Psalm 72:17–28

¹⁷donec intrem in sanctuarium Dei,

et intelligam in novissimis eorum.

¹⁸Verumtamen propter dolos posuisti eis;

dejecisti eos dum allevarentur.

¹⁹Quomodo facti sunt in desolationem?

subito defecerunt: perierunt propter iniquitatem suam.

²⁰Velut somnium surgentium, Domine,

in civitate tua imaginem ipsorum ad nihilum rediges.

²¹Quia inflammatum est cor meum,

et renes mei commutati sunt;

²²et ego ad nihilum redactus sum, et nescivi:

²³ut jumentum factus sum apud te,

et ego semper tecum.

²⁴Tenuisti manum dexteram meam,

et in voluntate tua deduxisti me,

et cum gloria suscepisti me.

²⁵Quid enim mihi est in cælo?

et a te quid volui super terram?

²⁶Defecit caro mea et cor meum;

Deus cordis mei, et pars mea, Deus in æternum.

²⁷Quia ecce qui elongant se a te peribunt;

perdidisti omnes qui fornicantur abs te.

²⁸Mihi autem adhærere Deo bonum est;

ponere in Domino Deo spem meam:

ut annuntiem omnes prædicationes tuas

in portis filiæ Sion.