Psalm 59

¹In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam, ²cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia.

³Deus, repulisti nos, et destruxisti nos;

iratus es, et misertus es nobis.

⁴Commovisti terram, et conturbasti eam;

sana contritiones ejus, quia commota est.

⁵Ostendisti populo tuo dura;

potasti nos vino compunctionis.

⁶Dedisti metuentibus te significationem,

ut fugiant a facie arcus;

ut liberentur dilecti tui.

⁷Salvum fac dextera tua, et exaudi me.

⁸Deus locutus est in sancto suo:

lætabor, et partibor Sichimam;

et convallem tabernaculorum metibor.

⁹Meus est Galaad, et meus est Manasses;

et Ephraim fortitudo capitis mei.

Juda rex meus;

¹⁰Moab olla spei meæ.

In Idumæam extendam calceamentum meum:

mihi alienigenæ subditi sunt.

¹¹Quis deducet me in civitatem munitam?

quis deducet me usque in Idumæam?

¹²nonne tu, Deus, qui repulisti nos?

et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris?

¹³Da nobis auxilium de tribulatione,

quia vana salus hominis.

¹⁴In Deo faciemus virtutem;

et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos.