mercenarii,

et auferetur omnis gloria Cedar.

¹⁷Et reliquiæ numeri sagittariorum fortium

de filiis Cedar imminuentur;

Dominus enim Deus Israël locutus est.

22¹Onus vallis Visionis.

Quidnam quoque tibi est, quia ascendisti

et tu omnis in tecta?

²Clamoris plena, urbs frequens,

civitas exsultans;

interfecti tui, non interfecti gladio,

nec mortui in bello.

³Cuncti principes tui fugerunt simul

dureque ligati sunt;

omnes qui inventi sunt vincti sunt pariter;

procul fugerunt.

⁴Propterea dixi: Recedite a me:

amare flebo;

nolite incumbere ut consolemini me

super vastitate filiæ populi mei;

⁵dies enim interfectionis,

et conculcationis, et fletuum,

Domino Deo exercituum,

in valle Visionis,

scrutans murum,

et magnificus super montem.

⁶Et Ælam sumpsit pharetram,

currum hominis equitis,

et parietem nudavit clypeus.

⁷Et erunt electæ valles tuæ plenæ quadrigarum,

et equites ponent sedes suas in porta.

⁸Et revelabitur operimentum Judæ,

et videbis in die illa

armamentarium domus saltus.

⁹Et scissuras civitatis David videbitis,

quia multiplicatæ sunt;

et congregastis aquas piscinæ inferioris,

¹⁰et domos Jerusalem numerastis,

et destruxistis domos ad muniendum murum.

¹¹Et lacum fecistis inter duos muros

ad aquam piscinæ veteris;

et non suspexistis ad eum qui fecerat eam,

et operatorem ejus de longe non vidistis.

¹²Et vocabit Dominus Deus…