Psalm 54

¹In finem, in carminibus. Intellectus David.

²Exaudi, Deus, orationem meam,

et ne despexeris deprecationem meam:

³intende mihi, et exaudi me.

Contristatus sum in exercitatione mea,

et conturbatus sum

⁴a voce inimici, et a tribulatione peccatoris.

Quoniam declinaverunt in me iniquitates,

et in ira molesti erant mihi.

⁵Cor meum conturbatum est in me,

et formido mortis cecidit super me.

⁶Timor et tremor venerunt super me,

et contexerunt me tenebræ.

⁷Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut columbæ,

et volabo, et requiescam?

⁸Ecce elongavi fugiens,

et mansi in solitudine.

⁹Exspectabam eum qui salvum me fecit

a pusillanimitate spiritus, et tempestate.

¹⁰Præcipita, Domine; divide linguas eorum:

quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.

¹¹Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas;

et labor in medio ejus,

¹²et injustitia:

et non defecit de plateis ejus usura et dolus.

¹³Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi,

sustinuissem utique.

Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset,

abscondissem me forsitan ab eo.

¹⁴Tu vero homo unanimis,

dux meus, et notus meus:

¹⁵qui simul mecum dulces capiebas cibos;

in domo Dei ambulavimus cum consensu.

¹⁶Veniat mors super illos,

et descendant in infernum viventes:

quoniam nequitiæ in habitaculis eorum, in medio eorum.

¹⁷Ego autem ad Deum clamavi,

et Dominus salvabit me.

¹⁸Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo;

et exaudiet vocem meam.

¹⁹Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi:

quoniam inter multos erant mecum.

²⁰Exaudiet Deus, et humiliabit illos,

qui est ante sæcula.

Non enim est illis commutatio,

et non timuerunt Deum.

²¹Extendit manum suam in retribuendo;

contaminaverunt testamentum ejus:

²²divisi sunt ab ira vultus ejus,

et appropinquavit cor illius.

Molliti sunt sermones ejus super oleum;

et ipsi sunt jacula.

²³Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet;

non dabit in æternum fluctuationem justo.

²⁴Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus.

Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos;

ego autem sperabo in te, Domine.