1 Corinthians 12–13

12¹De spiritualibus autem, nolo vos ignorare fratres. ²Scitis quoniam cum gentes essetis, ad simulacra muta prout ducebamini euntes. ³Ideo notum vobis facio, quod nemo in Spiritu Dei loquens, dicit anathema Jesu. Et nemo potest dicere, Dominus Jesus, nisi in Spiritu Sancto. ⁴Divisiones vero gratiarum sunt, idem autem Spiritus: ⁵et divisiones ministrationum sunt, idem autem Dominus: ⁶et divisiones operationum sunt, idem vero Deus qui operatur omnia in omnibus. ⁷Unicuique autem datur manifestatio Spiritus ad utilitatem. ⁸Alii quidem per Spiritum datur sermo sapientiæ: alii autem sermo scientiæ secundum eumdem Spiritum: ⁹alteri fides in eodem Spiritu: alii gratia sanitatum in uno Spiritu: ¹⁰alii operatio virtutum, alii prophetia, alii discretio spirituum, alii genera linguarum, alii interpretatio sermonum. ¹¹Hæc autem omnia operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis prout vult.

¹²Sicut enim corpus unum est, et membra habet multa, omnia autem membra corporis cum sint multa, unum tamen corpus sunt: ita et Christus. ¹³Etenim in uno Spiritu omnes nos in unum corpus baptizati sumus, sive Judæi, sive gentiles, sive servi, sive liberi: et omnes in uno Spiritu potati sumus. ¹⁴Nam et corpus non est unum membrum, sed multa. ¹⁵Si dixerit pes: Quoniam non sum manus, non sum de corpore: num ideo non est de corpore? ¹⁶Et si dixerit auris: Quoniam non sum oculus, non sum de corpore: num ideo est de corpore? ¹⁷Si totum corpus oculus: ubi auditus? Si totum auditus: ubi odoratus? ¹⁸Nunc autem posuit Deus membra, unumquodque eorum in corpore sicut voluit. ¹⁹Quod si essent omnia unum membrum, ubi corpus? ²⁰Nunc autem multa quidem membra, unum autem corpus. ²¹Non potest autem oculus dicere manui: Opera tua non indigeo: aut iterum caput pedibus: Non estis mihi necessarii. ²²Sed multo magis quæ videntur membra corporis infirmiora esse, necessariora sunt: ²³et quæ putamus ignobiliora membra esse corporis, his honorem abundantiorem circumdamus: et quæ inhonesta sunt nostra, abundantiorem honestatem habent. ²⁴Honesta autem nostra nullius egent: sed Deus temperavit corpus, ei cui deerat, abundantiorem tribuendo honorem, ²⁵ut non sit schisma in corpore, sed idipsum pro invicem sollicita sint membra. ²⁶Et si quid patitur unum membrum, compatiuntur omnia membra: sive gloriatur unum membrum, congaudent omnia membra.

²⁷Vos autem estis corpus Christi, et membra de membro. ²⁸Et quosdam quidem posuit Deus in ecclesia primum apostolos, secundo prophetas, exinde doctores, deinde virtutes, exinde gratias curationum, opitulationes, gubernationes, genera linguarum, interpretationes sermonum. ²⁹Numquid omnes apostoli? numquid omnes prophetæ? numquid omnes doctores? ³⁰numquid omnes virtutes? numquid omnes gratiam habent curationum? numquid omnes linguis loquuntur? numquid omnes interpretantur? ³¹Æmulamini autem charismata meliora. Et adhuc excellentiorem viam vobis demonstro.

13¹Si linguis hominum loquar, et angelorum, caritatem autem non habeam, factus sum velut æs sonans, aut cymbalum tinniens. ²Et si habuero prophetiam, et noverim mysteria omnia, et omnem scientiam: et si habuero omnem fidem ita ut montes transferam, caritatem autem non habuero, nihil sum. ³Et si distribuero in cibos pauperum omnes facultates meas, et si tradidero corpus meum ita ut ardeam, caritatem autem non habuero, nihil mihi prodest.

⁴Caritas patiens est, benigna est. Caritas non æmulatur, non agit perperam, non inflatur, ⁵non est ambitiosa, non quærit quæ sua sunt, non irritatur, non cogitat malum, ⁶non gaudet super iniquitate, congaudet autem veritati: ⁷omnia suffert, omnia credit, omnia sperat, omnia sustinet.

⁸Caritas numquam excidit: sive prophetiæ evacuabuntur, sive linguæ cessabunt, sive scientia destruetur. ⁹Ex parte enim cognoscimus, et ex parte prophetamus. ¹⁰Cum autem venerit quod perfectum est, evacuabitur quod ex parte est. ¹¹Cum essem parvulus, loquebar ut parvulus, sapiebam ut parvulus, cogitabam ut parvulus. Quando autem factus sum vir, evacuavi quæ erant parvuli. ¹²Videmus nunc per speculum in ænigmate: tunc autem facie ad faciem. Nunc cognosco ex parte: tunc autem cognoscam sicut et cognitus sum. ¹³Nunc autem manent fides, spes, caritas, tria hæc: major autem horum est caritas.